From the category archives:

opinie

Lezers, superbedankt voor jullie bezoek aan het blog afgelopen jaar. We maakten een grote sprong voorwaarts in het tweede jaar van ons bestaan.

Even kort resumeren. Kunstbeeld zette ons vorige maand bij de jaarlijstjes weer in de top 5 van interessante kunstblogs. Heel tof. We maakten in 2011 wederom elke maand een nieuw gastblog met 5 betaalbare kunstwerken voor het blog van nrc.next. De laatste woensdag van de maand levert hierdoor nog steeds een piek op in de bezoekersaantallen, veel eerste bezoekers die uitgroeien tot vaste lezers.

Op uitnodiging van Art Amsterdam organiseerden we een Lounge van 165 m2 met betaalbaar werk van kunstenaars van de deelnemende galeries. Het was een enorm succes. Veel verkopen aan veelal beginnende kunstkopers. Missie geslaagd.

Lees en bekijk meer over 2011 – Topjaar voor We Like Art

{ 0 comments }

1
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
2
20
21
22
23
3
4
5
6
7
8
9

“Op de Affordable Art Fair (AAF) in de Amsterdamse Westergasfabriek kunnen ervaren verzamelaars, maar ook beginnende kunstkopers t/m zondag hun slag slaan voor werk met een maximale prijs van 5.000 euro. Nieuw is de ‘500 euro area’, waarin diverse galeries hun aanbod in de prijscategorie tot 500 euro bijeen hebben gebracht. Ook is er een verkoopexpositie met werken van nog onontdekte kunstenaars: de ‘Ongekend Talent Expositie’.”

Kijk – als zelfs het NRC Handelsblad gewoon je persbericht overschrijft in het Cultureel Supplement – dan heb je het wel goed gedaan. Nieuwsgierig geworden door alle verhalen die rondzingen over deze beurs zijn we er zelf eens gaan kijken. Geen enkele andere kunstbeurs slaagt er zo goed in om zich te presenteren als kunstfeestje. Check de site maar eens van de AAF. Allemaal frisse jonge bezoekers die zichtbaar genieten van het aanbod. Het aanbod dat ook nog eens zowel voor de kunstingewijde als de leek interessant is.

De wervende reclamecampagne is ijzersterk. In de hele stad Amsterdam waren de peperbussen beplakt met enorme posters: “Een verzameling begint met één”. Zo doe je dat. Hulde voor het campagneteamvan de AAF, Coebergh en Studio Blend. Daar kunnen andere kunstbeurzen flink van leren. Als je echt mensen wil betrekken bij de kunst en laagdrempelig wil zijn dan is dit de manier. Het kost een paar centen, maar met flinke bezoekersaantallen en sponsors als ABN Amro, Lancia en het Oostenrijks Toeristenbureau is dat blijkbaar wel te doen.

Het Westergasterrein is een prima locatie met precies de goede buzz. Goeie keus dus van FOAM voor de komende fotografiebeurs Unseen (september 2012). Wat wel opvalt is de weinig aantrekkelijke entree. Een paar tenten verruimen de beursvloer en bieden toegang tot het grote ronde Gashouder-gebouw. Is de belichting in de tenten al niet helemaal top, binnen in het grote ronde gebouw is het helemaal niet goed. De medebezoekers zien er bleek, moe en niet flatteus uit en vaak schijnen de spots recht in je gezicht.

De routing is duidelijk. De inpakbalie een klantvriendelijke vondst, het werkt bovendien zeker aanstekelijk als je anderen met ingepakte werken onder de arm ziet vertrekken. De 500 euro hoek valt tegen; morsig-gele Heugaveld-tegels en vrij weinig werk. Een plek waar je betaalbare kunst toont moet er juist niet goedkoop uit zien. Slechts een paar galeries lijken werk ingebracht te hebben, helaas maar een paar mooie tekeningen en veel meuk. Onze eigen We Like Art Lounge tijdens Art Amsterdam vonden we beter geslaagd, maar licht vooringenomen zijn we hierin wel natuurlijk.

De zwarte door een glimmende Lancia bolide gedomineerde ruimte van Ongekend Talent door Art-Olive bood een aardige selectie van jonge kunstenaars. Het was deze ruimte en een handvol galeriestands (vooral Kap-pur met Ron Amir en Kochxbos met Sarah Maple) die kwalitatief boven de rest van het aanbod uit staken.

Als je als beurs zo goed bent als je minste straatje dan was het dit jaar wel bar en boos gesteld met de Affordable Art Fair. Oei, oei, wat vreselijk veel liefdeloos gepresenteerd productiewerk. Alle vierkante meters van de stand vaak volgeplempt en dichtgepleisterd met gek genoeg vooral werk van een paar duizend euro. Natuurlijk zijn de stands duur en draait het om omzet maken, maar moet het echt zo plat en ongeïnspireerd? De gemiddelde prijzen liggen bovendien zeker niet lager dan op bijvoorbeeld Art Rotterdam of Art Amsterdam. Affordable is een rekbaar begrip.

Beeldende kunst laagdrempelig willen maken voor een groot publiek is een mooie missie. De AAF heeft een ambitieuze buitenkant die tip-top in orde is. De inhoud is helaas wel heel erg schraal. Door een uitgekiende marketing monopoliseert de beurs een deel van de kunstmarkt, dat is knap. Maar het brengt volgens ons ook de verplichting met zich mee om inhoudelijk de lat veel hoger te leggen en dus strenger te zijn voor de deelnemende galeries. Als je begint met kunst kopen dan verdien je beter.

{ 3 comments }

Is het nu eigenlijk ‘galeries’ of  ‘galerieën’? Wij dachten galeries, maar in het overgeschreven persbericht over de Realismebeurs in de NRC-weekagenda zagen we toch weer: “34 gerenommeerde galerieën uit binnen- en buitenland tonen en verkopen er werk van zowel Nederlandse als internationale kunstenaars die zich hebben toegelegd op de figuratie en het realisme in schilder- en beeldhouwkunst.” Zo hebben sommige mensen het ook altijd over gallery als ze een galerie bedoelen. Vreemd.

Enfin – we gingen een kijkje nemen op de 9e editie van deze beurs op de fraaie locatie aan het IJ in Amsterdam. “De enige kunstbeurs waar uitsluitend hedendaagse figuratieve kunst te zien is.” Een niche die stamt uit de tijd van Dirk Scheringa en beelden oproept van fijngepenseeld naargeestig bloot. Gelukkig nemen flink wat deelnemende galeriehouders de figuratie niet te letterlijk en is er hier en daar echt goed werk te zien.

Wij kijken natuurlijk vooral naar de kansen voor een klein budget. Bij artKitchen zagen we heel sterk gestapeld keramiek van Pauline Wiertz. Bij galerie Bart mooie nieuwe beelden op stokken met windsels van Erik Buijs. Bij galerie Jan van Hoof superfoto’s van Sophie van Dam (€ 1.100,-). Bij Roger Katwijk heel betaalbare doekjes van de virtuoos Jim Harris. En voor een paar honderd euro heb je een gruizige landschapsfoto van Harm Jan Boven in een loden lijst bij Huub Hannen Galerie. Beurstopper was voor ons Thijs Jansen met zijn piepkleine paneeltjes van komisch-trieste provinciale winkelinterieurs en bushokjes. Het bovenstaande werk Oom Theo (2011, 20 x 15 cm, olie- en acrylverf, € 1.100,-, Kunstruimte Wagemans) mag er ook zijn.

Gaan – niet gaan? Ja hoor, in korte tijd zie je toch weer een heleboel voorbij komen: goed werk en treurig stemmend werk. De mengeling van galeries met een frisse actuele programmering met hun hard-core realisme collega’s slaat namelijk wel een beetje dood. Nu Art Amsterdam kleinschaliger en exclusiever wil worden konden er weleens flinke kansen ontstaan voor een nieuw soort realisme beurs in 2013. Tientallen galeries zullen op zoek gaan naar een alternatieve beursplek om hun omzet veilig te stellen. De Passengerterminal met meer avontuurlijke presentaties en een veel kleiner aandeel voor de nogal belegen stillevenkunst? We zijn benieuwd.

{ 0 comments }

Hee, dat is leuk, volgens een onlangs verschenen onderzoek over de vraagkant van beeldende kunst is 1 van de 3 kunstkopers tussen de 61 en de 70 jaar oud. Incidentele kopers zijn gemiddeld 57 jaar, frequente kopers 58 jaar… Het staat er echt!

De Nederlandse Galerie Associatie (NGA) gaf, mede namens de Mondriaan Stichting als mede-financier, onderzoeksbureau Motivaction opdracht voor dit onderzoek onder kunstkopers. Een onderzoek naar de huidige vraag naar beeldende kunst en de rol van galeries daarin.

De vraag naar beeldende kunst heeft een een grijs kuifje – zo blijkt uit de onderzoeksgegevens. Best een beetje gek zo’n uitkomst zou je denken. En niet zo behulpzaam voor de discussie over de toegankelijkheid van beeldende kunst. Als alleen krasse knarren de gang naar de galerie maken dan is er toch iets aan de hand…

En jawel hoor. Een steekproef onder kunstkopers leverde afgelopen jaar slechts een povere 326 beantwoorde vragenlijsten op. Ter vergelijking dit is een vervolgonderzoek van een eerder onderzoek uit 2006 waar destijds nog een aanzienlijke 2.819 kunstkopers aan meededen. Hoe kan dat? Hoe werden de deelnemers toen en ditmaal geworven? In 2010 vooral via de klantenbestanden van galeries. In 2006 vooral onder de klanten van kunstuitleencentra en onder 10.000 Kunstkoopregeling gebruikers. Kunstleners komen in het onderzoek van 2010 zelfs helemaal niet voor, wat te denken geeft over de mogelijkheden om de cijfers van 2006 en 2010 met elkaar te vergelijken.

“Een groep van 326 kunstkopers is voldoende groot om uitspraken te kunnen doen over de gehele groep kunstkopers in Nederland”, zo staat er in de verantwoording. “Een kanttekening hierbij betreft de omvang en samenstelling van de steekproef. In 2006 was het klantenbestand van de bank (was Fortis wordt ABN-Amro) die de Kunstkoopregeling uitvoert veel omvangrijker (n=10.000) dan in 2010 (n=250). Naar verhouding hebben in 2010 veel respondenten op uitnodiging van de galerie deelgenomen (bijna de helft).”

Het resultaat is dat het onderzoek nu vooral een beeld lijkt te geven van de oudere trouwe klanten van galeries en helaas maar een marginaal hooguit indicatief beeld van jongere kunstconsumenten. Mind you, maar 11% van de ondervraagden was tussen de 24 en de 40 jaar oud. Er hebben welgeteld 6 twintigers meegedaan, en 29 dertigers. Gemiste kans? Verkeerde onderzoeksvraag?

Wel als je op basis van dit onderzoek uitspraken wil doen over een volgens ons aanzienlijk deel van de kunstmarkt: de jongere kunstconsument (<46), starters en de meer ervaren jonge liefhebber.

Het zou interessant zijn om juist ook deze groep te bevragen naar het imago van galeries; de kunstkoopregeling; de invloed van online mediagebruik op het bezoek aan galeries; de invloed van de financiële recessie op kunstkoopgedrag; etcetera, etcetera.

Getallen en onderzoeksgegevens waar je naar snakt in deze tijden om een goede discussie te kunnen voeren.

Check hier het hele kwantitatieve onderzoek.

{ 3 comments }

Interessant stuk afgelopen week op de opiniepagina van NRC Handelsblad van Rick van der Ploeg en Egbert Dommering: Kunstbezuinigingen leiden tot lege zalen en tot jutlandisering. Helder en zakelijk tonen de auteurs dat de bezuinigingsplannen vooral blijk geven van onbehoorlijk bestuur. Namelijk: een degelijk onderbouwde beleidsvisie ontbreekt en er wordt onzorgvuldig omgesprongen met een hele rits culturele partijen en hun belangen. Verfrissend om een stuk te lezen dat niet onmiddellijk zwaar op emotie inzet.

De kreet van kwetsbaarheid van de kunst en de culturele sector is te vaak het vertrekpunt geweest van protest. “Wat hebben we jullie misdaan? Jullie moeten ons koesteren!” Een slachtoffergeluid dat geheid op een minzaam Pownews-toontje weggezet kon worden.

De uitvoering van het gedoogakkoord vereist een onverzettelijke spirit, inclusief een soort parmantige flinkheid bij de betrokken politieke partijen. Met knappe spindocters die succesvol ‘subsidieslurpen’ en ‘Linkse Hobby’s‘ introduceerden. Koppel dit aan de teflon-kwaliteiten van staatssecretaris Zijlstra – dan moet je van goeden huize komen om op een effectieve manier aan het gesprek deel te nemen.

Aanstaande maandag debatteert de Tweede Kamer over de bezuinigingen van 200 miljoen op een budget van 900 euro. De protesten tegen deze onverantwoorde sloopwoede culmineren morgen (zondag) in een bezetting van het Boijmans van Beuningen in Rotterdam met aansluitend een Mars der Beschaving naar Den Haag. Een mooi en noodzakelijk moment van eensgezindheid. Hier lees je er alles over.

Al die VVD en CDA prominenten met een warme culturele belangstelling doen er dezer dagen goed aan te beseffen dat ze omwille van het gedoogakkoord meewerken aan een kwalitatief ondeugdelijk bezuinigingsplan met verstrekkende sombere gevolgen. Hopelijk stemmen aanvechtingen van behoorlijk bestuur en innerlijke beschaving tot een langverwachte kritische houding en het loslaten van de kadaverdiscipline.

{ 0 comments }

Meet & Greet @ Nieuw Dakota

January 3, 2011

Vorig jaar op Art Rotterdam kwamen we op het idee om een blog te beginnen met besprekingen van betaalbaar werk van toonaangevende kunstenaars. Nu – een klein jaar later – en ongeveer 170 besprekingen verder, trekt We Like Art maandelijks zo’n 9.000 bezoekers. Super. Dat we aan een zekere behoefte voldoen merken we aan de enthousiaste mails en comments. En natuurlijk aan de blije aankoopberichten. Heel trots waren we op onze stipnotering in de Kunstbeeld top 5 van interessante kunstblogs.

In het Financieel Dagblad en Parool verschenen afgelopen maand enthousiaste stukken over WLA, en eerder al schreven Vrij Nederland en Kunstbeeld over ons initiatief.

We doen ons uiterste best om een nieuw publiek voor het kopen van kunst te interesseren. Sinds afgelopen september maken we maandelijks een gastblog op nrc.next met een keuze van 5 betaalbare werken. Dat is echt een hit, we krijgen veel nieuwe bezoekers en onder andere onze pagina over de Kunstkoopregeling piekt steevast op de laatste woensdag van de maand. Allemaal mensen die kennis nemen van deze aantrekkelijke mogelijkheid om renteloos kunst te kopen. Ook verscheen vorige maand onze eerste selectie voor de 75.000 CJP-ers tussen de 18 en 30 jaar: 10% CJP-korting op werk van Rosemin Hendriks, Hans Schuil, Awoiska van der Molen, Erik van Lieshout en Diana Scherer.  Geen slechte start van een verzameling. Het idee is CJP-ers te laten wennen aan het idee dat je gewoon echt goede kunst kunt kopen tussen de € 45 en pakweg € 450.

We hebben de komende tijd mooie dingen in het verschiet. Wat dacht je van Popel Coumou, Maria Roossen, Ann Peterson, Martina Sauter en Malin Persson, geprijsd tussen de € 130 en € 255? Ook blikken we vooruit naar Art Rotterdam 2011, een onvermijdelijke must-see van 10 t/m 13 februari in de charmante Cruise Terminal aan de Wilhelminakade.

Tenslotte willen we je wijzen op de afsluitende Meet & Greet komende zondag 9 januari bij Nieuw Dakota. Kunstenaars, kopers en belangstellenden ontmoeten elkaar. De protesttentoonstelling We Like 6%!was deels een groot succes; qua publiciteit, superveel bezoekers en met inmiddels een dikke 60 verkopen een geslaagde proeve van cultureel ondernemerschap. Als protest heeft het niet kunnen voorkomen dat de btw-verhoging op beeldende kunst definitief doorgaat. Een al of niet geleidelijke verhoging van de prijzen is nu onvermijdelijk. Het blijft bizar hoe vlot deze maatregelen zijn doorgevoerd… Kom komende zondag het leed wegspoelen en de kunst vieren bij Nieuw Dakota!

Meet & Greet: zondag 9 januari 15.00 – 17.00 uur

Nieuw Dakota
Ms. Van Riemsdijkweg 41b
1033 RC Amsterdam
NDSM-werf

{ 1 comment }