Zo’n 238.000 mensen keken afgelopen zondag naar de uitzending van Zomergasten met Erik van Lieshout. Een lekker warrige avond, waarvoor je toch blijft zitten om de ‘kern’ van deze ontwapende kunstenaar te ontdekken. Zijn keuzefilm Los Angeles van Sarah Morris legt hij uit als “gewoon echt goed”. Helder. Deze en meer fragmenten vormen Van Lieshout en zijn werk (zie hier bij ons een post over Sarah Morris waarin Los Angeles ook aan bod komt).
Helaas is deze avond niet in zijn geheel op Uitzending gemist te vinden, maar voor de liefhebber of degene die het gemist heeft, zaterdag aanstaande (27-08) is om 13.00 uur de herhaling te zien.

Mooi om nu een eerdere post over Van Lieshout even terug naar voren te halen. Met een geweldig buitenkansje, een zeefdruk van de kunstenaar voor € 50,-!

Erik van Lieshout (1968, Deurne) is overal de laatste jaren. Londen, Antwerpen, Rome, Los Angeles, Keulen, Zürich, Shanghai, Berlijn, New York etc. Onvoorstelbaar hoe deze Nederlandse kunstenaar is uitgegroeid is tot een internationale lieveling van galeriehouders, curatoren en museumdirecteuren. Niet dat het hem niet gegund is, integendeel. Maar zijn subversieve, vuige, politieke en van zich zelf bezeten werk is tamelijk onaangepast. Nooit te beroerd bijvoorbeeld om in te zoomen op een stel enorme aambeien. De gammele bouwwerkjes van kartonnen dozen en sloophout waarin zijn op hol geslagen video’s te zien zijn, de wanden vol met heftige kleine tekeningen met houtskool, plaatjes en tape figureren in menig keurige kunstinstelling. Het is de enorme energie en power die van dit werk uitgaat en het hilarische en ongemakkelijk stemmende zelfonderzoek van deze ontwapenende brabo dat zijn succes verklaart, en z’n vermogen om steeds de vinger aan de pols van de tijd te houden.

Van Lieshout maakte aanvankelijk vooral naam als schilder. In no time kocht Rudi Fuchs voor het Stedelijk Museum in Amsterdam een doek, een blinde Mickey Mouse met een piemel uit de broek (als ik het me goed herinner), dat haast permanent op zaal hing naast Philip Guston en Karel Appel. Monumentaal werk met bijvoorbeeld een neger aan het spit of een schilderij met de titel ‘Zonder tieten’ (1993), waarin hij een paar borsten schilderde die klem zitten tussen twee houten klapdeuren. Schoppen, sarren en ontwrichten in een cartoon-idioom. Gaandeweg ruilde Van Lieshout de kwast in voor de videocamera . Maar hij is altijd blijven tekenen. Zoals het hier besproken werk. Zelf zegt hij er het volgende over: “Dit zijn 4 broers. Ze hangen al een tijdje aan een touw aan de boom. Dat is in het echt niet zo gebeurd. Maar het betekent dat ze rijk waren en dat ze nu geen geld meer hebben. Het is crisis. Een zware tijd. Misschien moet je er dan niet meteen een einde aan maken, maar in deze tekening is dat wel gebeurd.”

Het is een werk uit de Kunst4Kids collectie (30 zeefdrukken van 30 kunstenaars) die in de zomer van 2009 getoond werd in het Boijmans aan jonge verzamelaars zonder begeleiding van hun ouders. Nu kun je in de museumwinkel de laatste exemplaren kopen.

Voor een mooie Rem Koolhaas bashing moet je overigens naar Shanghai waar van Lieshout in de groepstentoonstelling Nether Land vrolijk tekeer gaat tegen deze Darth Vader van de architectuur. Hier zie je in het onvolprezen Kunstuur van de AVRO een leuk item over de kraaiende Van Lieshout en het bewuste werk over Koolhaas.

{ 4 comments }

Katja Mater (Hoorn, 1979) is een uitzonderlijk beeldend kunstenaar. Binnen het medium fotografie onderzoekt zij de grenzen van de fotografie zelf, de mogelijkheden of onmogelijkheden. Haar werk laat zich vaak tonen in installaties. C-prints ook, tekeningen en video, maar altijd met licht, kleur, tijd; aspecten van fotografie als uitgangspunt. De grenzen die zij opzoekt, de uitkomsten van haar onderzoek zijn soms met het menselijk oog bijna niet waar te nemen, te vatten. Zo is ook haar werk vrij lastig onder woorden te brengen. Het beste waarschijnlijk aan de hand van voorbeelden van haar werk.

In de serie Density Drawings, die in 2010 te zien waren bij Galerie Martin van Zomeren, tekent ze als het ware met de camera, maar ook letterlijk op papier. Terwijl zij de tekening maakt, maakt ze tussendoor steeds een opname van dat stadium van de tekening, legt ze tijd vast. De foto-opnamen worden telkens gemaakt met hetzelfde negatief. Tijdens het tekenen op papier, bouwt zich dus ook een beeld op, op het negatief. De tekening wordt steeds zwarter. Er vindt een uitwisseling plaats van visuele informatie, tussen de pen op papier en de film in het toestel. Het fotografische beeld wordt enorm gelaagd en complex en is niet meer waar te nemen, behalve als zwart.

Iets soortgelijks deed zij in de serie Summaries, namelijk Remission in 2008. Hierbij maakt ze een foto van de totale inhoud van een boek, door alle pagina’s op 1 negatief te schieten. Ze laat het hele boek zien in de uiteindelijke foto, maar laat het daarmee ook verdwijnen in een ‘blur’, doordat alle regels vage zwarte strepen zijn geworden. Prachtig zijn werken uit de serie celebrating RGB color space. Te zien is een muur waarvoor iemand, een arm, een vaag groen papier houdt. Hou je eerst in het –met tape afgebakende- vlak, een geel papier en maak je daarvan een opname en hou je vervolgens voor het zelfde vlak een blauw papier en maak je hier ook een foto van en meng je vervolgens de negatieven dan is uiteindelijk het fotografische resultaat: het groene vlak. Romantische wiskunde lazen we ergens…mooi.

Voor het jubileumnummer van Tubelight, TL#75, maakte Katja Mater bovenstaande multiple. De multiple is aan twee zijden dichtgevouwen. Met het uitvouwen van elke kant ontstaat een ander beeld. Helemaal uitgevouwen is  het schijnbaar zwevende object geheel zichtbaar. Het is ook leuk om meerdere multiples op te hangen, omdat de editie op verschillende manieren gevouwen kan worden. (3 exemplaren zijn € 50,- en 4 exemplaren voor € 65,-). De tentoonstelling die werd gehouden (8 t/m 17 juli) in MKGalerie, mede ter ere van de oprichter, bedenker van Tubelight Karmin Kartowikromo, liet alle 75 nummers van Tubelight zien en de editie van Katja Mater. Het bijzondere werk is nog steeds beschikbaar.

Lees en bekijk meer over Katja Mater

{ 0 comments }