De schilder Niels Broszat (Mettingen, Duitsland, 1980) kondigde een paar maanden geleden aan te stoppen met zijn immens populaire reeks bloemschilderijen. Deze heerlijk losjes gemaakte werken, vaak gemaakt op armoedige dragers (plastic, gipsplaat, triplex, piepschuim) toonden een cross-over van kitch naar 17e eeuwse bloemstillevens. We schreven hier al eerder over een fijn werkje van Broszat (dat we toonden in de We Like Art Lounge):
“…lekker muiten tegen de traditie op plastic, metaalplaten en stoelzittingen.
‘17th century hip hop flowaz‘ is de titel van een werk uit 2008; mixed media on a wall plate used for supermarket advertisement heet het dan. Kijk naar die met skills uitgevoerde mash-up van lullige roosjes, borduurbloempjes en jaren zeventig-behang-bloemen. Virtuoos en stom tegelijk, super!”
De schilder sloot zijn nogal populaire project af met een laatste bloemstillevenshow Drie bossen voor een tientje bij zijn galerie, Cokkie Snoei in Rotterdam. Trendbeheer maakte een mooi beeldverslag, zie hier. Het is te begrijpen, als kunstenaar heb je soms het gevoel dat je alle mogelijkheden gebruikt hebt om een onderwerp te tackelen. Of je wil laten zien dat je tot nog veel meer in staat bent. Misschien de angst om een One Trick Pony te worden?
Hoe dan ook vond Broszat het tijd worden om voort te trekken. Om de liefhebber niet met lege handen achter te laten maakte hij een DIY-doos. Kun je er echt geen genoeg van krijgen lijkt de schilder te zeggen – geen nood, je kunt het ook zelf! De doos bevat de noodzakelijke elementen voor een rudimentaire Broszat, fantastisch! O ja, en volg hier de nieuwe ontwikkelingen van de schilder.
Lees en bekijk meer over Niels Broszat
In de Amsterdamse Westergasfabriek is nog t/m zondag 26 februari een bijzondere tekeningententoonstelling te zien: A Perfect Day. Heerlijk om het werk van Glen Baxter, Marijn van der Kreij, Gummbah, Raymond Pattibon, Koen Taselaar, Jan Rothuizen, Jeroen de Leijer en een waslijst aan andere cracks bij elkaar te zien. Eindelijk mag er weer eens gelachen worden op een tentoonstelling, wat een verademing. De toon is namelijk behoorlijk absurdistisch, soms hilarisch. De inrichting is speels en informeel met gele panelen en veel opgeprikt werk. Goed gedaan.
Margriet Schavemaker van het Stedelijk Museum schreef een mooie tekst bij de show. We citeren: “Het is in het spel tussen samenbrengen en het tegen elkaar uitspelen van taal en beeld dat de absurde grap of onverwachte ironische reflectie kan ontstaan.” Zoals bij de klassieke cartoon van Gummbah waarbij een stereotype burgerlijke huisvrouw in een onbestemd landschap van achter bereden wordt door een wonderlijk sprookjespaard, verontwaardigd – half omkijkend – in haar mobiele telefoon roept: “Weet ik veel, een eenhoorn ofzo!”
Lees en bekijk meer over David Shrigley
Eind oktober 1936 vertrokken drie bergbeklimmers onder leiding van Anton Colijn vanuit Aika in Nederlands Nieuw-Guinea (tegenwoordig Papua, Indonesië). Het was het begin van de Carstensz-expeditie, met als doel de hoogste top van het Carstenszgebergte te beklimmen. De groep zou bijna 2 maanden onderweg zijn ‘naar de eeuwige sneeuw van tropisch Nederland’.
In navolging van zijn overgrootvader Colijn reisde Maarten Tromp (1980) naar Papua, één van de laatste gebieden op aarde waar nog steeds plekken zijn en volkeren leven die nauwelijks door westerlingen zijn bezocht. Maar ook een gebied waar de oude wereld overhoop ligt met invloeden van de moderne tijd en mensen in zo’n 100 jaar de sprong van het stenen tijdperk naar het heden hebben moeten maken.
Maarten Tromp studeerde in 2005 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en won in 2009 de tweede prijs van de Bouw in Beeldprijs in het Cobra Museum. Ook kun je zijn sterke foto’s gezien hebben op onze We Like 6% protesttentoonstelling bij Nieuw Dakota. Tromp verdiende volgens de Volkskrant 4 sterren met zijn fotoboek over de Indische Buurt in Amsterdam. Over de “De buurman, z’n ex en de eigenaar van de wasserette“:
“..het fotoboek waarmee de jonge fotograaf Maarten Tromp (1980) in een klap een klassieker op de wereld schopt..
..Juist de manier waarop hij het gevoel van ongerustheid combineert met het poëtische straatleven maakt zijn boek tot een monumentaal document van het grotestadsleven aan het begin van de 21e eeuw.”
Lees en bekijk meer over Maarten Tromp
Het is even doorwerken maar als je alle 5 de (side)beurzen in Rotterdam bezoekt dan weet je aardig wat er speelt in de huidige kunstwereld. Van internationale ideeënkunst tot street art, van hypermonumentale beelden tot miniatuurtjes. Eigenlijk heeft eigen beursvloer zijn eigen sfeer en kwaliteit en vormen ze een welkome aanvulling op elkaar. Op het eerste gezicht is het de RAW ART FAIR die er het meeste in slaagt om een nieuw publiek aan te trekken. We zagen erg veel jonge mensen in de enorme gruizige loods rondbanjeren.
Een grote pluim voor de organisatie van deze beurs omdat ze er een echt event van hebben weten te maken. Een geheel eigen sfeer mede door de stoere kratmeubels en aankleding van Guido Marsille en de werkelijk fantastische catering. Meer een vette festivalsbuzz dan de gebruikelijk ingetogen beurssfeer. Erg leuk en verfrissend!
De gigantische beeldententoonstelling op de eerste verdieping is ook nogal ongekend. Het is wel lef hebben om de beelden met spots in het donker uit te lichten – het werkt niet altijd even goed maar in zijn geheel is het een gouden greep.
Enige minpuntje is misschien het wisselende niveau van de deelnemende galeries. Of misschien niet zozeer niveau als wel verschillende kunstwerelden die op elkaar botsen. Hoe vaak zie je een Armando naast een stel geil lapdancende robots (galerie Rob de Vries naast Look For Art Gallery)? De mix van street art, hobbygaleries en galeries uit het meer museale circuit werkt ietwat ontregelend – als een soort Lowlands aan de Maas. Aan de andere kant is het juist wel tof dat je ontdekkingen kunt doen zoals bijvoorbeeld de ijzersterke en spotgoedkope beelden van Tijl Orlando Frijns bij de stand van de bloggers van Whatspace.
Lees en bekijk meer over Bezoek de RAW ART FAIR en Paviljoen Rotterdam
Gisteren openden maar liefst 5 beurzen in Rotterdam hun deuren. Aangezien 4 van de 5 op hetzelfde publiek lijken te mikken was het overal comfortabel rondlopen en amper dringen geblazen. Wij bezochten de 8 verdiepingen tellende RE: Rotterdam en later op de dag de Art Rotterdam en haar design-zusje OBJECT Rotterdam. Morgen staan de RAW ART FAIR en Paviljoen Rotterdam op het programma.
Op de Art Rotterdam in de Cruise Terminal aan de Maas was het weer een genot om te zijn. De begane grond is voor de niche-liefhebbers van hard-core conceptuele kunst (samenstelling Witte de With). Op de bovenverdieping een mix van sterke presentaties waar gelukkig visueel meer te beleven is. Bovenaan de trap toont Galerie Grimm heel trots de nieuwe aanwinst in de stal en pakt uit met een loeigroot centerpiece van Joep van Lieshout. Ook VOUS ETES ICI met foto’s van Scarlett Hooft Graafland en Driessens & Verstappen en Ron Mandos (Renie Spoelstra) vielen op met hun kloeke presentaties. Al met al een mooie afwisselende beurs waar ook voor de liefhebber met een wat krapper budget gescoord kan worden.
Lees en bekijk meer over Beurstips: Art, OBJECT en RE: Rotterdam
