From the category archives:

video

De ideale tentoonstellingsomstandigheden voor de jonge Amerikaanse schilder Ben Merris (Iowa, USA, 1978) zijn een dikke twee weken voorbereidingstijd om de ruimte waarin het werk komt te hangen volledig naar zijn hand te zetten. Merris wil graag met Total Painting de toeschouwer het schilderij in trekken. Zodat voor- en achtergrond, onder en boven er niet meer toe doen, elk stukje oppervak van de expositieruimte beschilderd is met pulserende, stralende patronen en kleuren en je je als bezoeker in de schilderflow van Merris opgenomen voelt. De omstandigheden op Art Amsterdam waren niet helemaal optimaal, in krap twee dagen een stand volledig maar je hand zetten – dat is hard werken. Samen met collega-schilder Alex Dordoy uit Glasgow beulde Merris vrijwel non-stop twee dagen aan de all-over-make-over van stand 040 van Cokkie Snoei getiteld: “ECSTATIC !NS!STANCE, a site-specific wall/floor painting”.

Temidden van de hectiek van de beursvloer in aanbouw en koortsige voorbereidingen op de opening filmde de jonge filmmaker Justin Hagens voor We Like Art Merris en Dordoy bij de werkzaamheden. Merris vertelt smakelijk en bezield over de enorme Group Show die zo’n beurs eigenlijk is, welke ongekende voordelen het maken van abstracte kunst biedt en over de mix van fascistische kleurstellingen en Nebula-nevel tinten.

Merris heeft inmiddels al een flinke internationale staat van dienst opgebouwd en gaat binnenkort in New York wonen en tentoonstellen. Hij is opgeleid aan de University of Massachusetts in Boston en aan de Glasgow School of Art. Zijn werk is nu nog zeer betaalbaar, dat kan nooit lang meer duren.

Merris z’n schilderijen onstaan in zijn atelier in reeksen van wel 40 stuks waar hij tegelijkertijd aan werkt. In elk werk probeert hij nieuwe dingen uit en stuurt graag aan op grandioze mislukkingen; om die vervolgens weer naar zijn hand te zetten. Muziek is daarbij heel belangrijk voor hem, hij luistert voortdurend naar allerlei soorten muziek van gruizige stoner-rock tot Londense dub-step en ‘warped’ sound-scapes. Het is een lust om hem te horen praten over muziek, kunst en zijn eigen werk. Hij streeft naar “paintings that cannibalize themselves in the quest for density” en naar “archaic, futuristic, hi-fi, brutally entangled harmony as only hands can do”. Heerlijk! Ga kijken.

Lees meer over Ben Merris

{ 0 comments }

Sinds tientallen jaren leggen steeds meer kunstenaars de klassieke kwast en beitel weg en kiezen voor nieuwe, vaak vluchtige materialen als was, plakband, pur-schuim en pixels. Hoe gaan musea om met het conserveren van kunstwerken van dergelijk materiaal, of van kunst waar helemaal geen materiaal aan te pas komt? Kunnen deze werken wel bewaard blijven voor de kunstliefhebbers van de toekomst?

De film Installation Art: Who Cares? geeft de kijker een blik achter de schermen van het museum. Hoe bewaart en installeert museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam bijvoorbeeld Notion Motion van Olafur Eliasson? Dit werk beslaat 1.500 m2 en bestaat uit water, licht en beweging. De opbouw oogt als een festivalterrein.

En hoe gaat een museum om met kunstwerken die gebaseerd zijn op gedateerde technologie? Een grote groep experts werkte aan de complete restauratie en digitalisering van Exchange Fields, een pas tien jaar oude interactieve video-installatie van Bill Seaman uit de collectie van Museum Ostwall in Dortmund. Voor de enorme laser-discs – ooit state-of-the-art – is geen afspeelapparatuur meer te vinden…

Tate Modern worstelt met een aangekochte performance van in zingen uitbarstende suppoosten. Kan de authenticiteit bewaard blijven van This Is Propaganda van Tino Sehgal? De kunstenaar staat geen enkele vorm van documentatie toe, zelfs filmpjes van bezoekers op Youtube moeten verwijderd worden. Zal het museum dit werk toegankelijk kunnen maken en houden voor het publiek? Best een uitdaging zo blijkt.

Tracy Metz neemt je mee naar een aantal museale locaties en interviewt de betrokkenen. Ga er maar eens een klein half uurtje voor zitten – je museumbezoek zal nooit meer hetzelfde zijn!

Ps. de productie was in handen van 1 van de We Like Art bloggers: Michiel Hogenboom.

{ 2 comments }

Nog niet eerder gehoord van Evelien Lohbeck (Rotterdam, 1983)? Vanaf nu kun je niet meer om haar heen. (Check ook haar website: helemaal getekend en zeer verfrissend). Afgelopen vrijdag werd bekend dat zij één van de 25 prijswinnaars is van de YouTube Play wedstrijd! YouTube Play is een samenwerkingsverband tussen YouTube en het Guggenheim Museum, de eerste Biennale of Creative Video toont de meest opmerkelijke online video’s van over de hele wereld. Er werd een shortlist gemaakt uit meer dan 23.000 inzendingen (!) (uit 91 verschillende landen) door een jury bestaande uit de hoofd-curator van het Guggenheim en een aantal zeer vooraanstaande kunstenaars, zoals Shirin Neshat, Takashi Murakami en Marilyn Minter, om er een paar te noemen.

Wow, en wat een evenement! Amerikaans en spectaculair! De bekendmaking van de prijswinnaars in het Guggenheim in NewYork, in aanwezigheid van ‘onze’ Evelien Lohbeck, was live op YouTube te volgen. Fantastische lichtshows, muziek, de geprojecteerde video’s (aan de binnenkant en op de gevel) en op alle ‘balkonnen’ van het prachtige Guggenheim-gebouw joelende enthousiastelingen. De verschillende juryleden presenteerden, in opgenomen filmpjes, de prijswinnaars. Designer Stefan Sagmeister zegt over Noteboek van Lohbeck: “you see a lot of video’s which reveal the tension between digital arts and hand drawn elements, this is a sweet piece, that has a much more humanistic handmade point of view.”

Beter is het om Noteboek zelf te bekijken, zie hier op YouTube. Voor haar afstudeerproject aan de St.Joost in 2008 werkte ze 9 maanden aan een video-installatie. Noteboek is eigenlijk een compilatie daarvan, het laat 4 filmpjes zien. Lohbeck speelt in haar werk met illusies en verwachtingen, de kijker wordt uitgedaagd via verrassend mooie verwarringen tussen wat kan, wat echt is en wat niet. Dit is echt te gek!

Een zwart opschrijfboek, die ze altijd met zich mee draagt, werd ooit al schetsend een toetsenbord en scherm. Dit triggerde haar tot meer en nu is daar Noteboek. Op haar getekende laptop opent ze YouTube, tikt haar eigen naam in en klikt dan steeds één van haar filmpjes aan. Zoals Reflection, waarin haar noteboek een spiegel blijkt te bevatten, waarin ze snel even haar gezicht checkt. Of Scan Animation, haar hand en hoofd worden gescand door haar opschrijfboek en vervolgens komt het zojuist gescande als een printje uit het boek gegleden!!

Ook andere filmpjes van haar hand zijn echte eye-openers, schreven we al niet eerder over ‘mindfulness’? Om stil van te worden, om even halt te houden tussen alle visuele en digitale drukte…

Reden te meer om de DVD met praktisch alle filmpjes van Evelien Lohbeck aan te kopen en tonen tijdens een etentje thuis op de laptop; geeft gegarandeerd geweldige reacties!

Nog 1 andere video dan van de shortlist van YouTube Play: de gebroeders Huber. Een sereen food stil life verandert in een kleur explosie in slow motion: The Huber Experiments – Vol 1

Lees en bekijk meer over Evelien Lohbeck

{ 0 comments }

Hans van der Meer (Leimuiden, 1955) begon in 1999 aan een ware odyssee langs de internationale voetbalvelden, eerst Nederland, toen Vlaanderen, Europa en uiteindelijk reisde hij de hele wereld over met zijn camera. Zijn briljante observaties van amateurvoetballers in hun natuurlijke habitat – stoffige trapveldjes in de tropen, grastapijten ingeklemd in Vinex-wijken of knollenvelden omkaderd door de Alpen – zijn zowel ontwapenend, humoristisch als duizelingwekkend in hun vergeefse nietigheid. Dat klinkt wat zwaar, maar als je een foto van Van der Meer ziet dan zie je meestal eerst het ontroerend onhandige ballet van de mannen op middelbare leeftijd, dan hun fanatisme en beleving en vaak uiteindelijk ook een glimp van betrekkelijkheid door de ongenaakbare decors waar de fotograaf de taferelen in plaatst. Heerlijk!

Voor het NRC Handelblad reisde Van der Meer in 2008 naar Oostenrijk en Zwitserland, de landen waar toen het EK voetbal werd gespeeld. Paradox plaatste Flemish Fields, Amateur football in Flanders (24 minuten) een filmjuweeltje van Hans van der Meer uit 2000 op Vimeo.

 

titel: Een eenzame Oostenrijkse doelman, 2008
techniek: fotoprint, genummerd en gesigneerd, oplage 49
afmetingen: 50 x 60 cm
prijs: € 395,- (incl. 19% BTW)
verkoopinfo: We like art
kunstkoop: nee

Lees meer over Hans van der Meer

{ Comments on this entry are closed }

I sabelle Wenzel (Wuppertal, Duitsland, 1982) – die heb je al vaker bij ons voorbij zien komen. Op Art Rotterdam 2011 zat ze in onze beurs-top tien, ze deed mee met de CJP-actie op Art Amsterdam 2011 en hing ook nog eens heel prominent met 2 grote fotowerken in de We Like Art Lounge. Kortom we zijn echt heel enthousiast over haar werk. Wenzel studeerde vorig jaar (!) af aan de Rietveld Academie met een volkomen eigen geluid. Terecht dat ze in het Virtueel Museum Zuidas al vlak na haar afstuderen soleerde met de tentoonstelling Building Images.

Zoiets gaat dan al snel rondzoemen. Het voorlopige resultaat is haar nominatie voor de Blend/Streetlab Absolut Talent Award 2011, een signalement op fotoblog Point of View, de selectie voor het Internationaal Fotografiefestival te Leipzig, de nominatie voor de prestigieuze European Exhibition Photo Award 2012 en … haar eerste presentatie binnenkort bij Aschenbach & Hofland Galleries in Amsterdam. Op 18 juni 2011 opent Color Cocktail met veel nieuw werk van Wenzel. Speciaal voor de We Like Art lezers bieden we bijgaande foto Number 1 aan – voor € 400 in plaats van € 450. Op de tentoonstelling zal de foto in een kleine oplage in een formaat van 100 x 80 cm komen te hangen.

Lees en bekijk meer over Isabelle Wenzel

{ 1 comment }


Atelier Natasja Kensmil (Amsterdam 2008)

Een wat gammele en gruizige video van het domein van de schilder Natasja Kensmil (let op de soundtrack van de ruisende verwarming). Een fantastische plek waar bronnen en werkmateriaal haast over de bezoeker heen tuimelen. Kensmil brak afgelopen jaren internationaal door en wordt vertegenwoordigd door Paul Andriesse in Amsterdam. Haar kleine tekeningen zijn (nog) betaalbaar, binnenkort volgt een bespreking.

{ 1 comment }

Opening We Like 6%!

December 6, 2010

Opening We Like 6%!

 

{ 0 comments }

Dubbele kijktip: bezoek nog t/m zondag 12 juni 2011 tentoonstelling TAST-ZIN,  kunstenaars en hun materiaalgebruik in Arti in Amsterdam, en bekijk deze werkelijk fantastische video met korte werkplekbezoeken aan de deelnemende kunstenaars. Harmen Brethouwer, Barbara Broekman, Tom Claassen, Gijs Frieling, Arjan van Helmond, Marc Mulders, Maria Roosen, Gé-Karel van der Sterren, Berend Strik en Mary A. Waters.

Kunstenaar Barbara Broekman had het lucide idee om een tentoonstelling te maken met als uitgangspunt aandacht voor het basale maakwerk van een kunstwerk – een aspect dat tegenwoordig nogal eens ondergeschikt lijkt aan de eenzijdige focus op de ideeën van de kunstenaar. Ervaring, techniek en ideeën gaan hand in hand. Of zoals Gijs Frieling het formuleert:

“Techniek is niet zoiets al dat wat los zou kunnen staan van wat je er mee wilt. Het idee en de techniek zijn samen 1 ding. Goeie schilderijen zijn goed geschilderd, slechte schilderijen zijn slecht geschilderd.  Dat is alles wat je erover kan zeggen. Zeggen dat een schilderij goed is maar slecht geschilderd – is onzin. Als een schilderij goed is, is het daarmee goed geschilderd.”

De logica van deze redenatie komt heel fraai tot uiting in de heerlijke film die speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt door Laura Hermanides en Lea Fels. In ruim 35 minuten bezoeken we de werkvloer van de 10 kunstenaars en zien we ze in de weer met werk dat terug te zien is op de tentoonstelling. In een telefonisch interview dat over de beelden is gemonteerd horen we de kunstenaars over het maakproces en wat daaraan vooraf gaat.

Arjan van Helmond: “Soms voel je je heel licht worden doordat je een bepaalde structuur of orde ziet in de dingen om je heen;  dan denk je; oh dat kan een mooi uitgangspunt zijn voor een schilderij.”

Het is toch wel heel aanstekelijk en intiem om zo dicht op de huid van de kunstenaar mee te kijken naar het maakwerk. Combineer dat met een supertentoonstelling dan heb je een garantie van geslaagde besteding van je weekend, gaan!

Check ook nog even de heldere recensie van Sandra Smets in NRC Handelsblad.

Lees en bekijk meer over TAST-ZIN in Arti et Amicitiae

{ 0 comments }

Tomas Schats (1976, Eindhoven) is voor de visuele mens waarschijnlijk een betere bewustmaker van de Kracht van het Nu dan Eckhart Tolle zelf. In tekeningen, animatiefilmpjes en gedichten staat hij stil bij alledaagse dingen in het leven. De heldere, eenvoudige lijntekeningen duiden kleine boodschappen met soms grote impact. Een kleine tekening vertelt een subtiel verhaal, soms wrang, soms grappig, meerduidig, een tikje filosofisch en verrassend. “Lichtvoetig, maar weldoordacht”, zoals hij zelf zegt. Als zijn observaties niet te vatten zijn in een tekening, wordt het een filmpje.

In 2006 was in het Stedelijk Museum Schiedam werk van Tomas Schats te vinden, heel klein met potlood rechtstreeks op de witte muren ontdekte je ineens ergens een getekend figuurtje, als een onverwacht klein gedichtje. De bewegwijzering in het museum is ook van zijn hand en mocht blijven. Voor de geweldige Caldic-collectie in Wassenaar tekende hij ook de bewegwijzering. Zijn illustraties voor de VPRO-gids en de NRC-Next bereiken bij nog meer mensen een glimlach op het gezicht.

Na zijn afstuderen in 2001 aan de academie van Den Bosch, won hij de Lucas-prijs voor meest veelbelovend jong talent. Inmiddels zijn zijn animatiefilmpjes de hele wereld al over gegaan, is hij hiermee vele malen genomineerd voor allerlei filmprijzen en ook is zijn werk in galeries en musea te zien geweest. Zijn vaste galerie is RAM Galerie in Rotterdam, die hem alle ruimte geeft om naast zijn opdrachten, zoveel mogelijk tijd te besteden aan zijn vrije werk.

Dit topfilmpje Boom, die bij RAM Galerie als editie wordt aangeboden, heeft Schats veel waardering opgeleverd en hij is dan ook het meest trots op deze animatie: “- waarom weet ik eigenlijk niet precies, hij is gewoon heel goed gelukt.” Een boom verandert van bloeiende in een kale boom. Een onverwachte wending, hard, tragisch, simpel, mooi, aandoenlijk. Kortom: geniet van nu, alles gaat voorbij.

Kijk voor de beste vragen aan Tomas Schats (wie ben jij, wat is je beste werk, vinden andere mensen het ook goed, zeggen ze nooit iets stoms?) naar dit interview van Portretteketête voor Ketelhuis; grappig!

Lees meer over Tomas Schats

{ 0 comments }

Na 7 dagen in de Amsterdam RAI doorgebracht te hebben zijn we licht onthecht en euforisch gestemd door het succes van de WLA Lounge. Vooral in het weekend werden we bijna onder de voet gelopen door drommen bezoekers. Super. Met een verkoop van 55 werken voor de galeries mogen we zeker niet mopperen.

Navraag leerde dat vooral beginnende kunstkopers bij ons aanschoven om een verkoopformulier in te vullen. Starten met een Armando of Jasper de Beijer – dat belooft wat. De stapel Kunstkoopfolders ging schoon op. Ook was het goed om te merken dat er een duidelijke link lag tussen het aanbod van de galeries op de beursvloer en in de Lounge. Enkele kijkers in onze mini-beurs werden kopers boven in de galeriestands. En andersom.

We hebben erg veel publiciteit gehad; een mooi interview met Parool, een wervend stuk via de GPD van het Nieuwsblad van Noorden tot De Gelderlander, de Volkskrant (check de verzamel-pdf), blogposts bij Mister Motley, Lost Painters, Trendbeheer, het Nederlands Media Netwerk en Elsevier.

De Win een Berend Strik actie was een groot succes. Binnenkort meer nieuws hierover.

Tijd voor wat bedankjes! Edo Dijksterhuis en Martha de Vries bedankt voor jullie support en lef om ons binnen te halen op Art Amsterdam. Joncquil, Rob en May dank voor jullie fraaie inrichting van de wanden en Riksta, Bettina en Marloes voor het ‘proppen’. Lloyd Hotel en Fabrieknl bedankt voor de strakke meubels en FortyFourDegrees voor de topwijn uit Nieuw Zeeland en Kirsten van CJP voor de soepele samenwerking.

En natuurlijk grote dank aan alle 60 deelnemende galeries en de ruim 130 kunstenaars!!

Volgend jaar weer?

{ 8 comments }

Wouter van Riessen – Zelfportret met cape, 2006 – € 1.515,-

9 April 2010

Studiohunting #1  Wouter van Riessen “Natuurlijk kun je komen filmen – ik zit nu tijdelijk in het atelier van Peer Veneman, een mooie lichte hoge ruimte in een oude katholieke meisjesschool in de Amsterdamse Fagelstraat,” aldus Wouter van Riessen afgelopen februari. En dat is natuurlijk wat je graag wil horen als je naar een geschikt [...]

Read the full article →