Lezers, superbedankt voor jullie bezoek aan het blog afgelopen jaar. We maakten een grote sprong voorwaarts in het tweede jaar van ons bestaan.
Even kort resumeren. Kunstbeeld zette ons vorige maand bij de jaarlijstjes weer in de top 5 van interessante kunstblogs. Heel tof. We maakten in 2011 wederom elke maand een nieuw gastblog met 5 betaalbare kunstwerken voor het blog van nrc.next. De laatste woensdag van de maand levert hierdoor nog steeds een piek op in de bezoekersaantallen, veel eerste bezoekers die uitgroeien tot vaste lezers.
Op uitnodiging van Art Amsterdam organiseerden we een Lounge van 165 m2 met betaalbaar werk van kunstenaars van de deelnemende galeries. Het was een enorm succes. Veel verkopen aan veelal beginnende kunstkopers. Missie geslaagd.
Lees en bekijk meer over 2011 – Topjaar voor We Like Art
Is deze beslagen spiegel geen mooi beeld om 2011 uit te luiden? Zelden zien we zulke heerlijk minimale schilderijen met zoveel lef. Lieven Hendriks wordt vaak als moderne de trompe l’oeil schilder omschreven, het bedrieglijke 3D-effect dat schilders al sinds de 17de eeuw toepassen. Dat is ook zo; zijn doeken lijken echt doorboord door kogelgaten, of als bespijkerde wanden getooid met kluwen ijzerdraad, of zoals hier spiegels van condens waar met een vinger in getekend is. Maar ook zijn het dwingende en speelse schilderijen.
Hendriks wil zich niet verliezen in het schilderen. Elk doek lijkt perfect volgens plan uitgevoerd van A naar B. In een interview zegt hij: “Een schilderij is goed wanneer de uitvoering van het idee bovenop het idee is komen te liggen en dat het schilderij daardoor klopt als een bus.” Dienstbare schilderkunst dus. Maar ook subtiel en soms heerlijk onnozel.
Momenteel soleert Lieven Hendriks in het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem en is hij geselecteerd voor de groepsshow What’s Up in het Dordrechts Museum die beoogt een indruk te geven van jonge schilders anno nu.
Bovenstaande multiple is wat ons betreft een topwerk voor een zeldzaam sympathieke prijs.
| titel: |
Sunny Spells (2011) |
| techniek: |
acrylverf op linnen, 1 van 5 unieke varianten |
| afmetingen: |
50 x 40 cm |
| prijs: |
€ 1.250,- |
| verkoopinfo: |
We like art! |
| kunstkoop: |
ja, € 125,- aanbetalen, daarna € 31,- per maand renteloos afbetalen |
Eindelijk een bespreking over een favoriet van ons; Anoek Steketee (Hoorn, 1974)! Afgelopen zomer prominent te zien in Rotterdam met haar solo-tentoonstelling in het Nederlands Fotomuseum met de titel Dream City. Bij de tentoonstelling verscheen het gelijknamige boek van Anoek Steketee en Eefje Blankevoort. Prachtig vormgegeven door SYB, zie hier een preview. Het fotoboek verscheen ook in een speciale editie, met naast het boek de keuze uit bovenstaande print Wheel of Fortune, Beirut Lunapark, Libanon of de print (zie onder Lees meer) met de titel: Dunia Fantasia, Indonesië.
Steketee volgde haar opleiding aan de Koninklijke Academie in Den Haag. En al vrij snel daarna ging zij op onderzoek uit in landen in het Midden-Oosten. Wat haar werk zo interessant maakt is de combinatie van documentaire- en geënsceneerde fotografie. Ze geeft tegenstellingen weer in het leven van mensen. Mensen op straat worden figuranten in de verhalende foto’s van Steketee. In hun eigen leefomgeving worden zij letterlijk in de spotlight gezet. Met een set lampen en aanwijzingen van de fotograaf verdwijnt de politieke situatie naar de achtergrond. De gewone mens vertelt zijn eigen verhaal en daarmee ook een verhaal over bijvoorbeeld Iran of Libanon. Het theatrale effect in haar foto’s zijn heel eigen en bijzonder. Vervreemdende settings, houdingen van mensen en combinaties van voorwerpen maken het werk intrigerend en benadrukken de tegenstellingen in de samenlevingen waarin Steketee fotografeert.
De foto’s uit de serie Dream City maakte zij tussen 2006 en 2010. Dream City is de naam van een pretpark in Irak, hier liepen in 2006 Koerden, Arabieren en Amerikaanse soldaten gemoedelijk naast elkaar. Dit interessante gegeven werd het uitgangspunt voor een tocht langs allerlei pretparken in de wereld. Samen met schrijver / journalist Eefje Blankevoort, bezocht Anoek Steketee pretparken in onder andere Irak, Rwanda, Libanon, Israël, de Palestijnse Gebieden, Colombia, Indonesië, China, Turkmenistan en de Verenigde Staten. De nep-wereld in de avonturen-parken die als een decor opgebouwd zijn, staan in keihard contrast met de wereld buiten de parken. In de tentoonstelling en het boek worden behalve aan de hand van foto’s, ook door middel van persoonlijke verhalen van bezoekers en park-medewerkers de tegenstellingen duidelijk.
Luister hier naar Anoek Steketee en Eefje Blankevoort in gesprek met Anton de Goede voor De Avonden over een eerdere (ook prachtige!) serie van Steketee; Frontstage.
Lees en bekijk meer over Anoek Steketee
Jasper Hagenaar (Tilburg, 1977) is al jaren 1 van de vaste deelnemers aan de tentoonstelling rond de Koninklijke Prijs van de Schilderkunst. Dat moet een vrolijk weerzien zijn met de majesteit tijdens haar jaarlijkse rondje langs de selecteerde schilders. “Zo Jasper, wat heb je dit jaar veur ons gemaakt?” Hagenaar zijn sober en schraal geschilderde doeken moeten maar eens een keertje in de prijzen vallen volgend jaar. Het kan nog net op z’n 35-ste.
Je begrijpt het – over deze schilder zijn we enthousiast en schreven dan ook al eerder (hier) over hem:
Hagenaar kwam in 2006 van de Rijksakademie in Amsterdam en had in datzelfde jaar al zijn eerste solo bij de Nederlandsche Bank in Amsterdam. Meestal is dat een goed teken; ze maken er bij de kunstcommissie van de DNB een sport van om jonge kunstenaars te scouten en vroeg een solo aan te bieden in de fraaie (en helaas ietwat hoogdrempelige) expositieruimte op het Westeinde . Ook Tanya Rumpff in Haarlem toonde al snel interesse in het werk van Jasper Hagenaar met als gevolg dat zijn werk nu al in een aantal mooie collecties is opgenomen. En terecht, zijn werk is mooi karig en raadselachtig. Beelden zwanger van een prettig soort onheil en referenties naar film en geschiedenis.
Hagenaar schildert vitrines met uniformen, dioarama’s (Dawn of Man) en gevonden artefacten van de klassieke wereld. Maar ook Batman die zich in de jungle ontfermt over een slachtoffer. Wat opvalt is dat de schilderijen heel open zijn geschilderd, minder zwaar dan eerder werk en vol licht.
Galerie 10 organiseerde onlangs een solo met nieuw werk van Hagenaar en vroeg Robbert Roos (de chef van Kunsthal KAdE in Amersfoort) een tekst te schijven over het werk. “De ultieme verleiding van schilderkunst is het vermogen om een zelfstandige werkelijkheid vorm te geven. En Jasper Hagenaar maakt daar gretig gebruik van.” Onder meer door het bouwen van 3D maquettes die hij met een losse toets op een zuigende ondergrond in 2D schildert. Het resultaat: aardkleurige taferelen in vreemde diorama’s die nog een poos nazinderen.
Losser, vlugger en minstens zo poëtisch zijn z’n aquarellen met acrylverf. Heerlijk werk dat zeer goed te betalen is.
Lees en bekijk meer over Jasper Hagenaar
Een mooi en voorbeeldig initiatief van de galeriehouders van Vous Etes Ici: The Multiple Show #2. Kunstenaars uit de eigen stal aangevuld met een paar goede namen van buiten de galerie maakten op verzoek een multiple. Een werk in een oplage van 5 dat “tot dezelfde familie behoort, maar toch unieke kenmerken heeft”. Het uitgangspunt is dat je ook de minder kapitaalkrachtige liefhebber de kans biedt een goed werk te kopen van een goede kunstenaar. Kortom een echte We Like Art show! Want ook het prijsplafond ligt bij € 1.500,-.
De uitdaging aan de kunstenaar is om te variëren binnen de beperkte randvoorwaarden en dat is stiekem iets dat heel veel kunstenaars leuk vinden om te doen. Het resultaat is een mooie show met een parade van werken. Streng en aanstekelijk tegelijkertijd.
Met zonder uitzondering interessante kunstenaars: Jan Brokof, Koen Delaere, Joachim Grommek, Scarlett Hooft Graafland, Lieven Hendriks, Klaas Kloosterboer, Christof Mascher, Hidenori Mitsue, Anne Jaap de Rapper, Charlie Roberts, Andrei Roiter, Martijn Schuppers, AnneMarie van Splunter, Shaan Syed, Koen Taselaar, Peer Veneman, Peter Verhaar en Luuk Wilmering.
Tot vlak voor de kerst (24/12/2011) duurt de tentoonstelling – we begrijpen dat het behoorlijk hard gaat dus loop binnenkort vooral even binnen op de Amsterdamse Lijnbaansgracht.
(op de foto van links naar rechts: Charlie Roberts, Peer Veneman, Lieven Hendriks en Christoph Mascher)
Marijke van Warmerdam (1959) brak internationaal door in 1995 bij de Biënnale van Venetië, in een gedeeld Nederlands paviljoen samen met Maria Roosen en Marlene Dumas maakte ze grote indruk met een paar korte filmloops. Fantastisch eigenlijk dat je op zo’n podium kiest voor filmpjes van een handstand makend meisje en een salto makende jongen. Nu zijn het klassiekers die gek genoeg nog steeds ontroeren met hun lichtvoetige ernst. Op een fantastische manier het moment steeds laten voortduren dat is het vertrekpunt het van veel van haar werken.
Na deze Biënnale volgde een ware internationale zegetocht. Hou je vast, we putten even uit het persbericht van haar huidige overzichtstentoonstelling in het Boijmans in Rotterdam:
Marijke van Warmerdam woont en werkt in Amsterdam en Karlsruhe. Zij nam deel aan vele belangrijke internationale tentoonstellingen, waaronder de biënnales van Venetië, Sydney, Berlijn en Gwangju en de Documenta X in Kassel. Ze heeft overzichtstentoonstellingen gehad in het Van Abbemuseum in Eindhoven, het Migros Museum in Zürich, het ICA in Boston, MuHKA in Antwerpen, de Fruitmarket in Edinburgh, IKON in Birmingham en momenteel in Magasin 3 in Stockholm. Haar oeuvre is opgenomen in diverse internationale collecties, onder meer in het Centre Georges Pompidou in Parijs, het Stedelijk Museum in Amsterdam, het 21st Century Museum of Modern Art, Kanazawa in Japan, Castello di Rivoli in Turijn en in Museum Boijmans Van Beuningen.
Lees en bekijk meer over Marijke van Warmerdam
Heb je morgen al plannen? In Paradiso is een heel leuk event: de Beurs van Kleine Uitgevers. 120 Uitgevers van vaak bijzondere en bijzonder vormgegeven projecten presenteren hun nieuwste titels. In de kleine en de grote zaal van Paradiso kun je op 4 december van 13.00 tot 17.00 uur terecht.
Wie je daar zeker aan zult treffen is Thomas Elshuis samen met zijn sympathieke uitgever 99 Uitgevers/Publishers toont hij daar zijn wonderschone 4 meter lange leporello (oplage 100). Een leporello is een boek als een harmonica – met een melancholiek geluid in dit geval. Elshuis stelde met 144 diabeelden een nieuw, imaginair berglandschap samen dat zich uitgevouwen laat ‘lezen’ als een spectaculair, meters breed panorama.
Lees en bekijk meer over Thomas Elshuis
Verf in transparante lagen en vette korstige stukken komen bij Simon Schrikker (Utrecht 1973) samen met geurvlaggen en grimmig roedelgedrag. Al jaren schildert Schrikker aan een oeuvre van tamelijk dreigende hondgestaltes. In woeste vegen op monumentaal formaat dwingt hij de kijker zich te verhouden tot de onbestemde hondenblik. Ooit Black Dogs gelezen van Ian McEwan? Dan weet je dat honden een dankbare metafoor kunnen zijn voor het kwaad. Zoals Sandra Smets al constateert in haar mooie recensie over het werk van Schrikker: “Hij herbelicht menselijk gedrag tot de kern (..) zijn honden, bloeddorstige door instincten gedreven wezens, gaan eigenlijk vooral over de mens.”
Heel tof dat we hier twee kleinere werkjes kunnen tonen, moddervette materie en eendenbotjes en een glimp van een hondentronie.
Lees en bekijk meer over Simon Schrikker
De Rijksakademie, de door Koen van Velsen verbouwde kazerne achter het hoge hek aan de Sarphatistraat, gooit komend weekend de poort open. Dat wordt schuifelen, er worden zo’n 7 a 8.000 bezoekers verwacht. De Rijks is een regelrechte must-see voor de liefhebber, als startpunt, springplank en carrière-versneller kent ze haar weerga niet – ook internationaal staat dit instituut aan de top. Afgelopen jaar op de Frieze Art Fair in Londen waren er 81 kunstenaars actief met de Rijks op hun cv. Geen gekke score.
Nog een voorbeeld. De What’s Up! tentoonstelling in Dordrecht over actuele schilderkunst selecteerde zelfs 17 van de 30 kunstenaars met de Rijks in hun DNA. En dat voor een postdoctorale academie die maar vrij weinig schilders toelaat…
Juist deze week bespreekt de Tweede Kamer de toekomst van de Rijksakademie. Het ziet er somber uit. De staatssecretaris houdt vast aan een totaal van 50 talenten dat ondersteund gaat worden – met een bescheiden budget. Het zou eventueel op de Rijks kunnen maar dan in sterk vermagerde vorm. En de Ateliers en de Jan van Eyk academie mogen dan particuliere financiering vinden of hun deuren sluiten…
We mochten alvast even rondkijken in de 54 ateliers van de deelnemers. Best intiem eigenlijk. Het is toch een soort kunstenaarsgemeenschap waar je even ongegeneerd doorheen mag banjeren. We kozen 10 hoogtepunten, er is echter veel meer te zien. (check ook onze fotoreportage op Facebook).
Michiel Ceulers heeft het prima voor elkaar, een heerlijk atelier met dito schilderijen. Informeel, speels en abstract. Met galeries in Antwerpen, Londen en Zürich lijkt hij al aardig onder de pannen.
Lees en bekijk meer over 10 Hoogtepunten van de RijksakademieOPEN 2011
De foto’s van Gert Jan Kocken (1971, Ravenstein) zijn komend weekend te zien tijdens de open dagen van de Rijksakademie. Kocken is een van de grootste talenten van de afgelopen jaren en stippelt zijn pad heel zorgvuldig uit. Hij heeft al de nodige museale presentaties op zijn naam en werd onder meer aangekocht door het Stedelijk in Amsterdam. Het zijn dit soort kunstenaars waar verzamelaars en galeriehouders van watertanden als ze komen kijken op de Rijks. Het zal ons niet verbazen als er een aantal internationale power-galeries klaar staan om hem in te lijven.
Omslagpunten in de tijd, dat is wat Kocken interesseert. En het beeld als aanleiding om te denken, het beeld dat het niet alleen kan – dat door de toeschouwer ‘afgedacht‘ kan worden. Eerder hier op We Like Art bespraken we de gratis editie Judenporzellan. We schreven:
Hij is heel goed in het uitkiezen van beelden die iets zeggen over onze veranderde blik op historische gebeurtenissen. De koele wetenschappelijke fotografische presentatie geeft je alle ruimte om die kanteling te ervaren. Vaak verontrustend.
Afgelopen jaar verscheen een mooie editie van de kunstenaar, een tweeluikje uit zijn nu al klassieke serie Defacing. De hele serie Defacing bestaat uit foto’s van religieuze objecten die vernield werden tijdens de Beeldenstorm die in de 16de eeuw in Europa woedde. Het formaat en de gedetailleerdheid van Gert Jan Kockens foto’s benaderen de originele beeldhouwwerken en schilderingen.
De vernielzucht van alle Katholieke hang-ups kende blijkbaar allerlei gradaties. Kijk eens hoe zorgvuldig hoofd en handen van Maria zijn weggekrast, en het gewaad van de engel en haarzelf mochten blijven. Het sluit aan bij de belangstelling van de kunstenaar voor het fenomeen beeldverbod. “Vreemd dat werk dat beschadigd werd en niet in zijn geheel weggehaald.”
Bovenstaand geschonden tweeluik is afkomstig uit een kerk in het Engelse Norfolk, waar in opdracht van Koning Edward VI ‘beelden van katholieke idolatrie’ verwijderd werden. Wij vinden dit een heel mooi geprijsde en zorgvuldig gemaakte editie (inclusief notenhouten lijsten).
Luistertip: de verstoring van de blik – geen oogcontact meer mogelijk. Kocken vertelt er mooi over in dit interview met De Avonden.
| titel: |
Annunciation & the Temptation of St Anthony, Tacolneston, defacement 1547 (2010) |
| techniek: |
Giclée print, in twee op maat gemaakte notenhouten lijsten, oplage 60 + 20 |
| afmetingen: |
2x 34,5 x 21,7 cm |
| prijs: |
€ 550,- |
| verkoopinfo: |
We Like Art |
| kunstkoop: |
Nee |
