From the monthly archives:

February 2011

We Like Art @ Art Amsterdam

February 25, 2011

Topkunst onder de € 1.500,-. Hier op We Like Art bewijzen we nu al ruim een jaar dat het kan. Inmiddels trekken we zo’n 10.000 bezoekers per maand, waaronder veel beginnende kopers zo blijkt. Na het grandioze succes van de eerste offline editie van We Like Art bij Nieuw Dakota afgelopen november en december (in samenwerking met de collega’s van Trendbeheer), gaan we binnenkort voor een tweede maal knallen in real life!

Art Amsterdam heeft WLA uitgenodigd een aparte lounge in te richten met een selectie van kunstwerken voor betaalbare prijzen, afkomstig van de deelnemende galeries van Art Amsterdam. Op ruim 100 m2 op de begane grond bij de entree van de beurs gaan we in een aanstekelijke salonopstelling zichtbaar maken dat je ook met een klein budget kunt slagen op Art Amsterdam.

Uit vorige edities van Art Amsterdam (en haar collega beurzen) is gebleken dat een betrekkelijk klein aandeel van de bezoekers de beursvloer met een aankoop verlaat. Vorig jaar bezochten zo’n 22.000 mensen de beurs – hoeveel gingen er wel niet naar huis met lege handen? Wij denken dat je een grote groep bezoekers best kunt prikkelen tot een aankoop. Sterker nog: dat er een groot, nieuw en jong publiek popelt om wat te kopen – maar geen idee heeft waar te beginnen. Graag geven we hen als openhartige insiders een flinke dosis gouden tips. Duidelijk geprijsd, voorzien van uitleg over de Kunstkoopregeling en met heldere verwijzingen naar de vertegenwoordigende galeries en hun stands.

Binnenkort meer nieuws over dit spannende event. Wij hebben er veel zin in!

{ 4 comments }

Deze bespreking is eigenlijk ook een Must-see: ga het werk van Theun Govers (Eindhoven, 1976) nog snel zien! Tot en met zaterdag 26 februari aanstaande stelt hij tentoon in de Playstation bij Galerie Fons Welters. Zijn schilderijen op houten panelen trekken al je aandacht naar zich toe. Govers creëert op een eigenzinnige manier een ruimte, waar je als kijker in staat of naar binnen gluurt. Doorkijkjes van de ene naar de andere donkere ruimte of vanuit de ruimte naar buiten, maken het spannend. De ruimten zijn een soort architectonische hoogstandjes met smalle horizontale kozijnen, enorme glazen wanden, strakke lijnen en veel wand- en vloerpatronen in tegels of hout.

Oneindige patronen, bestaande uit duizenden tegeltjes, worden uitgewerkt en ontelbare rasterlijntjes worden geschilderd of juist weggegutst. Dit is wat het is voor Theun Govers: het proces van werken. Hij begint wel met bepaalde ideeën in zijn hoofd voor een uiteindelijk beeld, maar via het aanbrengen en wegschuren van lagen wordt gaandeweg het beeld bijgestuurd en verbeterd. De ene acryllaag wordt over de andere aangebracht, deels weggeschuurd, tenslotte zet hij een hoogglans laag op, waarvan ook delen weer verwijderd kunnen worden. Door zijn manier van werken ontstaat er een prachtig reliëf en gelaagdheid in de schilderijen. In het schilderij hierboven heeft hij over de rechterzijkant een houten plank aangebracht, die een halve centimeter boven het schilderwerk uitsteekt. Ook het Japans-ogende rieten rolgordijn is uit zoveel lagen opgebouwd, dat het er als het ware opligt.

Japan is sowieso een vrij snel gemaakte associatie, strakke lijnen, donker hout, maar ook Japanse prenten zijn terug te zien. Govers refereert behalve aan de Japanse houtsnede-kunstenaar Hokusai aan meer kunstenaars in zijn werk, zoals in dit werk Klimt of nog net Giotto.

Dat is wat misschien zo aantrekt, er is meer dan je op het eerste gezicht ziet. Aan de ene kant stralen de werken zen uit, anderzijds is er een soort spanning. Luchtig ogende verwijzingen en verjaardagsslingers (wow!) tegenover een spookhuis, mensen die er net nog waren, naar buiten willen, een doolhof.

Wij zijn enthousiast, hou hem in gaten!
En oja, hij is in 2010 afgestudeerd aan de Koninklijke Academie in Den Haag. Dit mooie citaat van Theun Govers op de website van KABK kunnen we je niet onthouden:
“In de ruimtes die ik creëer roep ik een sfeer op die mij een veilig gevoel geeft. Soms refereer ik aan opgelegde vreugde zoals kermissen of kringfeestjes. 
Soms schilder ik deze weg achter ramen of rasters. 
Soms benadruk ik de ontstane leegte door juist alle buitenwereldse dingen weg te laten.”

titel: Zonder titel, 2010
techniek: acryl, potlood, transparant hoogglans op populieren multiplex en berkenhout
afmetingen: 80 x 60 cm
prijs: € 1.400,00 (excl. 19% BTW)
verkoopinfo: We like art!
kunstkoop: Ja, € 167,- aanbetalen en daarna € 42,- p/mnd

{ 0 comments }

Vandaag aandacht voor het werk van Uta Eisenreich (1971) uit de stal van Ellen de Bruijne Projects op de Rozengracht in Amsterdam.  Daar pal boven de hippe mega outlet Megazino, ideaal om je designersoutfit aan te vullen, huist een van de meer sympathieke galeries van de hoofdstad. Laat de wat conceptuele voorkeur en het studentikoos aandoende bellenbord je niet afschrikken – want aanbellen loont. Hier zijn altijd boeiende tentoonstellingen. Eerder bespraken wij hier al het werk van Mark Kent, ook vertegenwoordigd door EdB Projects.

Een fascinerend Amsterdams fenomeen is dat de (internationale) topgaleries een beetje achteraf zitten en voor de leek soms moeilijk als zodanig herkenbaar zijn. Zo levert een van de kunstenaars van Ellen de Bruijne Dora García dit jaar de Spaanse paviljoen-bijdrage voor de Biënnale in Venetië en won Susan Philipsz onlangs de belangrijkste Britse kunstprijs – The Turner Prize. Niet gek.

EdB Projects bracht vorig jaar op Art Amsterdam een solo van Uta Eisenreich. Een mooie reeks kraakheldere fotografische raadsels uit de serie A NOT B (2009). Eisenreich fotografeerde vreemd geordende dartele stillevens. De kunstenaar speelt hierin een spel met betekenissen die we als kijker toekennen aan de onderdelen van het stilleven en de verhoudingen tussen de items. Is er een onderliggende logica? Vaak lijkt die net zo gekanteld dat je je er onrustig bij voelt. Zo’n onbestemde kriebel in je knieën.

Het type ongerijmde intelligentietest dat met je aan de haal gaat. Vorig jaar deed ze een performance op een tentoonstelling in de Nieuwe Vide in Haarlem. Jolien Verlaek deed op de site van Metropolis M verslag:

Men neme:
- Minstens 2 spelers
- Een fietsbel
- Een camera: foto/video (ter registratie)
- Een blauw, een grijs en een zwart vel papier (dient als achtergrond)
- Een tafel met in huis gevonden rommel, zoals lucifers, wasknijpers, sigaretten aardappels, eieren, post-its, etc.

Spel:
Speler 1 ringt de fietsbel en noemt een plaats, fenomeen of gevoel beginnend met de letter A. Speler 2 legt een vel papier naar keuze op tafel. Op deze ondergrond drukt de speler, op associatief niveau, het woord zo goed mogelijk uit met de objecten die op de tafel liggen. Als Speler 2 klaar is wordt hiervan een foto gemaakt. Speler 1 ringt opnieuw de fietsbel en noemt een woord met de volgende letter uit het alfabet. Blijf deze actie herhalen tot en met de laatste letter van het alfabet.

Voortdurend blijven ordenen en herordenen. Een truc die niet verveelt.

Op de foto’s van de performance zie je spelenderwijs het soort stillevens ontstaan waar de kunstenaar dol op is. Net zo als de mini-serie die ze maakte voor Art Amsterdam vorig jaar en waarvan bovenstaande editie een onderdeel is. Drie foto’s van dezelfde drie voorwerpen op ware grootte: lucifer, dobbelsteen en lieveheersbeestje. Kleine subtiele veranderingen doen de betekenis van de compositie verschuiven. Dobbelsteen, ontvlamde lucifer en lieveheersbeestje liggen uit elkaar in geworpen staat (Die, Bug, Match). Het lieveheersbeestje dat de afgebrande kop van de lucifer vervangt – of in deze editie het lieveheersbeestje is op weg naar de nog niet ontvlamde kop van de lucifer als in een “treurige lovestory“.

Klik ook even door naar de site van Eisenreich; een mind-map in prikbord stijl met haar werk van de afgelopen jaren en enige inspiratiebronnen. Bij het sympathieke ROMA publications verscheen het boek A NOT B, check nr 138.

titel: Die, Bug, Match, 2009
techniek: print op archival paper in op maat gemaakt doosje, oplage 40
afmetingen: 17,5 x 13 cm
prijs: € 200,00 (incl. 19% BTW, incl. verzendkosten)
verkoopinfo: Metropolis M
kunstkoop: Nee

{ 2 comments }

Moeten we het nu weer over de CV van een kunstenaar hebben? Ja, toch wel. Esther Tielemans (Helmond, 1976) heeft al een enorme staat van dienst, maar momenteel rijst haar status de pan uit! Na een heel aantal solo- en groepstentoonstellingen bij Galerie Akinci in Amsterdam, kreeg ze eind vorig jaar van het Ministerie van Financiën de opdracht om een ontwerp voor een Bijzondere munt te maken, met het thema Nederland en Water(werken). Zie hier een koninklijke foto, vast genomen na het slaan van de munt. Momenteel heeft Esther Tielemans een solotentoonstelling ‘New Scenes’ tot en met 22 mei in Museum van Bommel van Dam in Venlo. Het schijnt behoorlijk spectaculair te zijn, de kunstenaar heeft het museum omgebouwd tot een soort theater, een enorme ruimtelijke installatie. Nog even doorgaan? Bij Onomatopee in Eindhoven een side-tentoonstelling, met dezelfde titel, die opent op 18 februari. En vanaf 26 februari een groepstentoonstelling in SM’s (Stedelijk Museum) in Den Bosch; RIPOSTE, vier antwoorden op abstractie. Interessant met werk van Jan van der Ploeg, Evi Vingerling en Marius Lut. De rest maar even op de website van haar Parijs’/New Yorkse galerie lezen dan?

Top, dat we toch een erg mooi werk van Tielemans kunnen laten zien, en ook nog eens voor een fijne prijs. (Moet wel gezegd worden dat er helaas nog maar een zeer klein aantal beschikbaar zijn…). De werken van de kunstenaar lijken met de jaren steeds abstracter te worden en steeds meer te gaan over het (opper)vlak: kleur, vorm, glans, spiegelingen. De installaties van schilderijen hebben een soort over-aantrekkelijkheid in kleur en vorm, en stoten tegelijkertijd af. Door enorm spiegelende oppervlakken zijn ze letterlijk en figuurlijk moeilijk waar te nemen. En word je als kijker zelfs onderdeel van het werk. “Een confrontatie met de oppervlakkige glans en schittering van ons huidige bestaan.”

De natuur in Zwitserland, die zij als onwerkelijk en als een decor ervoer, deed haar ooit beseffen dat juist dit landschap echt is, in tegenstelling tot het gecultiveerde Nederlandse landschap waaraan zij gewend was. Het contrast tussen echt en onecht en een verbazing over de wereld om haar heen, hebben tot veel van haar landschappelijke schilderijen geleid.

Dit voor Tielemans kleine werk toont eigenlijk heel precies wat zij doet in haar werk; de tegenstelling tussen fictie en werkelijkheid, haar weergave en vertaling van de realiteit. Links een foto van een kamerlinde, waarbij het licht door de bladeren voor een intrigerende transparantie zorgt. Rechts de geschilderde interpretatie hiervan, in typische Tielemans-gif-groenen en confronterend zwart. Ook de ruimtelijkheid van haar werken, zoals de soort wanden, die haar los in de ruimte staande schilderijen op multiplex lijken te zijn, zijn te herkennen in dit knallende en bijzondere werk op papier.

titel: Transparant leafs, 2007
techniek: piëzografie, oplage 25
afmetingen: 45 x 55 cm
prijs: € 260,00 (incl. 19% BTW, excl. € 7,25 verzendkosten)
verkoopinfo: We like art!
kunstkoop: Nee

{ 0 comments }

Afgelopen vrijdag opende de tentoonstelling Special Edition bij Printroom in Rotterdam. Een verzameling tekeningen van een legertje vooraanstaande kunstenaars en een aantal anonieme makers met de hand als thema/onderwerp. Serge Onnen (1965, Parijs) is zowel de samensteller van deze show – die je zeker moet gaan bekijken – als van de onlangs verschenen aanstekelijke encyclopedie Drawings on Hands. Op de bij dit project horende website krijg je al een indruk van de reikwijdte van mogelijkheden van de afgebeelde hand. Van de precies gearceerde vergroeide kunstenaarshand van Goltzius (die nog op oude leeftijd bij een min dronk, maar dat terzijde) tot de vormeloze door masturbatie uitgewoonde hand van Raymond Pettibon en de koele behandschoende hand van Marcel van Eeden.

Ook van Serge Onnen zelf hangen er enkele tekeningen van handen, onder andere een heel fraai toegeknepen exemplaar als een bosje vingers. Handen komen veel voor in het werk van Onnen. Bekijk bijvoorbeeld eens zijn serie Manuals. De cartoonachtige handen, vooral in lichtbruinen geaquarelleerd, spelen ook een grote rol in zijn animaties. Een mooie compilatie van deze absurde en zinnelijke filmpjes zijn op zijn site te zien.

Ook figureren handen in zijn installaties zoals onlangs te zien was bij de tentoonstelling Shadowdance in KAdE Amersfoort. 13 afgietsels van de hand van de kunstenaar beroerden gitaren, speelgoedpiano’s, triangels, drums etcetera. Een spannende mix van een schimmenspel en geluid. Zie onderstaande video.

De cv van Serge Onnen is beslist indrukwekkend. Al vroeg opgepikt door Bloom Gallery (toen Annet Gelink en Diana Stigter nog samen een bescheiden pijpenla beheerden in de Amsterdamse Bloemstraat) en met mooie internationale solo’s en een hele rits groepstentoonstellingen in het buitenland en een museale solotentoonstelling in Het Domein in Sittard (2008). Ook nu heeft Onnen een drukke agenda; zijn werk is momenteel te zien bij Printroom Rotterdam, Galerie de Buytensael in Arnhem, in een animatie-show in Berlijn en bij de Hudson Valley Contemporary Art Centre in Peekskill, NY.

In 2005 maakte Onnen voor Glubbdubdrib – uitgever van kinderboeken door kunstenaars het boek TUBU. In dit videointerview zien we hem aan het werk in zijn atelier en horen we hem monter vertellen over z’n project, aanrader.

Fantastisch om hier twee sterke werken op papier te kunnen laten zien van Onnen. Mooi geprijsd ook. De laatste tijd werkt de kunstenaar veel met het idee van de cent. De cent als kleinst mogelijke waarde, bijna niets.

Lees en bekijk meer over Serge Onnen

{ 2 comments }