May 2012

“Ik maak schilderij-gerelateerde objecten” staat er heel droog op de site van kunstenaar Just Quist. Deze insteek wordt dan meestal als een formele aanpak van de schilderkunst gezien en benoemd. En dat is dan meteen het moment waarop de meeste lezers afhaken. Want zeg nou zelf dat klinkt niet heel aanstekelijk ‘formeel onderzoek naar de schilderkunst’. Wat er eigenlijk zou moeten staan is avontuurlijk onderzoek binnen charmante randvoorwaarden. Kijk, dat klinkt al weer heel anders en minder hermetisch.

Wij waren in elk geval getroffen tijdens de RE: Rotterdam eerder dit jaar door het wonderlijke werk van Quist. Paneeltjes en spiegels met geometrische kleurvlakken en airbrush nevels in felle kleuren. Als kijker sta je dan al gauw met je neus op het werk blij te turen naar de kleurovergangen en de zijkantjes. Een beetje als naar het spuitwerk van een glimmende sportwagen. Bij Quist krijg je niet echt de vinger achter een verhaal, wel is er een boost die je krijgt van het kijken naar dingen die zich voordoen als schilderijen.

Niek Hendrix schreef er mooi over in een tentoonstellingsverslag (goede foto’s ook) van Quist op zijn sympathieke blog Lost Painters.

“Quist zet een opvallend goede tentoonstelling neer met een hoop vragen die in mijn hoofd blijven hangen zoals de eerder genoemde wisselwerking tussen de werken maar ook de objectmatigheid van een schilderij die blijft boeien.”

Een mooi voorbeeld van een vintage Quist ‘schilderij’ is het bovenstaande werk: Wanted to paint a letter K. Toch nog een figuratieve invalshoek? Amper – het schilderij staat haast volledig op zichzelf en verwijst maar heel beperkt naar iets concreets. De sierlijke hard-core poging om de letter K te schilderen is wat ons betreft betoverend mooi en raadselachtig tegelijk. De mix van metallic verf accenten, de poedersuiker-spray en de taperandjes nodigen uit om lang te kijken.

Lees en bekijk meer over Just Quist

{ 0 comments }

Kom je ook naar de 3e editie van We Like Art Live? Na Nieuw Dakota en de Art Amsterdam Lounge nu midden in Amsterdam, in een te gek Keizersgracht-koetshuis, te bereiken via Kerkstraat 67 (Google Maps). We zijn te gast bij de sympathieke Circle Gallery. We hopen op mooi weer, en een Open Grachtentuin vol mensen: wij hebben er zin in!

De ruimte is wonderschoon maar wel ietsje kleiner dan wij tot nu toe gewend waren, dus we kunnen helaas maar een bescheiden selectie tonen van alle besprekingen op We Like Art. Maar wel topwerk van zo’n 45 toonaangevende kunstenaars, de prijzen liggen op een enkele uitzondering na ruim onder de € 1.500,-. Een betere manier om je vakantiegeld stuk te slaan is er niet!

En we hebben een aantal primeurs. Nieuw nog niet eerder vertoond werk van onder meer Heringa/Van Kalsbeek, Raoul de Keyser, Rosemin Hendriks, Ellen Mandemaker en Tim Ayres en een bijzondere nieuwe samenwerking waarover binnenkort meer. Ook zal Mariken Wessels haar metershoge installatie Keepsake laten zien.

Van deze kunstenaars is straks werk te zien:
Alice Brasser, Anouk Kruithof, Arno Nollen, Charlotte Dumas, Drawing Apart Together, Dieuwke Spaans, Ellen Mandemaker, Elspeth Diederix, Erik Odijk, Fernando Sánchez Castillo, Han Schuil, Hellen van Meene, Heringa/Van Kalsbeek, Ina van Zyl, Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin, Isabelle Wenzel, Joncquil, Koen Vermeule, Lilian Eliens, Lisa Couwenbergh, Luc Tuymans, Marc Mulders, Malin Persson, Marike Schuurman, Mariken Wessels, Maria Roosen, Marjolein Rothman, Mark Manders, Martina Sauter, Merijn Bolink, Merijn Hos, Popel Coumou, Raoul de Keyser, Rob Johannesma, Roland Schimmel, Ronald de Bloeme, Ronald Ophuis, Rosemin Hendriks, Sander van Deurzen, Sebastiaan Bremer, Thomas Elshuis, Tim Ayres en Viviane Sassen.

We Like Art @ Open Tuinen Dagen
Kerkstraat 67, Amsterdam
Vrijdag 15, zaterdag 16 en zondag 17 juni 2012 van 10 tot 17 uur
Leuk als je laat weten dat je komt op deze Facebookevenement pagina.

Voor een bezoek aan de andere 29 tuinen heb je een passe-partout nodig, zie:
www.opentuinendagen.nl | www.welikeart.nl

{ 0 comments }

De Nieuwe Rembrandt, wat een briljant programma! Gisteren wat tegenvallende kijkcijfers (161.000) door het voetballende Oranje op een ander net – maar toch maar mooi een programma over bijzondere beeldend kunstenaars op prime-time. Het zou mooi zijn als hierdoor een nieuw publiek gekieteld wordt en betrokken raakt.

Natuurlijk valt er ook genoeg te mopperen op deze Project Runway van de kunst. De kunstenaars worden pas vrij laat in de serie afleveringen personages waar je wat mee hebt. De jury heeft een nogal marginale rol, jammer dat de beraadslagingen zo summier terugkomen uit de montage. De gastkunstenaars worden matig geïntroduceerd en beklijven in deze setting niet echt. Behalve David Bade dan die meteen het halve programma overnam vorige week, volgende keer in de jury?

De serie is losjes gebaseerd op 2 buitenlandse televisieshows: Work of Art uit de VS met Jessica James Parker als Marc Marie Huibrechts en van de BBC School of Saatchi met Tracy Emin als Jasper Krabbe. Als talentenjachten door insiders verguist maar als tv toch redelijk geslaagd. Er gaat natuurlijk altijd een vervlakkende werking uit van een competitie met willekeurige criteria en een dwingend format inclusief tijdsdruk. En ook al zijn de kijkcijfers aan de lage kant, menig museum likt zijn vingers af bij zulke aantallen…

Bij de laatste 4 overgebleven deelnemers zit een jonge schilder die je bij ons al eerder hebt kunnen zien bij de We Like 6% tentoonstelling in Nieuw Dakota. Jan Wattjes is een interessante schilder die zich in zijn werk voordurend verhoudt met zijn levende en dode voorgangers en voorbeeldfiguren. Met een uitpuilende boekenkast vol kunstenaars-biografieën en een lekker vet palet met olieverf maakt hij kleine en grote schilderijen van zijn zelfverkozen Artistic Family. Inclusief een zekere romantische voorkeur voor de schilder/kunstenaar dandy.

Jan Wattjes: “De ’Statue of a Painter’ is een eerbetoon aan de schilderkunst welke gepaard gaat met mijn eigen fascinaties. Ik verlang naar het schilderen en het romantische idee daarvan; hoedje, sigaretje en de eenzaamheid van de schilder in zijn atelier.

Zijn nat-in-nat manier van werken levert aanstekelijke schilderijen op. Wij zijn blij dat we hier een nieuw werk kunnen tonen van Wattjes met een speciale We Like Art korting. Een hommage aan de gehuldigde verbronsde schilder van weleer, eenzaam en amper opgemerkt door de voorbijganger, in elke stad staan wel zulke voetstukken – inmiddels monumenten voor de onbekende schilder. Heel passend dus dat Wattjes is doorgedrongen tot de laatste 4 van de Nieuwe Rembrandt.

Jan Wattjes (Den Haag, 1981) studeerde in 2008 af aan de Koninklijke Academie in Den Haag en werd in datzelfde jaar genomineerd voor de Koninklijke Prijs in het GEM van het Gemeentemuseum in Den Haag. In 2010 won hij de Buning Brongers prijs in Arti et Amicitiae in Amsterdam en toonde voor het eerst de installatie ‘I as Painter’ in de PLAYSTATION-voorruimte van Galerie Fons Welters in Amsterdam. In 2011 behaalde hij zijn Masters degree (MFA) aan het Frank Mohr Instituut in Groningen. Tot en met 30 juni heeft Wattjes een solo bij galerie Livingstone in Den Haag.

titel: Statue of a Painter (Prado), 2012
techniek: olieverf op doek
afmetingen: 40 x 30 cm
prijs: € 840,- (incl. WLA Korting) dit werk is verkocht, zie welikeartworks.nl voor 2 andere werken uit deze reeks
verkoopinfo: We Like Art
kunstkoop: ja, € 84,- aanbetalen daarna maandelijks renteloos € 25,-

{ 0 comments }

Ben je toevallig naar de RE: Rotterdam geweest – die alternatieve beurs afgelopen februari tijdens het kunstbeurzen-bonanza aan de Maas? In het leegstaande kantoorpand was onder meer een verdieping ingericht met werk van kunstenaars uit de stal van MK Galerie Rotterdam/Berlijn. Ter nagedachtenis aan het recente tragische verlies van de galeriehouders Emmo Grofsmid en Karmin Kartowikromo is de zogeheten MK Award in het leven geroepen. Tijdens de RE: werden er werken verkocht van kunstenaars uit de MK-stal om de Award mogelijk te maken. Binnenkort meer over de speciale edities rond dit mooie initiatief.

Maar nu eerst aandacht voor een kunstenaar in de bewuste show die in die vervreemdende entourage van een verlaten kantoorpand wel heel erg goed tot haar recht kwam.

Een deel van het werk van Marleen Sleeuwits gaat namelijk over die idiote aangeveegde onnatuurlijke habitat van de kantoormens. In haar foto’s zoomt ze in op de onheilspellende tussenzones, anonieme hoeken – haast zonder sporen van menselijk gebruik. Sleeuwits:

De afgelopen jaren fotografeerde ik interieurs die je overal en nergens tegenkomt, de dode hoeken in kantoorgebouwen, wachtruimtes op vliegvelden of de lege gangen van hotels. Het zijn altijd ruimtes waarin de connectie met buiten ontbreekt. Zo is het onduidelijk wat de functie van de ruimte is en waar ter wereld deze zich bevindt of hoe laat het is. Door dit gebrek aan referentie hebben deze ruimtes iets unheimlichs en lijken ze als het ware achter je bewustzijn te liggen.

Lees en bekijk meer over Marleen Sleeuwits

{ 0 comments }

Een mooie sympathieke actie van de kunstenaars Schoonewelle en Van Beek en C3 galerie, bij hun huidige duo-tentoonstelling (nog t/m 26 mei) verschijnt namelijk de publicatie Dark Matter met een speciale vriendelijk geprijsde editie. Heb je toch voor ruim 200 euro 2 spannende werkjes in huis van deze beide kunstenaars.

Ruth van Beek (1977) zien we al een poos voorbij komen op allerlei goeie plekken (FOAM, Seelevel en Galerie 37) met heel bijzonder werk. Ook internationaal is ze behoorlijk actief, scroll vooral even door de mooie cv pagina op haar site. Ze verzamelt oude familiefoto’s, afbeeldingen uit boeken, tijdschriften, kranten en folders. Restanten van de stapels materiaal die ons vroeger omringden – voor het digitale tijdperk. Jaargangen van obscure tijdschriften, de wereld van beduimelde encyclopedieën.

In dit archief zet ze de schaar op een nogal buitengewone manier. Van Beek snijdt cruciale onderdelen uit de gevonden afbeeldingen en laat zo de oorspronkelijke context kantelen. Foto’s worden samengevoegd, bedekt met beschilderde onderdelen en soms vouwt ze delen weg. Het nieuwe geheel wordt een overtuigend, maar raadselachtig beeld. Haar collages zijn op zijn minst vervreemdend maar vaak ook ontstaat er een soort suggestie van een wetenschappelijk artefact en een tollend vacuüm tegelijk. IJzersterk, daar willen we op We Like Art zeker vaker werk van laten zien.

Roosmarijn Schoonewelle (1980) was onlangs nog te zien bij Retort in Amsterdam in de Guerilla Drawing show. Ze combineert tekeningen, collages en objecten van papier en hout in verwerkt deze in installaties op locatie. We zien een bonte mix van inkt, gouache, oliepastel, potlood en kleurpotlood op papier. Van hoekig tot virtuoos.

In haar werk jongleert ze met verschillende grafische beeldtalen en elementen. Dat klinkt veel te koel voor het plezier dat er vanaf spat. Heel in de verte doet sommige installaties denken aan de atelierstukken met perspectiefspelletjes van David Hockney. Het zelfde verlangen om de vloer te betrekken bij de voorstelling. Het los willen komen van enkel dat vlak op de wand. Aanstekelijk. Kijk vooral ook even naar de tekeningen die ze maakt voor de Stinkende Scharrelpapagaai.

Lees en bekijk meer over Ruth van Beek en Roosmarijn Schoonewelle

{ 0 comments }

  • Page 1 of 2
  • 1
  • 2
  • >