Arno Nollen – 4 novelles – elk € 298

July 19, 2011

Arno Nollen (Ede, 1964) is een moeilijk te plaatsen kunstenaar. Is hij fotograaf ? Verhalenverteller? Filmer? Onze eerste echte kennismaking met zijn werk was zijn indrukwekkende solo in de Hallen in Haarlem: Foto’s van meisjes en jonge vrouwen. De grote los in de ruimte hangende foto’s zorgden voor een intieme en overrompelende ervaring. Nollen werkt vaker op een manier waarop foto’s in onderling samenspel een verhaal vertellen. Zoals in zijn wandinstallaties en de hieronder getoonde novelles.

Nollen is moeilijk in een Nederlandse fototraditie te plaatsen. Zelf zegt hij er weinig mee te hebben. Wel voelt hij zich verwant met de hier eerder besproken Hellen van Meene. Maar vooral met de “enige authentieke filmmaker” Michelangelo Antonioni wil Nollen zich verhouden. Kijk hier bijvoorbeeld eens naar een fragment van L’Eclipse uit 1962. Nog steeds ongekend goed. De ongewone beeldreeksen zinderen nog lang na in je hoofd.

Lees en bekijk meer over Arno Nollen

{ 0 comments }

Sandra Kruisbrink – Bovenaards (1), 2008 – € 1.250

July 13, 2011

Sandra Kruisbrink (Laren, 1961) gaat met haar potlood uit wandelen op het papier (zoals naar voren komt in de uitzending van De Avonden waarin Gijsbert van der Wal met de kunstenaar praat). Al wandelend ontstaan landschappen die je als kijker vanuit vogelperspectief ziet. Huizen, paden, wegen, bomen zijn te herkennen, maar toch lijken de elementen niet met elkaar te kloppen. De soort dromerige tekeningen in pastelkleuren zijn fijn open en daardoor associatief en helemaal vrij voor eigen interpretatie.

De foto’s van Kruisbrink, waarvan we er twee toonden in de We Like Art Lounge op Art Amsterdam, maken een en ander een stuk overzichtelijker. Ook vanuit ‘birds-eye-view’ zien we de werkelijkheid, maar vormen en lijnen zorgen voor super-vervreemding. Simpele dingen, als een halfrond gevormd hekwerk, een vlak ander-kleurige dakleitjes of een grafische ingreep op het trottoir, krijgen een maquette-achtige uitstraling. De dakleitjes (of zijn het stoeptegels?) in een soort vreemde huidskleur, lijken op een enorme pleister. Zie onder Lees meer. Bovenaards heet de serie dan ook. Intrigerend werk, in een mooie maat, kant en klaar op dibond, niet gek!

Momenteel is werk van Kruisbrink te zien in de Zomerexpo 2011 in het Gemeentemuseum in Den Haag, nog tot en met 14 augustus. Een ook in de tekeningen-tentoonstelling, die we al eerder noemden, All About Drawing in het Stedelijk Museum in Schiedam, deze duurt nog tot 28 augustus.

Lees en bekijk meer over Sandra Kruisbrink

{ 0 comments }

Linda Nieuwstad – Chrysanthemum (2011) – € 476

July 11, 2011

Linda Nieuwstad (Middelharnis, 1974) schittert momenteel op twee plekken. In kunstvereniging Diepenheim in een interessante groepstentoonstelling “Wat zij mij wolken nog en wegen” en in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC-galerie). Het LUMC geeft jaarlijks een opdracht aan een kunstenaar om voor de beeldentuin een nieuw werk te maken. Nieuwstad greep met veel bravoure de gelegenheid aan en maakte een reusachtig bloemstuk (4 bij 6 bij 4,5 meter) van staal, vilt, flanel, wol, plastic en schuimrubber. Nog tot en met februari 2012 kun je in Leiden terecht om – naast de geregeld wisselende tentoonstellingen in de galerie – haar meesterstuk Flores arte compositite bekijken.

De kunstenaar liet zich inspireren door de achttiende-eeuwse schilder van bloemstillevens, Jan van Huysum (1682-1749). Net als Van Huysum heeft Nieuwstad bloemen uit verschillende bloeiperiodes in het bloemstuk samengebracht. De monumentale tulpen, stokrozen, kamperfoelie, appelbloesem, slaapbol en vergeet-mij-nietjes ogen tegelijkertijd zowel verleidelijk als merkwaardig stug. De bloemen van glimmend plastic en de bladeren van dekens als een vreemd barokke nabootsing.

Eerder in 2010 deed ze al iets soortgelijks bij advocatenkantoor Kennedy van der Laan in Amsterdam. Ze maakte daar een stel joekels van paardenbloemen, een mooie tedere en relativerende terzijde bij de voorname setting van het kantoor.

Nieuwstad: “In de bermkant van de snelweg, tussen de tegels op de stoep, als onkruid in de tuin. Achteloos, de randjes van ons leven opvullend, is deze plant aanwezig. Een overlever van de eerste orde, te onbenullig om uit te buiten, te lelijk voor ons paradijs. En tegelijkertijd een subtiel bewijs van een ongrijpbare natuur. Nederigheid is op zijn plaats. Bij het zien van een paardenbloem, kniel ik en vraag om vergiffenis.”

In de We Like Art Lounge op Art Amsterdam toonden we een multiple die we hier graag nog een keer onder de aandacht brengen: een kloeke uitgezaagde bloem op trespa. Heerlijk werk.

Lees en bekijk meer over Linda Nieuwstad

{ 3 comments }

Navid Nuur – Untitled, 2009 – €300

July 8, 2011

Navid Nuur (Teheran, 1976) is momenteel overal te zien lijkt het. De lijst tentoonstellingen in 2011 op zijn CV zullen we maar niet helemaal uitwerken hier. Zijn deelname aan de Biennnale van Venetië dit jaar is zeker noemenswaardig, en veel geprezen. Hij toonde twee werken in de ILLUMInations-tentoonstelling. Zie hier een glimp van zijn indrukwekkende installatie met tl-buizen in de Arsenale in Venetië. Gelijk ook het beeldmerk van de expositie. Dan nog heel even, op dit moment te zien in SummerNest bij Nest Den Haag, in de Lustwarande in Tilburg en in Kunstfort Asperen in Acquoy (zie mooie trailer).

Al eerder schreven over Navid Nuur: Nuur  is een dartele krachtpatser, hij zet de monumentale tentoonstellingsruimte moeiteloos naar zijn hand met grootse en lichtvoetige ingrepen. Z’n materiaalkeuze is ludiek en speels. Hij maakt sculpturen, installaties en tekstwerken. Een omgekeerde uitgebrande vuilcontainer als projectiekamer, tl-buizen, goudfolie, Play-Doh klei, oasisblokken, Nuur weet er wel raad mee. En telkens word je weer ingenomen door zijn manier van denken en maken. Bij het werk Tentacle Thought verplaatste de kunstenaar een aantal tl-buizen uit het museum naar de vloer met lange draden de ruimte in. Eerder te zien in De Hallen in Haarlem, nu dus boegbeeld van de ILLUMInations op de Biennale van Venetië!

Navid Nuur stelt zichzelf vragen zoals, hoe schraapt het licht kleuren, hoe knap is het voor een zandkorrel om zich bij elkaar te houden elke dag? Hij gaat steeds meer naar binnen toe en zijn kernvraag is, wat zie je nou echt? Hij maakt geen keuze tussen objecten (kunstwerken) die er even zijn en dingen die elke keer opnieuw solide kunnen worden tentoongesteld. Het werk Thresholder, die als pilaar in De Hallen te zien was en als muur in Museum Fridericianum, lijkt een solide bouwsel, maar is eigenlijk lucht. Bakstenen van oasis-blokken. Met zijn handen maakte hij afdrukken in de blokken en liet zo “meer en meer emotionale indrukken achter op het zuivere blok”.

Nu vonden we deze subtiele editie van Navid Nuur in een mooie lage oplage. Twee blokken uit het Tresholder-werk? Met veel emotionele indrukken. Geen geld voor een werk van deze internationale, Nederlands-Haagse Iraniër!

Een mooi portret van Nuur door het Cultuurfonds naar aanleiding van het winnen van de Charlotte Kohlerprijs in 2010, prachtig hoe hij vertelt over zijn drijfveren en werk. In 2010 won Navid Nuur de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs. In deze uitzending van Kunststof TV wat ins en outs over de genomineerde kunstenaars en de uitreiking van de prijs. Navid Nuur wordt in Nederland gepresenteerd door Galerie Martin van Zomeren, fantastisch om even de mail van Nuur aan Martin van Zomeren te lezen, voorafgaand aan zijn tentoonstelling aldaar afgelopen april.

Navid Nuur
titel: Untitled, 2009
techniek: 2 oasis cubes in black Buckram box, oplage 31
afmetingen: 21 x 21 x 8 cm
prijs: €300,- (incl. BTW, excl. verzendkosten)
verkoopinfo: We like art!
kunstkoop: Nee

{ 2 comments }

Heerlijke buzz @ de Rietveld Eindexamententoonstelling

July 7, 2011

Gisteren opende de slotpresentatie van een nieuwe lichting kunstenaars en ontwerpers van de Rietveldacademie in Amsterdam. Pal naast het foeilelijke pand van een groot advocatenkantoor staat het nog altijd fantastische gebouw van Rietveld. Voor de gelegenheid helemaal schoongemaakt en tijdelijk in onberispelijke staat. Veel wanden tussen de lokalen zijn weggeschoven zodat er ruime en lichte presentatieplekken ontstaan. De nieuwbouw van Benthem Crouwel komt over als een vrolijk anarchistische kunstenaarsflat met vooral prominent zicht op de oudbouw. Voor de gelegenheid zijn er naast de Rietveld aan het water glaspaviljoens neergezet voor de modeafdeling en een kekke bar.

Het moet gezegd, het is een feest om rond te lopen. Als er een academie is die een geweldige sfeer van hooggestemde verwachtingen weet te entameren dan is het de Rietveld. Niet onterecht natuurlijk. Veel kunstenaars en vormgevers van naam en faam hebben er een paar jaar doorgebracht. Check alleen al zo’n fijn posterproject van afstuderende kunstenaars. Je hebt nog tot en met zondag om zelf te gaan kijken en te scouten. Ook leuk om de enorme hoeveelheid hippe en mooie mensen te spotten, maar dat terzijde.

Beste nieuwe binnenkomer voor ons is Brian Coutinho, zijn gecomprimeerde solo in het keramiekpaviljoen oogde nog het meest als een mini-universum. Met veel flair en vertelkracht. Check de foto hieronder van de hand en voet, voor € 350 een spannende aankoop. Ook is er een superpresentatie inclusief fraaie publicatie van Bernke Klein Zandvoort. Maar er is meer bijzonder werk te zien. Enig puntje van kritiek is misschien dat de naambordjes vaak ontbreken of te summier zijn. Hoe dan ook; ga vooral kijken!

Bekijk meer over Rietveld Eindexamententoonstelling

{ 2 comments }

Philip Akkerman – De onzichtbare man, 2003 – € 100

July 5, 2011

Philip Akkerman (Vaassen, 1957) internationaal gevierd kunstenaar met een oeuvre van tegen de 3.000 zelfportretten – is zonder meer één van de kunstenaars die het beste over zijn werk kan praten, zonder geneuzel en hermetische termen. Doe jezelf een plezier en lees deze selectie van zijn bondige dagboek aantekeningen (1984 – 2011) en geniet van zijn twijfel en euforische trots. “Wat ik maak is troep” en “G.V.D.! nr 46 Helemaal TOP”. Nog mooier is de prettig nuchtere en afgewogen toon in zijn Verhandeling over het Nut van de Schildertechniek voor de Kunstschilder.

“Wat ik allemaal niet gedaan heb om iets, wat dan ook, alle kennis was welkom, te leren. Ik heb talloze boeken doorgenomen, oude en nieuwe, waaronder leerboeken voor huisschilders. Ik heb, toen hij nog leefde, mijn oor te luisteren gelegd bij Johan Stahlecker, hier om de hoek. Ik heb cursussen gevolgd: ikonenschilderen, kalligrafie, modeltekenen.  O, wat zou ik graag een paar jaar in het atelier van Maarten van Heemskerck doorbrengen. Wat is er veel mislukt.

Ik heb veel troep gemaakt maar ik heb nooit fouten in een schilderij hersteld of overgeschilderd. Ook heb ik zelden een mislukt schilderij weggegooid. De verbeteringen bracht ik aan in een volgend schilderij. Als je blijft overschilderen en weggooien kan je niet van je fouten leren. Je moet je fouten erkennen. Het vernietigen van schilderijen lijkt heroïsch, maar het is laf.”

Tenslotte is er nog een tekst die Akkerman schreef voor Ons Erfdeel die je eigenlijk niet mag missen als je een liefhebber bent van zijn werk. Heerlijk. Ook herinneren we ons een Teleac uitzending in de jaren negentig waarin Akkerman heel zakelijk en aanstekelijk vertelde over zijn dagelijkse routine in een atelier met een kastwand vol paneeltjes als een enorme LP collectie. Helaas nergens te vinden op het net. Onlangs toen hij uitpakte in de Kunsthal met Akkermania maakte RTV Rijnmond een uitstekend item over hem. Die video kun je wel zien en wel hier.

Dat je nu van deze absolute schilderscrack voor 100 euro (inclusief verzendkosten) een zeefdruk kunt kopen is wel een hele mooie deal. In 2003 maakt Akkerman samen met galerie Hein Elferink een reeks van 50 verschillende twee-kleuren zeefdrukken getiteld: De onzichtbare man. Als speciale We Like Art aanbieding bieden we een prent naar keuze uit de serie aan. Bekijk de hele serie hier. Wie het eerst komt wie het eerst maalt. De hele serie van 50 zeefdrukken is ook te koop voor € 2.750.

Voor de iets grotere portemonnee: check de onvolprezen webshop van Nest in Den Haag. Voor Nest maakte Akkerman een speciale editie Schilderles van de oude meester, 10 doosjes met daarin 6 paneeltjes die de opbouw tonen van één enkel schilderij (€1.190).

Philip Akkerman wordt in Nederland vertegenwoordigd door galerie Torch in Amsterdam.

Lees en bekijk meer over Philip Akkerman

{ 0 comments }

Misha de Ridder -(speciale editie) Schwammhöchi, 2011 – €250

July 2, 2011

Het was even rustig in Nederland rond Misha de Ridder (1971, Alkmaar) na zijn tentoonstelling Abendsonne in 2009 bij Galerie Juliette Jongma, maar gelukkig, daar is hij weer met een verdiende solo-tentoonstelling (Solstice) in het FOAM. 17 juni geopend en daarna qua aandacht een beetje ondergesneeuwd door het sterren-geweld met prinsen-opening van de tentoonstelling van Anton Corbijn in FOAM. Tegelijkertijd is De Ridder’s monografie Abendsonne gepresenteerd, zie hier een preview van het boek. De speciale editie van het boek Abendsonne bestaat uit het boek en bovenstaande prachtige foto!

Misha de Ridder laat je niet alleen kijken naar de natuur, maar laat je onderdeel worden van de natuur. Ervaar het sublieme landschap. Zoals dit kan via De Ridder’s foto’s, zo zul je de natuur zelf niet vaak beleven. Door het standpunt dat hij inneemt, bijvoorbeeld extreem laag of tussen de struiken en takken, maar ook door de irreële scherpte van de foto’s, ontstaat een soort over-dramatisch, surrealistisch beeld dat dus eigenlijk je verbeelding te boven gaat. Het werk Angels Landing, een werk uit 2004, is een mooi voorbeeld van zijn ‘weergave’ van de perfectie van de natuur: het lijkt het enige tastbare bewijs van het bestaan van de hemel. Perfectie trouwens, zonder enige vorm van manipulatie, maar wel met een extreem gevoel voor het juiste moment, het sublieme licht, het perfecte weer en de ultieme plek op aarde.

Misha de Ridder probeert vast te leggen wat onbevattelijk is, fenomenen, verschijnselen, zoals de verandering van het licht in het landschap. De foto’s in de tentoonstelling Solstice zijn genomen in Noorwegen, in een gebied waar het in de zomer vijf maanden licht is en in de winter vijf maanden donker. Zo legde hij bijvoorbeeld het mysterieuze ‘blauwe uur’ vast, waarin zon en maan tegelijk schijnen. Solstice betekent zonnewende. (In de tentoonstelling zijn voor het eerst ook films (vier) te zien van de kunstenaar, die hij afgelopen jaar maakte.)
Abendsonne is zo’n ander verschijnsel. In een gebied in de Zwitserse Alpen is er tweemaal per jaar gedurende een week totale zonsverduistering, of eigenlijk ligt het dan in de schaduw van een hoge berg. Abendsonne is het moment dat de zon zich voor het laatst laat zien. Verbijsterende natuur.

Beluister hier een interview met Misha de Ridder in De Avonden (2003).

Zie hier een doorblader video van het boek Abendsonne, mooi!

Misha de Ridder
titel: (speciale editie) Schwammhöchi, 2011
techniek: c-print op Kodak Endura papier, oplage 100
afmetingen: 29,5 x 35,8 cm
prijs: €250,- (incl. boek Abendsonne, incl. 6% BTW)
verkoopinfo: We like art!
kunstkoop: Nee

{ 0 comments }

Anouk Kruithof – special special edition THE DAILY EXHAUSTION (2011) – € 1.200

June 30, 2011

A nouk Kruithof – de internationaal succesvolle Girl Wonder van een nieuwe generatie speels conceptuele kunstenaars – heeft weer een speciale editie waar we jullie graag op willen wijzen. Bespraken we afgelopen februari al haar Playing Borders project inclusief fraaie oplage. Nu attendeerde ze ons op de ‘special special edition‘ van THE DAILY EXHAUSTION. In eerste instantie was dit een serie van 23 zelfportretten van de kunstenaar als geobsedeerde workaholic, sweaty en in een kennelijke staat van uitputting. De foto’s waren als reeks gebundeld in een soort krantje (een newspaper-zine) gerangschikt op kleur. Heerlijk dat de kunstenaar zichzelf zo afgebeuld heeft voor ons – de kijkers.

Check de video:

Lees en bekijk meer over Anouk Kruithof

{ 0 comments }

Frederique Masselink-Van Rijn – Pica de Pairet, 2011 – € 445/€ 890

June 28, 2011

In de We Like Art Lounge op Art Amsterdam hing een prachtige foto van Frederique Masselink-Van Rijn (1982, Parijs). Het kreeg veel aandacht. Vaak verwezen we dan ook door naar de stand boven van Tanya Rumpff, waar bijna de hele serie ‘Interiors’ te zien was, in groot dan wel klein formaat. De serie laat foto’s zien die gemaakt zijn in de afgelopen vier jaar. De fotograaf woont en werkt in de Spaanse Pyreneeën op een groot stuk land met verlaten gebouwen. De foto’s die ze maakt in verschillende ruimten, zijn op het eerste gezicht leeg, met her en der ‘sporen’. Sporen van eerdere bewoners, van geschiedenis, vergankelijkheid, van leven, bloemen vers geplukt, een fauteuil. Door de kracht van haar composities, samen met het natuurlijke licht dat Masselink-Van Rijn vangt in haar foto’s, ontstaat er een poëtisch beeld op je netvlies, dat de eerste dagen niet meer verdwijnt.

In combinatie met de foto’s raakte haar eigen tekst, ‘Some Thoughts’, heel direct. Beter kunnen we het dan ook niet verwoorden:
“…I’ve made these buildings my home. And my studio. They are an integral part of my daily life. I cook in them. Walk them, Absorb them, They are mine and I am theirs. They’ve given me the inspiration for my work. They fuel my fascination with decay and havoc. They are my poetry.
Little of my interiors are staged or arranged. They are what they are. A pair of slippers left at a door perhaps the night before. A discarded mattress in a forgotten room. Vegetables from the garden drying in my kitchen. A red couch in a salon…
I never give up wondering who worked here, who lived here before me. And then, one day, wandering through the expansive labyrinth of space I found there was no need for an immediate answer. Their past has become part of my imagination.
For now at least.”

Zie onder Lees meer een ander werk van Frederique, maar eigenlijk moet je de hele serie zien, het beste live natuurlijk!

Lees en bekijk meer over Frederique Masselink-Van Rijn

{ 0 comments }

Kunstbezuinigingen en kadaverdiscipline

June 25, 2011

Interessant stuk afgelopen week op de opiniepagina van NRC Handelsblad van Rick van der Ploeg en Egbert Dommering: Kunstbezuinigingen leiden tot lege zalen en tot jutlandisering. Helder en zakelijk tonen de auteurs dat de bezuinigingsplannen vooral blijk geven van onbehoorlijk bestuur. Namelijk: een degelijk onderbouwde beleidsvisie ontbreekt en er wordt onzorgvuldig omgesprongen met een hele rits culturele partijen en hun belangen. Verfrissend om een stuk te lezen dat niet onmiddellijk zwaar op emotie inzet.

De kreet van kwetsbaarheid van de kunst en de culturele sector is te vaak het vertrekpunt geweest van protest. “Wat hebben we jullie misdaan? Jullie moeten ons koesteren!” Een slachtoffergeluid dat geheid op een minzaam Pownews-toontje weggezet kon worden.

De uitvoering van het gedoogakkoord vereist een onverzettelijke spirit, inclusief een soort parmantige flinkheid bij de betrokken politieke partijen. Met knappe spindocters die succesvol ‘subsidieslurpen’ en ‘Linkse Hobby’s‘ introduceerden. Koppel dit aan de teflon-kwaliteiten van staatssecretaris Zijlstra – dan moet je van goeden huize komen om op een effectieve manier aan het gesprek deel te nemen.

Aanstaande maandag debatteert de Tweede Kamer over de bezuinigingen van 200 miljoen op een budget van 900 euro. De protesten tegen deze onverantwoorde sloopwoede culmineren morgen (zondag) in een bezetting van het Boijmans van Beuningen in Rotterdam met aansluitend een Mars der Beschaving naar Den Haag. Een mooi en noodzakelijk moment van eensgezindheid. Hier lees je er alles over.

Al die VVD en CDA prominenten met een warme culturele belangstelling doen er dezer dagen goed aan te beseffen dat ze omwille van het gedoogakkoord meewerken aan een kwalitatief ondeugdelijk bezuinigingsplan met verstrekkende sombere gevolgen. Hopelijk stemmen aanvechtingen van behoorlijk bestuur en innerlijke beschaving tot een langverwachte kritische houding en het loslaten van de kadaverdiscipline.

{ 0 comments }