Jaring Lokhorst – Dead End, 2012 – € 950

Ben je misschien kort geleden naar Art et Amicitiae in Amsterdam geweest voor de tentoonstelling Door Schildersogen? Een sympathieke vriendententoonstelling met 32 Nederlandse of in Nederland opgeleide schilders. Het was de moeite waard om af te reizen naar de heldere bovenzalen van de verder ietwat bedompte kunstenaarssociëteit aan het Rokin. Van alle kunstenaars was een enkel werk opgenomen dat het op eigen kracht moest klaren ten opzichte van het andere schilderwerk.

Een mooie formule en een fijne line-up. Bekijk bij de collega’s van Lost Painters wie er meededen en met welk werk.

Wat opvalt bij dergelijke groepstentoonstellingen is de neiging om deel te nemen met een schilderijen met een zekere half-monumentale maatvoering. Minstens een metertje hoog zeg maar. Dat werkt eigenlijk individueel beter dan in een grote show. De kleinere werken en de echt grote werken springen er onwillekeurig uit. Ons oog werd bijvoorbeeld getrokken naar de obscene modderig-grijzige oester van Ina van Zyl, het kleine ruig gekwaste werkje van Eva Raeder en het abstract-lompe flatgebouw van Patricia Spoelder.

Ook vielen we weer voor het werk van Jaring Lokhorst, die met een klein schilderijtje op aluminium meedeed. Een stadsgezicht van New York met beperkt zicht op de wolkenkrabbers aan de Hudson, want half-geblokkeerd door een hekwerk.

Weed (2012), olieverf op aluminium, 28,5 x 38,5 cm, € 875,-

Lokhorst  (Purmerend, 1972) richt zich in zijn schilderijen op nogal onspectaculaire onderwerpen. Landjes en verlaten stukken bouwgrond, waar hij dikwijls inzoomt op de afrastering die de nieuwsgierige bezoeker buiten moet houden. Aan de voet van die hekwerken groeit onkruid dat graag een beetje mag woekeren door het gevlochten metaal.

Onderwerp en schildershand gaan mooi samen. De verf is dan weer korrelig en dan weer volsmeuïg aangelengd met Liquitex zo lijkt het. De met veel aandacht uitgevoerde hekwerken zijn een soort uitgekerfd all-over grid dat het stadse aanzicht achter het hek aan het oog ontrekt en in stukjes hakt. Bijzonder dat je zo uit kunt pakken in het niet-spectaculaire.