August 2011

Zo’n 238.000 mensen keken afgelopen zondag naar de uitzending van Zomergasten met Erik van Lieshout. Een lekker warrige avond, waarvoor je toch blijft zitten om de ‘kern’ van deze ontwapende kunstenaar te ontdekken. Zijn keuzefilm Los Angeles van Sarah Morris legt hij uit als “gewoon echt goed”. Helder. Deze en meer fragmenten vormen Van Lieshout en zijn werk (zie hier bij ons een post over Sarah Morris waarin Los Angeles ook aan bod komt).
Helaas is deze avond niet in zijn geheel op Uitzending gemist te vinden, maar voor de liefhebber of degene die het gemist heeft, zaterdag aanstaande (27-08) is om 13.00 uur de herhaling te zien.

Mooi om nu een eerdere post over Van Lieshout even terug naar voren te halen. Met een geweldig buitenkansje, een zeefdruk van de kunstenaar voor € 50,-!

Erik van Lieshout (1968, Deurne) is overal de laatste jaren. Londen, Antwerpen, Rome, Los Angeles, Keulen, Zürich, Shanghai, Berlijn, New York etc. Onvoorstelbaar hoe deze Nederlandse kunstenaar is uitgegroeid is tot een internationale lieveling van galeriehouders, curatoren en museumdirecteuren. Niet dat het hem niet gegund is, integendeel. Maar zijn subversieve, vuige, politieke en van zich zelf bezeten werk is tamelijk onaangepast. Nooit te beroerd bijvoorbeeld om in te zoomen op een stel enorme aambeien. De gammele bouwwerkjes van kartonnen dozen en sloophout waarin zijn op hol geslagen video’s te zien zijn, de wanden vol met heftige kleine tekeningen met houtskool, plaatjes en tape figureren in menig keurige kunstinstelling. Het is de enorme energie en power die van dit werk uitgaat en het hilarische en ongemakkelijk stemmende zelfonderzoek van deze ontwapenende brabo dat zijn succes verklaart, en z’n vermogen om steeds de vinger aan de pols van de tijd te houden.

Van Lieshout maakte aanvankelijk vooral naam als schilder. In no time kocht Rudi Fuchs voor het Stedelijk Museum in Amsterdam een doek, een blinde Mickey Mouse met een piemel uit de broek (als ik het me goed herinner), dat haast permanent op zaal hing naast Philip Guston en Karel Appel. Monumentaal werk met bijvoorbeeld een neger aan het spit of een schilderij met de titel ‘Zonder tieten’ (1993), waarin hij een paar borsten schilderde die klem zitten tussen twee houten klapdeuren. Schoppen, sarren en ontwrichten in een cartoon-idioom. Gaandeweg ruilde Van Lieshout de kwast in voor de videocamera . Maar hij is altijd blijven tekenen. Zoals het hier besproken werk. Zelf zegt hij er het volgende over: “Dit zijn 4 broers. Ze hangen al een tijdje aan een touw aan de boom. Dat is in het echt niet zo gebeurd. Maar het betekent dat ze rijk waren en dat ze nu geen geld meer hebben. Het is crisis. Een zware tijd. Misschien moet je er dan niet meteen een einde aan maken, maar in deze tekening is dat wel gebeurd.”

Het is een werk uit de Kunst4Kids collectie (30 zeefdrukken van 30 kunstenaars) die in de zomer van 2009 getoond werd in het Boijmans aan jonge verzamelaars zonder begeleiding van hun ouders. Nu kun je in de museumwinkel de laatste exemplaren kopen.

Voor een mooie Rem Koolhaas bashing moet je overigens naar Shanghai waar van Lieshout in de groepstentoonstelling Nether Land vrolijk tekeer gaat tegen deze Darth Vader van de architectuur. Hier zie je in het onvolprezen Kunstuur van de AVRO een leuk item over de kraaiende Van Lieshout en het bewuste werk over Koolhaas.

{ 4 comments }