Ksenia Galiaeva – Zonder titel (2009) – € 516

‘Best Kept Secret’ dat is zo’n beetje de meest toepasselijke omschrijving van ICM – het Institute for Concrete Matter in Haarlem. Op wandelafstand van het station in het centrum ligt daar in een onopvallend zijstraatje, Nieuwe Kruisstraat 19, een schatkamer van de vintage-fotografie. In een voormalige smederij heeft eigenaar en liefhebber Frido Troost een ongeëvenaarde verzameling van ‘tweedehands’ fotografie verzameld.

Voor veel fotografen, kunstenaars en ingewijden is dit al een bekende plek waar ze graag (en lang) vertoeven. Inspiratie opdoen natuurlijk. In de archiefkasten en uitgespreid over de ruimte vind je de meer dan 60.000 antiquarische foto’s geordend op onderwerp. Zoek je naar zeppelins, mugshots, paarden op de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog, antieke bondage dames uit met zweepjes, beeldschone catalogusfotografie uit alle tijden of eind 19e-eeuwse stereofotografie van de piramiden? ICM heeft het. En nog zo ontzettend veel meer. Om je vingers bij af te likken.

Al vanaf een paar tiental euro’s heb je een mooie oude originele foto. Extra leuk is dat ICM sinds dit jaar een projectruimte heeft en kunstenaars vraagt om een presentatie te maken in de reeks ‘Unter dem Baum’ van eigen werk in combinatie met het enorme foto-archief. Eerder was er al werk te zien van Johannes Schwarz en Anna de Jong, en na de zomer volgen Charlotte Dumas en Paul Kooiker. Nu – als je heel snel bent kun je nog het overrompelend goede werk zien van Ksenia Galiaeva. In wolkjes aan de wand heeft ze haar werk tentoongesteld en als leporello’s heeft ze fotoboeken die belangrijk voor haar zijn in de ruimte op tafels en vitrines geplaatst. Een mooi intuïtief geheel.

Ksenia Galiaeva (Rusland, Pskov, 1976) fotografeert sinds tien jaar haar directe omgeving en dan met name haar jaarlijkse verblijf op de Datsja van haar ouders op het Russische platteland. Als je eenmaal haar intense en soms absurde foto’s gezien hebt dan raak je ze niet meer kwijt. De diepe heldere kleuren, de besloten wereld van het ouderlijk huis, de seizoensklusjes, de steeds terugkerende personages als haar ouders en de bruine onverstoorbare teckel, het werk in de moestuin in overweldigend groen, etcetera.

Zonder Titel (2011) oplage van 3, 24 x 30 cm, € 450,-

Ingrid Commandeur schreef een mooi stuk over Galiaeva:

“Galiaeva schiet haar foto’s met een oud Zenit fototoestel op diafilms, die zij vervolgens ontwikkelt als normale filmnegatieven (een techniek die bekend staat als de cross over). Deze techniek zorgt voor de onwerkelijke, verzadigde kleuren van de foto’s en versterkt het subtiele, fictieve karakter ervan.”

De kunstenaar beoogt geen nostalgische foto’s te maken, ze voelt zich verwant met Pierre Bonnard en David Hockney. Ook fotograferende schilders. Vooral in de foto’s van Pierre Bonnard, inclusief besloten mini-universum van huis, tuin, geliefde en wandelingen met de teckel, zien we overeenkomsten. Ook de volgedekte tafels in knallend zonlicht met diepe slagschaduwen herinneren aan Bonnard. Kleuren die een eigen leven leiden en maken dat je in de voorstelling gesleurd wordt. Ze heeft een heel mooi essay geschreven over haar bronnen en over de inzet van haar werk, zie hier.

Het is het soort fotografie dat je niet vaak ziet. Kleine meesterwerkjes. Voor ICM selecteerde Galiaeva 2 foto’s bij bovenstaand werk. Anonieme amateur foto’s (snapshots) uit ca.1925 (gelatin-silver prints, 8.5×11.5cm). Kun je ze mooi thuis combineren op de muur.