Mark Manders – Subcutaneous Trick, 2001 – € 100

Mark Manders (1968, Volkel) is een internationale coryfee. Hij wordt vertegenwoordigd door de Antwerpse power-galerie Zeno X en in New York door Tanya Bonakdar. Een reeks van meer dan 40 Europese en Amerikaanse musea heeft zijn werk in de collectie en alleen het afgelopen jaar al soleerde hij in het Castello di Rivoli in Turijn, in het fraaie Carre D’Art in Nimes en in het Dallas Museum of Art. Manders woont en werkt in de Belgische Ardennen waar hij in een oude fabriek een gigantisch groot atelier heeft.

Het rijke werk van Manders is een raadselachtige en zintuiglijke verbeelding van zijn gedachten.  “Ik wil dat mijn werk zich in een constant nu bevindt – dat het net gemaakt is. Uiteindelijk ben ik dan helemaal omgeven door gedachten die gestold zijn – en al die dingen die ik maak staan allemaal op hetzelfde moment stil.”

Aan Hans den Hartog Jager vertelt de kunstenaar dat al zijn werk stilstaat op het moment dat hij twintig is/was. “Dat is het moment dat je het leven vastpakt”. Zeer de moeite waard is deze video uit 2010 waarin Den Hartog Jager met zijn bekende zalvende stemgeluid de kunstenaar in zijn atelier vraagt naar waar het allemaal vandaan komt. Manders is symphatiek en ontwapenend bescheiden. “Ik vind het heel fijn dat ik kunstenaar mag zijn. In evolutionair opzicht is het heel bijzonder dat er plekken zijn ontstaan waar je kunst kunt laten zien, en dat kunst er is.“

Even een kleine terzijde, wie is er toch verantwoordelijk voor die afschuwelijk niksige tingel-tangel muziek die altijd gemonteerd wordt onder kunstenaars en architecten portretten?

Graag vragen we je aandacht voor deze 2 bijzondere edities van Mark Manders. Een buitenkans om een werk van deze meester in huis te halen.

Mark Manders, Study for Finished Sentence (2007), off-set print, 25.2 x 35.6 cm, oplage 100, € 300.00 (laatste 5 exemplaren)

Mocht het aan je aandacht ontsnapt zijn – we toonden eerder ook al een ander werk van Manders, zie hier. Een werk dat over de obsessie over het getal vijf gaat. Manders:

“Ik vond het interessant dat doordat de wereld vol zit met vijven ik mijn gedachten niet meer zou kunnen controleren. De wereld schoot als een mitrailleur vijven op mij af. Het was beangstigend. Maar na verloop van tijd ontdekte ik dat de vijven een schitterende samenhang vertoonden, zij zongen als een groot zuiver koor ‘vijf’ tegen mij. Maar onderling konden zij soms op een prachtige manier verschillen.”