August 2012

Meet & Greet @ ING House

August 29, 2012

Zoals je misschien weet hangt er momenteel een fraaie selectie van hier op het blog besproken werken in Amsterdam bij ING House. In deze veelbesproken architectonische juwelendoos langs de ring maakten we een fraaie show (impressie) die je binnenkort met eigen ogen kunt bekijken.

Op donderdag 13 september van 18 – 20.00 uur ben je namelijk van harte welkom. In een ontspannen setting zal een aantal van de deelnemende kunstenaars meer vertellen over hun werk: Koen Vermeule, Thomas Elshuis en Mariken Wessels. Aansluitend wordt er geborreld en kan er worden rondgekeken. Een mooi moment om je favoriete kunstenaar aan zijn of haar jasje te trekken. We bedanken Wendeline Thole en Charlotte Rommerts van Art Management ING Insurance voor de gastvrijheid.

Wil je komen? Stuur ons dan snel een mail: contact@welikeart.nl. Nota bene: er is maar beperkt plaats. Kosten? We werken met het sympathieke principe ‘Pay what you want’, laat naar wens en eigen inschatting een bijdrage achter in de daarvoor bestemde bus.

Graag tot 13 september!

{ 0 comments }

We Like Art @ Home #1

August 28, 2012

Rob Johannesma, Starlings (2007), 50×60 cm, c-print op aluminium, oplage 5

Leuk, een nieuwe rubriek. Te zien hoe anderen leven, hun huis inrichten en vooral wat voor kunst ze kopen, fijn! We zullen onregelmatig posten in de serie @ Home, waarin we We Like Art liefhebbers vragen naar hun aankoop via onze site. De eerste in de reeks is Femke (33), interieurontwerper – en dat is te zien aan haar bijzondere huis.

Femke woont in een bijzonder ingedeeld huis in een waterrijke omgeving in Leiden, waar wordt gewoond, gespeeld en gewerkt. Het kunstwerk heeft een mooie plek gekregen op de werk/ slaapverdieping. Femke woont hier samen met haar man, Ben (37) en hun 2 kinderen; Merlijn (4) & Julius (2), een baby in de buik en een Zuid-Afrikaanse au-pair.

- Femke, welk kunstwerk zien we?
Een video-still van Rob Johannesma, die een boom laat zien met honderden vogels die uitvliegen. De kinderen vinden het trouwens ook prachtig, het is een bijzonder beeld waar je lang naar kan kijken.

- Waarom kocht je het?
We waren op zoek naar een mooie zwart/wit foto en kwamen toen deze video-still tegen op welikeart.nl en we waren direct “verkocht”. We zijn snelle beslissers.

- Was het je eerste aankoop? Heb je meer kunst in huis?
Het was onze eerste via We like art maar we hebben wel meer kunstwerken in huis. De uitdaging ligt nu in het combineren van verschillende genres. Onze eerste aankoop vond plaats zo’n 8 jaar geleden. Dit was een zeefdruk van Rob Scholte en sindsdien proberen we jaarlijks onze collectie met een nieuw kunstwerk te verrijken. De laatste jaren hebben we best wat “media-art” aangekocht.

8
9
10
11

Lees en bekijk meer over We Like Art @ Home

{ 0 comments }

Mark Manders (1968, Volkel) is een internationale coryfee. Hij wordt vertegenwoordigd door de Antwerpse power-galerie Zeno X en in New York door Tanya Bonakdar. Een reeks van meer dan 40 Europese en Amerikaanse musea heeft zijn werk in de collectie en alleen het afgelopen jaar al soleerde hij in het Castello di Rivoli in Turijn, in het fraaie Carre D’Art in Nimes en in het Dallas Museum of Art. Manders woont en werkt in de Belgische Ardennen waar hij in een oude fabriek een gigantisch groot atelier heeft.

Het rijke werk van Manders is een raadselachtige en zintuiglijke verbeelding van zijn gedachten.  “Ik wil dat mijn werk zich in een constant nu bevindt – dat het net gemaakt is. Uiteindelijk ben ik dan helemaal omgeven door gedachten die gestold zijn – en al die dingen die ik maak staan allemaal op hetzelfde moment stil.”

Aan Hans den Hartog Jager vertelt de kunstenaar dat al zijn werk stilstaat op het moment dat hij twintig is/was. “Dat is het moment dat je het leven vastpakt”. Zeer de moeite waard is deze video uit 2010 waarin Den Hartog Jager met zijn bekende zalvende stemgeluid de kunstenaar in zijn atelier vraagt naar waar het allemaal vandaan komt. Manders is symphatiek en ontwapenend bescheiden. “Ik vind het heel fijn dat ik kunstenaar mag zijn. In evolutionair opzicht is het heel bijzonder dat er plekken zijn ontstaan waar je kunst kunt laten zien, en dat kunst er is.“

Lees en bekijk meer over Mark Manders

{ 0 comments }

We schreven al eerder over Merijn Bolink (1967, Amsterdam). Hij maakte toen voor het eerst op nano-schaal een kunstwerk, met als eerste resultaat een nano-kandelaar, opgebouwd uit atomen van een antieke kandelaar. Een tweede antieke kandelaar werd in stukken gezaagd die vervolgens naar 144 adressen werden verstuurd. De adressen vormden tezamen een reuzenkandelaar op de wereldkaart met een afmeting van ruim 6000 kilometer.

Typisch Bolink. Niet een beeldhouwer in de klassieke zin, maar meer een tedere sloper / knutselaar / taxidermist / wetenschapper / ideeënfontein. Verdubbelingen, vloeiende versmeltingen, ontledingen en vooral absurde metamorfoses geloofwaardig maken – daar is Bolink dol op. Hij maakte in de jaren negentig naam met een reeks verrassende klassiekers die menigeen nog steeds op het netvlies gebrand staan. De eekhoorn opgenomen in een houten ladder, de doorgesneden uitgeholde appel gevuld met het vruchtvlees van een sinaasappel, de oermoederkinderwagen met haar stoet genetische kinderwagentjes, de verdubbelde piano, de versplinterde tijger in een frietsnijder met uit elke gesneden sliert een nieuwe tijger.“Zelf zoek ik, in elk nieuw beeld, naar mogelijkheden iets te scheppen, buiten de natuur om. Beter dan de natuur.”Merijn Bolink had museale exposities in het Groninger Museum, het Gemeentemuseum Den Haag en het Cobra museum Amstelveen. Zijn werk is in het bezit van een hele riedel musea en bedrijfscollecties zoals Akzo Nobel en de Rabobank.

Fantastisch dus om nu deze prent te laten zien op We Like Art. We zien twee figuren, oorspronkelijk boekillustraties, de ene een röntgenfoto uit een medische encyclopedie, de andere figuur is het Danseresje van Edgar Degas. De afbeeldingen werden sculptuurtjes door ze met de rest van het boek (de bladzijden achter de afbeelding, inclusief de achterkaft) uit te zagen. Vervolgens bracht Bolink de beeldjes samen, alsof ze bij elkaar horen, elkaar omarmen. Hij fotografeerde ze in een spiegelhoek opstelling en dit is de prent geworden.

Bolink maakte meer werken via deze werkwijze. “Welke vergeten en uit het zicht geraakte boeken krijgen hier een tweede, geheel nieuw leven als sculptuur? De kunstenaar doet er het zwijgen toe – voor hem is het niet zo belangrijk.” Zoals we zeiden, typisch voor Bolink, bekende beelden of materialen (zoals de eerder besproken stampers in vaas) gebruiken op zo’n manier, dat niet gelijk meer duidelijk is wat je ziet. Niets is wat het lijkt. Een bijzonder werk dus, groot formaat, eventueel met lijst, voor een fijne prijs. Nog iets fijner overigens als je de mazzel hebt werkzaam te zijn in het AMC ziekenhuis, je krijgt dan een medewerkerkorting op deze editie die gemaakt is in opdracht van de AMC Kunststichting voor de serie de menselijke gedaante.

titel: Zonder titel, 2009
techniek: piezografie, opl 50
afmetingen: 80 x 50 cm
prijs: € 635,- (incl. blankhouten lijst en BTW, € 500,- ex lijst)
verkoopinfo: We like art works
kunstkoop: nee

{ 1 comment }

1
2
3
4
5
6
7
0
8

Museum Hilversum was ons nooit eerder opgevallen, maar nu is er de tentoonstelling Figuurlijk. Een groot aantal kunstenaars die hier in de prettige lichte ruimten te zien zijn, toonden we al eens op We Like Art. Een rijtje dan? Kimberly Clark, Emma van Drongelen, Anouk Griffioen, Rosemin Hendriks, Juul Kraijer, Bas Meerman, Ronald Ophuis, Micha Pattioniot, Dieuwke Spaans, Berend Strik, Johan Tahon en Anne Wenzel.

Maar er zijn zoveel meer redenen om te gaan kijken. Eindelijk weer lekker veel werken bij elkaar van Marlene Dumas, maar ook van Juul Kraijer, Rosemin Hendriks en Katinka Lampe (!). Fijn om weer echt geweldige sculpturen bij elkaar te zien, zoals de marmeren impact-beelden van Thom Puckey, de inmiddels klassiekers van Folkert de Jong, mooie verstilde koppen van Johan Tahon. Er is een indrukwekkend papierinstallatie van Karen Sargsyan, met rood licht, die een mooi gesprek aangaat met een werk op papier van Marijn Akkermans. Fijn om het ‘zwarte meisje’ met muurtekening van Anne Wenzel weer te zien, jaren geleden zagen we het tijdens een donkere galerieavond in Berlijn en nooit weer vergeten.

Super om van alle kunstenaars een aantal werken te zien, 1 werk kan soms zo weinigzeggend zijn. Kleine solootjes. Dat werkt goed in het geval van Amie Dicke, waar cut-outs, ‘kras’werken en objecten (!) gecombineerd zijn. Van Levi van Veluw is, naast zijn foto’s, ook een video te zien met ‘Bill Viola-aantrekkingskracht’.

Complimenten voor de samenstellers van deze tentoonstelling (Imke Ruigrok en Nathanja van Dijk). Tussen kunstwerken van verschillende kunstenaars ontstaat een bijzondere beeldrijm, die de werken versterkt. In de foto’s wijzen we je graag op de tekeningen van Rosemin Hendriks, samen met de beelden van Monahan. De ‘stille’ collages van Dieuwke Spaans met een witte kop van Tahon. De staande figuur van Folkert de Jong met de langgerekte Magdalena van Marlene Dumas. De duistere kracht van de werken van Griffioen en Wenzel.

Een lange opsomming, deze post, kortom gewoon zelf gaan kijken!

Twee kritiekpuntjes dan, de benedenzaal is een stuk minder licht en geschikt als de bovenzaal en de paar kunstwerken in het oude Raadhuis vallen een beetje weg.

Figuurlijk over de menselijke figuur in de beeldende kunst, tot en met 28 oktober 2012.

{ 0 comments }