editie

Deze poster is een still van de website www.stagnationmeansdecline.com (collectie Christophe Boutin), een online kunstwerk van de kunstenaar Rafaël Rozendaal (Amsterdam, 1980). Het is spijtig en misschien wat ongelukkig om mee te beginnen maar we zijn net te laat om je te naar Rozendaal zijn jongste groepstentoonstelling te sturen – gisteravond nam hij namelijk deel aan SPEED SHOW vol.3: ‘Peace!in ‘A.Internetcafé’ in de Tweede van der Helststraat in Amsterdam. Een heel mooi concept trouwens deze Speed Shows (concept, organisatie en samenstelling door Aram Bartholl)

“Hit an Internet-cafe, rent all computers they have and run a show on them for one night. All art works of the participating artists need to be on-line.  Any creative physical modification to Internet-cafe itself is not allowed. The show is public and takes place during normal opening hours of the Interne- cafe/shop. All visitors are welcome to join the opening, enjoy the art (and to check their email.)”

Echt iets voor Rozendaal, zijn werk bevindt zich vrijwel volledig online. Hij maakt websites die hij vervolgens als kunstwerk inclusief domeinnaam en eigendomscertificaat verkoopt. Het hier getoonde werk is afgeleid van één van Rozendaals sites. Het werk is deels een perspectiefstudie: als er geen perspectief is zijn voorwerpen veraf en dichtbij even groot. Er kunnen dus eindeloos veel bankbiljetten bijkomen zonder dat het scherm vol raakt. De kunstenaar: “Ik word altijd erg blij van geld. Ik ben nog niet zo rijk dat ik de nadelen van groot geld meemaak, en ik vraag me af hoe groot die nadelen zijn. Geld maakt gelukkig, liefde maakt heel gelukkig, liefde samen met geld is nog beter.”

De site van Rozendaal is een echte goudmijn, niet alleen kun je doorklikken naar alle sites die hij de afgelopen jaren bouwde, ook is er de rubriek One Question Interview waarin hij allerlei behoorlijk interessante mensen slechts de ruimte laat voor 1 antwoord, soms bondig, soms uitgebreid en altijd vermakelijk. Verder zijn er een aantal fantastische screensavers te vinden, tekeningen, video’s en kostelijke interviews met de artiest. Hij vertelt onder meer ergens over hoe het voelt om de schepper te zijn van zo’n immaterieel oeuvre:

“ Technology created the internet and opened a door for me to walk in. The strange thing is, most people don’t care about this door at all. So that means either I am in the wrong time or they are. It’s this feeling I have when I walk around exhibitions and see all these heavy objects and I feel so light, knowing that my entire body of work fits into a single email.”

Rozendaal heeft tentoonstellingen over de hele wereld in galeries en musea en maakt installaties met projecties. Zijn werk is opgenomen in collecties in Nederland, Frankrijk, Spanje, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk. Afgelopen jaar had hij een sterke presentaties in het Nederlands Instituut voor Media Kunst (NIMk) Amsterdam en in de groepstentoonstelling Texture Maps in Nest in Den Haag.

Lees en bekijk meer over Rafaël Rozendaa

{ 2 comments }

Een absolute maestro en voorbeeld voor vele hedendaagse schilders: Raoul de Keyser (Deinze, 1930). De herinneringen van de oude meester of persoonlijke voorwerpen zijn het vertrekpunt, wat overblijft is een poëtische illusie als restant van de werkelijkheid. “De terugkeer is ook een reis, maar is nooit hetzelfde als de heenreis, net zoals wolken nooit hetzelfde zijn.”

{ 1 comment }

Rob Voerman (Deventer, 1966) pakt dezer dagen flink uit in het Cobra Museum in Amstelveen (t/m

30mei 2010). Het werd inderdaad ook hoog tijd voor zijn eerste museale solotentoonstelling. Voerman had al tot de verbeelding sprekende presentaties in Londen, Wenen en Berlijn. Zijn werk is aangekocht door het MoMA, de Generali Foundation en de Deutsche Bank. Niet gek. Nu zijn op 1.200 vierkante meter in Amstelveen een groot deel van de installaties, sculpturen, etsen, zeefdrukken en aquarellen die hij de afgelopen 12 jaar maakte te zien. De fraaie bovenzaal van ’t Cobra is voor het eerst in gebruik zonder tussenwanden. En wat een fantastisch werk is er te zien. Een aardig voorproefje krijg je op de site van Upstream Gallery (een heerlijk metertje scrollen) die Voerman internationaal vertegenwoordigd.

Het is een wereld na de rampspoed die Voerman laat zien. Ruïne-achtige gebouwen met aanbouwen als gestolde explosies, verlaten modernistische villa’s, art-deco schuilplaatsen van karton en gekleurd glas incl.

barretjes met sterke drank. Een wonderlijke mix van somberte en opgewekte bouwlust en improvisatie. En niet eens zo ondenkbeeldig als we aan Anish Kapoor’s omgevallen /Olymic Tower/ denken over 20 jaar.

De grafiek van Voerman neemt een belangrijke plaats in de tentoonstelling. Een aantal monumentale zeefdrukken en een paar hele fijne etsen, en laten die laatste zu heel vriendelijk in prijs zijn – ondanks hun kleine oplage. In het Cobra Museum zelf bijvoorbeeld is, vers van de pers, een ets te koop van € 500 (/Human Comfort)./

Voor het VPRO radioprogramma De Avonden bezocht Gijsbert van der Wal met Rob Voerman de tentoonstelling.

Lees meer over Rob Voerman

{ 1 comment }

Rosemin Hendriks (Velp, 1968) hebben we al eerder besproken op We like art!, maar deze zeefdruk in Kunst4Kids collectie van het Boijmans kunnen we niet onbesproken laten: €50,-! Ook nu weer een prachtig werk van Hendriks. Waar de zeefdruk bij Plaatsmaken knallend en helder is, een krachtige vrouw met de blik omhoog gericht, naar de toekomst, vooruit. Is deze zeefdruk meer zoals de originele tekeningen in houtskool en conté. Het ‘geworstel’ van de kunstenaar is hierin mooi te zien: vegen, gummen, nog een lijn, schetsend. Kwetsbaarder, meer een meisje, maar tegelijk ook ouder, rimpeltjes, nadenkend, starend.

Geweldig hoe een gezicht -en het verbeelden daarvan- zoveel verschillende kanten heeft! Dit is echt een buitenkansje!

{ 5 comments }

Rosemin Hendriks (Velp, 1968) tekent. Haar grote, zwart wit tekeningen van gezichten (meestal haar eigen gezicht) zijn opvallend en onmiskenbaar van haar hand. De op het eerste gezicht eenvoudige lijntekeningen zijn intiem, je hebt het gevoel heel dicht bij te komen. Via de ogen word je de voorstelling ingezogen. Maar door het enorme formaat (150 bij 100 cm is een heel normale maat bij Hendriks) ontstaat er ook een abstractie en afstand. Het haar en de wenkbrauwen bijvoorbeeld, zijn als het ware omlijnd en ook focus je ongemerkt op de details; jeetje, ziet een neus er zo uit? Ook een oor is geminimaliseerd tot een paar lijnen.

Inmiddels heeft Rosemin Hendriks – in de ongeveer twintig jaar dat ze de vormen van het hoofd en gezicht onderzoekt – na de academie in Arnhem en De Ateliers in Amsterdam, meerdere museumtentoonstellingen op haar CV staan. In 2004 was ze te zien in het Gemeentemuseum in Den Haag. Nu heeft ze net een solotentoonstelling bij Galerie Tanya Rumpff in Haarlem achter de rug. Hier waren ook meerdere kleine tekeningen te zien, met her en der kleurtoevoegingen. Op klein formaat komt ze nog meer tot de kern, zegt ze zelf.

Bij Plaatsmaken in Arnhem heeft Hendriks begin dit jaar een mooie zeefdruk op klein formaat gemaakt. De oplage is weer laag. Een mooie kans om een monumentale tekening op handzaam formaat in huis te halen.

{ 3 comments }