Verf in transparante lagen en vette korstige stukken komen bij Simon Schrikker (Utrecht 1973) samen met geurvlaggen en grimmig roedelgedrag. Al jaren schildert Schrikker aan een oeuvre van tamelijk dreigende hondgestaltes. In woeste vegen op monumentaal formaat dwingt hij de kijker zich te verhouden tot de onbestemde hondenblik. Ooit Black Dogs gelezen van Ian McEwan? Dan weet je dat honden een dankbare metafoor kunnen zijn voor het kwaad. Zoals Sandra Smets al constateert in haar mooie recensie over het werk van Schrikker: “Hij herbelicht menselijk gedrag tot de kern (..) zijn honden, bloeddorstige door instincten gedreven wezens, gaan eigenlijk vooral over de mens.”
Heel tof dat we hier twee kleinere werkjes kunnen tonen, moddervette materie en eendenbotjes en een glimp van een hondentronie.
Lees en bekijk meer over Simon Schrikker
De Rijksakademie, de door Koen van Velsen verbouwde kazerne achter het hoge hek aan de Sarphatistraat, gooit komend weekend de poort open. Dat wordt schuifelen, er worden zo’n 7 a 8.000 bezoekers verwacht. De Rijks is een regelrechte must-see voor de liefhebber, als startpunt, springplank en carrière-versneller kent ze haar weerga niet – ook internationaal staat dit instituut aan de top. Afgelopen jaar op de Frieze Art Fair in Londen waren er 81 kunstenaars actief met de Rijks op hun cv. Geen gekke score.
Nog een voorbeeld. De What’s Up! tentoonstelling in Dordrecht over actuele schilderkunst selecteerde zelfs 17 van de 30 kunstenaars met de Rijks in hun DNA. En dat voor een postdoctorale academie die maar vrij weinig schilders toelaat…
Juist deze week bespreekt de Tweede Kamer de toekomst van de Rijksakademie. Het ziet er somber uit. De staatssecretaris houdt vast aan een totaal van 50 talenten dat ondersteund gaat worden – met een bescheiden budget. Het zou eventueel op de Rijks kunnen maar dan in sterk vermagerde vorm. En de Ateliers en de Jan van Eyk academie mogen dan particuliere financiering vinden of hun deuren sluiten…
We mochten alvast even rondkijken in de 54 ateliers van de deelnemers. Best intiem eigenlijk. Het is toch een soort kunstenaarsgemeenschap waar je even ongegeneerd doorheen mag banjeren. We kozen 10 hoogtepunten, er is echter veel meer te zien. (check ook onze fotoreportage op Facebook).
Michiel Ceulers heeft het prima voor elkaar, een heerlijk atelier met dito schilderijen. Informeel, speels en abstract. Met galeries in Antwerpen, Londen en Zürich lijkt hij al aardig onder de pannen.
Lees en bekijk meer over 10 Hoogtepunten van de RijksakademieOPEN 2011
De foto’s van Gert Jan Kocken (1971, Ravenstein) zijn komend weekend te zien tijdens de open dagen van de Rijksakademie. Kocken is een van de grootste talenten van de afgelopen jaren en stippelt zijn pad heel zorgvuldig uit. Hij heeft al de nodige museale presentaties op zijn naam en werd onder meer aangekocht door het Stedelijk in Amsterdam. Het zijn dit soort kunstenaars waar verzamelaars en galeriehouders van watertanden als ze komen kijken op de Rijks. Het zal ons niet verbazen als er een aantal internationale power-galeries klaar staan om hem in te lijven.
Omslagpunten in de tijd, dat is wat Kocken interesseert. En het beeld als aanleiding om te denken, het beeld dat het niet alleen kan – dat door de toeschouwer ‘afgedacht‘ kan worden. Eerder hier op We Like Art bespraken we de gratis editie Judenporzellan. We schreven:
Hij is heel goed in het uitkiezen van beelden die iets zeggen over onze veranderde blik op historische gebeurtenissen. De koele wetenschappelijke fotografische presentatie geeft je alle ruimte om die kanteling te ervaren. Vaak verontrustend.
Afgelopen jaar verscheen een mooie editie van de kunstenaar, een tweeluikje uit zijn nu al klassieke serie Defacing. De hele serie Defacing bestaat uit foto’s van religieuze objecten die vernield werden tijdens de Beeldenstorm die in de 16de eeuw in Europa woedde. Het formaat en de gedetailleerdheid van Gert Jan Kockens foto’s benaderen de originele beeldhouwwerken en schilderingen.
De vernielzucht van alle Katholieke hang-ups kende blijkbaar allerlei gradaties. Kijk eens hoe zorgvuldig hoofd en handen van Maria zijn weggekrast, en het gewaad van de engel en haarzelf mochten blijven. Het sluit aan bij de belangstelling van de kunstenaar voor het fenomeen beeldverbod. “Vreemd dat werk dat beschadigd werd en niet in zijn geheel weggehaald.”
Bovenstaand geschonden tweeluik is afkomstig uit een kerk in het Engelse Norfolk, waar in opdracht van Koning Edward VI ‘beelden van katholieke idolatrie’ verwijderd werden. Wij vinden dit een heel mooi geprijsde en zorgvuldig gemaakte editie (inclusief notenhouten lijsten).
Luistertip: de verstoring van de blik – geen oogcontact meer mogelijk. Kocken vertelt er mooi over in dit interview met De Avonden.
| titel: |
Annunciation & the Temptation of St Anthony, Tacolneston, defacement 1547 (2010) |
| techniek: |
Giclée print, in twee op maat gemaakte notenhouten lijsten, oplage 60 + 20 |
| afmetingen: |
2x 34,5 x 21,7 cm |
| prijs: |
€ 550,- |
| verkoopinfo: |
We Like Art |
| kunstkoop: |
Nee |
De editie van Zwarte Zon van Roland Schimmel was vorig jaar rond deze tijd te zien bij de door ons georganiseerde protesttentoonstelling We Like 6% bij Nieuw Dakota in Amsterdam. Het was tevens het laatste exemplaar dat beschikbaar was. We hebben al heel wat mailtjes gehad van liefhebbers die we teleur moesten stellen sindsdien. Nu hebben we goed nieuws van het front, want Schimmel maakte kort geleden een nieuwe editie: Blossom of the Mind. Super.
Inmiddels is de kunstenaar afgelopen jaar weer behoorlijk actief geweest met een solo in Amsterdam en muurschilderingen bij False Focus @Nest in Den Haag en bij Young Projects in Hollywood. Vorig jaar schreven we:
Roland Schimmel (1954, Velp) doet natuurkundig en neurologisch onderzoek, zou je kunnen zeggen, én is kunstenaar. Kijk je met ogen dicht naar de zon, dan zie je aan de ‘binnenkant van je ogen’ een scala aan kleuren, zwarte stippen en het langzaam bewegen daarvan. Dit is wat Roland Schimmel schildert op grote doeken en muren. Kijk je naar zijn schilderingen, dan knipper je met je ogen, alsof je tegen de zon inkijkt. Interessant, hoe werkt dat eigenlijk?
In Kunstbeeld legde Schimmel ooit uit: “De lichtgevoelige receptoren in het netvlies geven signalen af die even later doven. Het beeld gloeit echter nog na op het netvlies en op dat moment ontstaat het tegendeel van de oorspronkelijke impuls.” De beelden van Schimmel zijn nooit wat het op het eerste gezicht lijkt, ze veranderen, bewegen. Kijkend naar de zwarte stip, verschijnt er even later verderop nog één, maar nu lila-kleurig of stond dat er al? Uiteindelijk gaat het Schimmel niet om de werking, maar om de ervaring van de onberekenbare waarneming.
Op de website van Roland Schimmel staan korte video’s, waarin je eigenlijk ziet wat er gebeurt, wat je ogen en hersenen doen met zijn beelden. Maar…met de waarschuwing: niet geschikt voor mensen met epilepsie. Psychoscope, 2008 is de meest onschuldige en prachtig. Hier zie je de kunstenaar aan het werk.
| titel: |
Blossom of the Mind, 2011 |
| techniek: |
Piëzografie op Hahnemuhle Photo Rag Bright White 310g, oplage 15 |
| afmetingen: |
71 x 93 cm |
| prijs: |
€ 595,- (incl. 19% BTW) |
| verkoopinfo: |
We like art |
| kunstkoop: |
Nee |
Binnenkort is het weer zo ver, galeriehouders, curatoren en verzamelaars uit binnen- en buitenland komen met hun blocnootjes scouten bij de Open Dagen van de Rijksakademie in Amsterdam. Deze internationale broedplaats van talent stimuleert het experiment en fungeert als een carrièremachine voor de kunstenaars die hier 2 jaar doorbrengen onder fijne omstandigheden. De voormalige kazerne is voorzien van de beste voorzieningen en fraaie ateliers. De deelnemende 54 kunstenaars krijgen geregeld studiobezoek van gerenommeerde collega’s die met hun sparren over het werk. Collega’s die later geregeld ook weer een aardige introductie hier of daar kunnen verzorgen.
Inmiddels is de ‘Rijks’ als postacademische instelling dan ook een begrip en springplank voor veel nationale en internationale carrières. Erg leuk dus om ook als gewone sterveling een rondje langs alle ateliers te maken op 26 en 27 november aanstaande tijdens RijksakademieOPEN. En – geniet er van nu het nog kan.
Als de plannen van de staatssecretaris doorgaan dan kon het weleens afgelopen zijn binnenkort. Het rijk wil stoppen met de financiering van postacademische instellingen. Het voornemen: “Het rijk zal enkel nog de komende vier jaar de verdere ontwikkeling van 50 beeldende kunstenaars die zich hebben bewezen als toptalent financieren. Deze 50 plekken kunnen over meerdere instellingen verdeeld zijn.” Op welke manier wordt niet duidelijk. Ha, dat is de beproefde tactiek van Halbe Zijstra; omineuze aankondigingen doen, iedereen schrik aanjagen en dan flink wachten met de uitwerking. Heel vervelend. Check het chronologisch overzicht van de plannen en de reacties.
De 20% van het exploitatiebudget die met fondsenwerving en sponsoring zelf door de Rijksakademie wordt binnengehaald zal flink omhoog moeten om in de huidige hoedanigheid voort te kunnen bestaan. Daar wordt hard aan gewerkt begrijpen we. Maar je kunt zelf ook heel bescheiden bijdragen door, al vanaf €15,-, fan te worden. Hier zie je hoe.
Wij gaan zeker kijken eind volgende week. De opgewonden buzz rond dit kunstevent is onvergelijkbaar. Hopelijk levert het voor de Rijks een boel positieve publiciteit op. Het lijkt ons wel zaak niet alleen prominenten uit de kunstwereld te mobiliseren om hun zorg uit te spreken. Dat maakt voor de buitenwacht helaas geen enkele indruk. Een zware jongen uit het bedrijfsleven met veel aanzien die het aan tafel bij Pauw en Witteman opneemt voor de Rijksakademie, dat lijkt ons wel wat.
Waar en wanneer: Sarphatistraat 470, 1018 GW Amsterdam, 26 en 27 november van 11.00 – 19.00 uur
Toegang: € 7,50 (met kortingpas € 5,-)
Weekendkaart: € 10,-
Kinderen tot 12 jaar gratis; kinderatelier (4 t/m 11 jaar) € 5,-
(foto: Roy Taylor / Rijksakademie van Beeldende Kunsten)
