Pere Llobera (1970, Barcelona) is sinds zijn werkperiode op de Rijksacademie in Amsterdam omhooggeschoten en lijkt mede door toedoen van powerhouse-galerie Fons Welters op weg naar een internationale zegetocht. De ‘Rijks’ is een carrièremachine die internationale kunstenaars in staat stelt in hun werk een sprong te maken, incl. atelier, 2 jaar begeleiding door gelouterde collega’s en technisch voorzien van riante ondersteuning. Een korte grofkorrelige video van de atelierpresentatie van Llobera in 2007 zie je hier. Bij Llobera zien we een wereld die heen en weer schiet tussen het alledaagse en het ongerijmde. Een beetje zoals de ‘Caprichos’ van zijn oude landgenoot Goya. Lanterfantende hangende jongeren op een bank, een jager/trophy hunter poserend met een uitzinnige rock-gitaar als prooi, een gevecht tussen een walvis en tijgers. Altijd virtuoos geschilderd en heerlijk ongrijpbaar. Ook deze hier uitgelichte tekening Mortimer is raadselachtig. Op een aantal schilderijen van Llobera komt een gespierd drumstel tot leven dat z’n gebalde vuisten de ruimte instrekt, een soundtrack als knal voor je kop.
We wachten in spanning af wat Llobera gaat brengen op zijn nieuwe tentoonstelling Tired to be Strong bij Fons Welters op 1 mei a.s.
Lees meer over Pere Llobera
Als een uiteengeschrokken groep vogels zweven de kleine foto’s van Masao Yamamoto (1957, Gamagori-City, Japan) her en der verspreid op de muur. Een eenling of een klein wolkje, ze vragen evenveel aandacht. Eenmaal dichterbij ontdek je dat je kijkt naar ware juweeltjes, de foto’s vragen erom meegenomen te worden in de binnenzak of tas! Je ziet en voelt Japan, zen, stilte, het nu, een herinnering en tijdloosheid via beelden van een bloesem, bergen, de lucht. Dagen, weken is een foto dichtbij de fotograaf, het gaat door zijn handen, hij wrijft het, neemt het mee op wandelingen. Yamamoto draagt zo de herinnering letterlijk met zich mee. Op deze manier krijgen de foto’s hun gebruikte uiterlijk en beschadigde randen en lijken ze al decennia te bestaan. Hij noemt dit ‘het proces van vergeten of het creëren van een herinnering’. Yamamoto is opgeleid als schilder, maar kon zich uiteindelijk beter vinden in de fotografie van dit intieme werk dat bijna iedereen graag om zich heen heeft. Hij maakte verschillende series; de eerste serie gaf hij de naam ‘Box of Ku’, ku betekent leegte in het Japans. De opvolger heette ‘Nakazora’, wat een Boeddhistische term is voor: de ruimte tussen hemel en aarde, waar vogels vliegen. De serie ‘Kawa’ was in 2009 te zien in Duitsland in Forum für Fotografie. Kawa betekent flow. Op deze website is een mooi filmpje te zien met Yamamoto. Hij vertelt onder andere over hoe hij zijn foto’s rangschikt, als een verhaal dat zich ter plekke openbaart. De Engelse vertaling is toegevoegd. Lees meer over Masao Yamamoto
Marjan Teeuwen (1953, Venlo) leverde een geuzenwerk in de Siberische stad Krasnojarsk afgelopen jaar. Ze transformeerde daar een volledig huis in een wonderlijke kijkdoos. Wanden, plafonds en vloeren werden in stukken gezaagd om vervolgens gerangschikt op kleur en vorm te dienen als stukjes van een nieuwe setting. Zelfs de houten buitenkant van het huis werd helemaal gestript en vermotorzaagd en binnen opgevoerd in een nieuwe hoedanigheid. Een beetje zoals een varken dat eenmaal geslacht en vermalen vervolgens in z’n eigen darmen geduwd wordt. Het resultaat is echt fantastisch, het doet een beetje denken aan die oude gekke prenten van Piranesi (van die doorkijkperspectieven in enorme ondergrondse kerkers en trappenhuizen) maar is toch ook zwaar verwant met minimalistische makkers van recenter datum. Wat staat na alle sloopwoede en zorgvuldig hergebruik is een serie monumentale foto’s die je, zelfs op klein formaat, doen duizelen. Hier is echt wat volbracht.
Ga snel kijken want dit is het laatste weekend van de tentoonstelling Verwoest Huis bij Cokkie Snoei in Amsterdam en Rotterdam.
Lees meer over Marjan Teeuwen
Chris Jones (1975, Preston, Engeland) heeft onder andere gestudeerd aan het Central Saint Martins College of Art and Design in Londen. Het werk van Jones bestaat uit knipsels waarmee hij nieuwe beelden construeert. Het is opgebouwd uit kleurenfotoknipsels, maar ook uit zwart-wit kopieën van tekeningen. De 3-dimensionale sculpturen van Jones die uit 2-dimensionale onderdelen zijn opgebouwd, zijn zeer subtiel en fragiel van opbouw. Hij maakt gebruik van tijdschriften, boeken en glossy’s. Zijn sculpturen zijn dus eigenlijk 3d collages.
Iets minder vaak zie je zijn 2-dimensionale werken, een foto of poster met daarop fotoknipsels, die soms ook weer als 3d objectjes op de foto liggen.
Jones’ werk is op het eerste gezicht realistisch en zeer kundig gemaakt. Maar dichterbij zie je dat er delen ontbreken en dat het beeld net niet helemaal klopt. Enerzijds is het zeer werkelijkheidsgetrouw, anderzijds is het het tegengestelde daarvan, doordat er letterlijk gaten vallen in de sculpturen.
Het is bijzonder werk, je zou het romantisch en jawel; neo-conceptueel kunnen noemen, maar het is vooral humoristisch. Neem bijvoorbeeld zijn uitzinnige ruimte vullende sculpturen van een ‘Mad Max’ motor of een ‘American Old West’ koets met paard ervoor (zie foto onder).
De werkperiode die hij in 2008 doorbracht in Amerika en zijn tentoonstelling in Hudson Valley Center for Contemporary Art gaf hem nieuwe inzichten en inspireerde hem tot nieuw werk dat zelfs reikte tot de kolommen van the New York Times .
Dit kleine werk van Chris Jones laat een door hem nieuw geëvolueerde plant zien, de Spectralis Hybridus. Het is opgebouwd uit gekopieerde tekeningen van planten-etsen uit boeken en encyclopedieën daterend tussen 1600 en 1800. Tot in detail brengt hij deze nieuwe plant tot leven.
Lees meer over Chris Jones
JCJ Vanderheyden (Jacobus Cornelis Johannes van der Heyden, 1928, ’s Hertogenbosch) gaat nog altijd gelijk op met de jonkies in de kunst. In de tijd van de opkomende meer figuratieve CoBrA kunst viel hij al op met zijn abstracte benadering van het schilderen. En Vanderheyden laat het niet bij schilderen, hij maakt ook installaties van kunstwerken en inspiratiebronnen in zijn atelier en fotografeert en filmt deze. In de vaak zaalvullende kabinetten onderzoekt hij licht, ruimte en tijd. De tengere geschilderde doekjes kunnen bij hem net zo goed rond of bol zijn, en de achterkant van het werk heeft eveneens zijn grote belangstelling. Wat is de werking van vlakverdeling, voor- en achtergrond en het illusionistische effect van (ruit)patronen? Er zou een JCJ-blauw gedeponeerd kunnen worden, een mat en tegelijk onwezenlijk diep hemelsblauw.
Zijn schilderijen, de landschapsfoto’s, de vliegtuigraampjes, de reproducties ervan, we kijken graag mee in het rondtollende ‘laboratorium’ in zijn hoofd.
JCJ Vanderheyden had een batterij aan memorabele museale solotentoonstellingen in Nederland en deed in 1982 mee aan de Documenta in Kassel, maar is gek genoeg in het buitenland relatief onbekend gebleven. Vorig jaar kreeg hij echter in Lissabon een overzichtstentoonstelling aangeboden; The Analogy of the Eye (catalogus) in Fundacao Caixa Geral de Depositos – Culturgest Lissabon, Portugal.
Cornald Maas schreef naar aanleiding van een interview met de kunstenaar een geweldig portret van JCJ: ‘Ik ben mezelf steeds een stap voor’. ‘De horizon staat voor het verlangen. Verlangen naar de verte, en naar de onbegrensdheid. En tegelijkertijd draagt de horizon de beperktheid in zich mee: het is de begrenzing die het oog van zichzelf heeft.’
Lees meer over JCJ Vanderheyden
David Maroto (1976, Valdepeñas, Spanje) is weer zo’n jonge kunstenaar om goed in de gaten te houden. Met een track-record als guest artist / artist in residence op hippe plekken in Antwerpen, Berlijn, Rotterdam, Londen en volgend jaar in het vermaarde ISCP in New York koerst Maroto af op de onverdeelde belangstelling van insiders in de kunstwereld. Frans Oomen van Mo-Art Editions brengt alvast een editie uit van Maroto die het verblijf in NY financieel moet ondersteunen. En wat voor een editie! Een heuse cut-out. Met eindeloos geduld en een Stanley-mes snijdt Maroto elk exemplaar met de hand uit. Het resultaat is karakteristiek voor Maroto: een raar losgezongen, gelaagd en verpixeld beeld van twee figuren die elkaar een psychologische blurb toevoegen in een comic-tekst-ballon. De Close-Up cut-outs serie werkt ook op monumentaal formaat (400 x 300 cm) uitstekend.
Lees meer over David Maroto
Ad van Denderen (1943, Zeist) werkte 5 jaar lang aan de serie So Blue So Blue, Edges of the Mediterranean. In 2001 al fotografeerde van Denderen een grote groep zojuist met hun rubberboten aangespoelde illegale immigranten op een strand aan de Spaanse zuidkust, volledig doorweekt wegrennend in het vroege ochtendlicht. Drie uur later spreiden toeristen hun handdoeken uit in het zand voor een zonnige dag op hetzelfde strand.
Van Denderen reist sinds 2003 met regelmaat door de zeventien landen die aan de Middellandse Zee liggen om daar de politieke, sociale, economische en ecologische veranderingen te fotograferen. Dit immense gebied staat onder grote druk door enerzijds de snel groeiende toeristenindustrie, anderzijds door de spanningen die geopolitieke ligging met zich meebrengt. Hier komen immers Noord Afrika, het Midden Oosten en Zuid Europa bij elkaar: regio’s met onder andere grote politieke, culturele en religieuze verschillen.
So Blue So Blue is een persoonlijke poging om de veranderingen en ongerijmdheden in dit gebied te verkennen. Niet journalistiek, maar open en lucide, met oog voor botsende culturen. Een foto van een pervers groene golfbaan-oase in het dorre Spaanse landschap rond Benidorm; paraderende Europese Marokkanen op vakantie in voorouderlijk Marokko; door de zedenpolitie beijverd badderen in burka; aangeschoten Engelse toeristen rondscheurend op scooters op Kreta; toeren in een zelfgezaagde cabrio in Egypte. De site die bij deze serie is gemaakt is een ware goudmijn. Op thema en per land kun je een parade van fantastische foto’s bekijken.
Kijk hier voor een interview met Van Denderen over dit project.
Galerie West brengt op Art Amsterdam (26/30 mei 2010) een solo van Ad van Denderen.
| titel: |
uit de serie So Blue So Blue, 2003 – 2008 |
| techniek: |
print |
| afmetingen: |
40 x 60 cm. gesigneerd en genummerd, editie 6 + 1 AP |
| prijs: |
€ 1.428,- (incl. 19% BTW) (incl. houtenlijst en passe-partout) |
| verkoopinfo: |
We like art |
| kunstkoop: |
nee |
Stephan van den Burg (1974, Assen) studeerde in 2009 af aan de Kunstacademie van Den Haag (KABK). Aangezien GEM elk jaar aandacht besteedt aan opvallende recent afgestudeerde kunstenaars van deze academie is het werk van Van den Burg nog tot en met zondag 7 maart te zien in de tentoonstelling Now or Never in het Gemeentemuseum/GEM Den Haag. Tegelijkertijd is zijn werk ook te zien in de tekeningententoonstelling Preludium 2 in Kunstvereniging Diepenheim.
Van den Burg heeft zich een techniek eigen gemaakt die tot bijzondere resultaten leidt. Hij brengt tape aan op papier, tekent daar met potlood op, plakt daar weer een nieuwe strook tape overheen en trekt die er weer vanaf. De eerste tekening (het grafiet) blijft achter op het tape, door dit elders weer op te plakken ontstaat een kopie van de eerste lijnen op de plakzijde van de tape. Daar tekent hij dan weer overheen, en zo gaat dat een paar dagen (!) door en door, tot het klaar is in de ogen van Van den Burg. Deze die-hard aanpak, de gelaagdheid en het pure zwart-wit maken dat de kleine werkjes (meestal 25×25 cm) van de wand knallen.
De onderwerpen van de tekeningen zijn heel verschillend: landschappen, architectuur, close-ups van objecten en abstracte lijntekeningen naar tekst-beelden (Studio Noise – ongoing). Door het groezelige grafiet-effect en het zwart-wit is de link met krantenknipsels en media snel gelegd. Van den Burg heeft uitgesproken ideëen over de presentatie van z’n werk, hij tekent heel precies uit hoe het op de wand gecombineerd moet worden. Het samenspel van de tekeningen levert mooie associaties op. Als kijker leg je vanzelf bepaalde verbanden en ontstaan er verhalen in je hoofd.
De gedachte aan Marcel van Eeden dringt zich op, versterkt door Van den Burg’s undailysketchblog. Maar speurend op de verschillende sites van de kunstenaar, moet dit idee toch weerlegd worden. Zijn installaties, fotografie en bijvoorbeeld de reeks fascinerende kleurtekeningen in gekantelde venster enveloppen (Conqueror serie) doen je beseffen dat Van den Burg echt een jonge vernieuwer met een eigen geluid is.
Vandaag (6 maart) opent Gist Galerie haar nieuwe ruimte aan de Bloemgracht en daar zal splinternieuw werk van Van den Burg te zien zijn in de speciale ‘aandachtskamer’ Zoom (samen met werk Koen Doodeman en Tom Zummer). Ga kijken!
| titel: |
Untitled (postree), 2010 |
| techniek: |
potlood en tape op papier |
| afmetingen: |
25,4 x 25,4 cm |
| prijs: |
€ 786,- (incl lijst en 19% BTW) |
| verkoopinfo: |
We like art |
| kunstkoop: |
Ja, € 78,60,- aanbetaling, daarna (bijv.) 28 maanden € 22,50 p/mnd |
Mia Pearlman (1974, New York) maakt indrukwekkende papierinstallaties die al te zien zijn geweest op voorname plekken in New York, o.m. Hunter College en Roebling Hall. Tot 4 april is haar werk, samen met dat van onder andere Thomas Demand, Kara Walker en Mona Hatoum, nog te zien in een tentoonstelling Slash, Paper under the knife in het Museum of Arts and Design in New York.
De 3d papierwerken en de 2d tekeningen die zij maakt hebben veel te maken met natuurverschijnselen en het weer; wolken, tornado’s van water, wind en bevroren partijen keren terug in haar werk. Pearlman tast graag de grenzen af van de ruimte met haar objecten, ook haar tekeningen spelen met dieptewerking, wat is er echt en wat denk je te zien?
Startend vanuit een soort meditatief lijnentrekken met inkt op grote vellen papier, begint zij met oneindig knippen langs deze lijnen. Met deze knipsels creëert zij ter plekke –in situ- in 2/3 dagen enorme ‘swirls’. Wat overblijft, kan heel toepasselijk mindblowing! genoemd worden. Via deze link op haar eigen website zijn de foto’s te zien die haar inspireren tot dit werk: wow! Leve Jan de Bont en de Hubble telescoop!
Begin dit jaar nam Pearlman deel aan een residentie bij Plaatsmaken in Arnhem en maakte daar samen met Kinke Kooi een tentoonstelling. Voor haar lopende tentoonstelling in New York creëerde ze een laser cut edition, die nu ook aangeboden wordt door Plaatsmaken. Het is gemakkelijk zelf in elkaar te zetten en geeft een opwindend effect voor een raam of lichtbron. Op haar site laat zij zelf in een aanstekelijk filmpje zien hoe je het platte object 3 dimensionaal maakt.
| titel: |
Voluta, 2009 |
| techniek: |
3d lasergesneden polystyrene, oplage 250 |
| afmetingen: |
50 cm plano |
| prijs: |
€ 135,- (incl. 19% BTW) |
| verkoopinfo: |
We like art |
| kunstkoop: |
Nee |
Marcel van Eeden (Den Haag, 1965) werkt als een bezeten archivaris aan een oeuvre van tekeningen over de periode van voor zijn geboortejaar. Een exercitie om de zinloosheid van het leven te bezweren en te vieren. De enorme schaal van zijn project wekt bewondering, zijn tentoonstellingen met hun rijkelijk gevulde wanden ogen zowel soeverein als beklemmend. Naar zijn werk kijken geeft je een beetje het gevoel van een binnenstebuiten getrokken handschoen.
Van Eeden werkte van 2001 tot 2007 in nachtelijke sessies aan één tekening per dag, die hij vervolgens plaatste op zijn tekenlog. Resultaat: zo’n 2.500 tekeningen losjes gebaseerd op foto’s, illustraties en dadaïstische tekstflarden van voor 1965, meestal zwaar aangezet met een zwart Negropotlood, vaak virtuoos gearceerd en soms juist lekker lomp gemaakt. Van Eeden is inmiddels uitgegroeid tot een internationaal succesvolle kunstenaar waar de verzamelaars en museale collecties voor in de rij staan.
Heel bijzonder dat bij de CBK in Utrecht deze litho (en nog een ander) in een kleine oplage voor zo’n sympathieke prijs te koop is.
Marcel van Eeden plaatst sinds kort weer zijn nieuwste tekeningen op zijn tekenlog. Gaat dat zien!
Van Eeden wordt in Nederland vertegenwoordigd door Wetering galerie in Amsterdam en galerie Maurits van de Laar in Den Haag.
In AVRO’s Kunstuur werd Marcel van Eeden onlangs geïnterviewd door Hans den Hartog Jager.
| titel: |
zonder titel, 2006 |
| techniek: |
litho, nb twee litho’s op één drukvel |
| afmetingen: |
ongeveer A3, oplage 18 |
| prijs: |
€ 135,- (incl. 19% BTW) |
| verkoopinfo: |
We like art |
| kunstkoop: |
nee |
