Vandaag een primeur op We Like Art: een e-mail interview met Maurice Braspenning. Het lijkt ons wel wat om met enige regelmaat kunstenaars en interessante passanten een paar vragen voor te leggen. Het werk van Maurice Braspenning is vanaf komende zaterdag te zien bij galerie Ron Mandos in Amsterdam op een tentoonstelling die – heel actueel – wil benadrukken dat de Amsterdamse Rijksakademie een onmisbare topplek is voor talent en talentontwikkeling. De Rijksakademie – nu nog een soort Harvard aan de Sarphatistraat – zit in zwaar weer want wordt in zijn voortbestaan bedreigd door de bezuinigingen.
Braspenning laat bij Mandos een aantal monumentale werken zien en een reeks fijn geprijsde tekeningen.
Hoi Maurice is alles goed met je? Helemaal klaar voor de opening van je tentoonstelling komend weekend? Ja, alles is weer prima. Begin dit jaar had ik een kleine onderbreking door een raar virus in mijn hersenen, dat leidde tot totaal geheugenverlies. Maar het was wel verfrissend om even te resetten. Totaal hersteld hoor. Inmiddels klaar voor de tentoonstelling, ja, maar als je denkt dat je alles onder controle hebt en klaar moet je natuurlijk toch weer op het laatst weer even aanpoten om de puntjes op de i te zetten.
Is 6 x Rijksakademie Alumni eigenlijk een soort ‘protest’ tentoonstelling? Nou, ik zou het eerder een steunbetuiging willen noemen.
Wat heeft de ‘Rijks’ jou gebracht? De Rijks heeft me de mogelijkheid gegeven om me twee jaar lang geen zorgen te maken over geld of een lek atelier en me volledig op mijn werk te kunnen concentreren. Een luxe die ongekend is. Je werk raakt in een stroomversnelling, mede door de gesprekken met de andere deelnemers en begeleiders die je kan kiezen. Daarnaast natuurlijk de exposure die je krijgt en de aandacht. Ik heb er ook een galerie aan overgehouden.
Wat kunnen we van de tentoonstelling als groepsshow verwachten? Daar kan ik eerlijk gezegd weinig over zeggen. De bindende factor is de Rijksakademie en daar blijft het wel een beetje bij. Het werk is in ieder geval erg gevarieerd. Van schilderijen tot video, performance, installatie en foto’s. Denk dat de Rijks daar ook voor staat, het ontdekken van nieuwe mogelijkheden om je werk vorm te geven. Behalve ik dan, ik blijf lekker gewoon schilderijen maken.
Inderdaad – nu even jou Maurice. Ben je tevreden met je atelier? Kun je het omschrijven voor ons? Mijn studio is mijn jongenskamer. We hebben eerst kraak gezeten, toen 15 jaar anti-kraak, en nu, sinds een jaar, is het door de gemeente – na een totale renovatie – benoemd tot een officieel kunstenaarscomplex. Je begrijpt dat er heel wat rechtszaken, ruzies en vergaderingen aan vooraf zijn gegaan.
In het begin had ik mijn twijfels over de nieuwe situatie; de huur zou verdubbeld worden en de ruimtes verkleind en heb ik een jaar nauwelijks op mijn plek kunnen werken. Ik had tijdens de verbouwingen geen water en geen verwarming, het dak ging er af, tering-herrie van de Bob de Bouwers. Uiteindelijk ben ik er erg blij mee. Mijn plek doet het, geen lekkages meer. De algehele sfeer in het pand is professioneler geworden; meer contact met elkaar en over het werk.
Lees en bekijk meer over Maurice Braspenning
{ 0 comments }






















