Lieven Hendriks (Velp, 1970) is één van de drie genomineerden voor de Wim Izaksprijs, een aanmoedigingsprijs voor een schilder die een opmerkelijke bijdrage levert aan de schilderkunst in Nederland. De winnaar toucheert € 10.000. De beide andere genomineerden ontvangen elk € 1.500. De bijbehorende tentoonstelling wordt dit jaar gehouden bij Pictura in Dordrecht van 17 september t/m 17 oktober. Naast Hendriks zijn Olphaert den Otter en Ina van Zyl (waarover binnenkort meer) genomineerd. We wachten in spanning af…
De kans trouwens dat een genomineerde wint met een achtergrond aan de Rijksacademie of De Ateliers is statistisch gezien iets groter; dat is dus in het voordeel van Hendriks en Van Zyl, die beiden 2 jaar verbleven op De Ateliers. Maar dat terzijde.
Want ondertussen kunnen we bij galerie VOUS ETES ICI in Amsterdam al genieten van een fraaie opmaat. Afgelopen weekend opende hier een spetterende solotentoonstelling Sunny Spells van Hendriks. Wat een lef en beheersing! Zelden zien we zulke heerlijk minimale schilderijen met zoveel power – en nog lichtvoetig ook. Lieven Hendriks wordt vaak als moderne de trompe l’oeil schilder omschreven, het bedrieglijke 3D-effect dat schilders al sinds de 17de eeuw toepassen. Dat is ook zo; zijn doeken lijken echt doorboord door kogelgaten, of als bespijkerde wanden getooid met kluwen ijzerdraad, of schermen van condens waar met een vinger in getekend is. Maar ook zijn het dwingende en speelse schilderijen.
Hendriks wil zich niet verliezen in het schilderen. Elk doek lijkt perfect volgens plan uitgevoerd van A naar B. In een interview zegt hij: “Een schilderij is goed wanneer de uitvoering van het idee bovenop het idee is komen te liggen en dat het schilderij daardoor klopt als een bus.” Dienstbare schilderkunst dus. Als voorbeeld noemt hij de droge surrealistische schilder Magritte: “Hij is een schilder waarbij je kunt zien dat het schilderen niet met hem aan de haal gaat, hij drukt er zijn ideëen dwars doorheen.”
Alles klopt en is raadselachtig en helder tegelijk. Net als dit doek dat Hendriks in 2009 maakte voor The Multiple Show bij Vous Etes Ici. Het is het laatste exemplaar van 10 doeken, 5 met kogelgaten en 5 met hangende antenne. In serie gemaakt maar elk uniek. N.b. zeer vriendelijk in prijs!
| titel: | untitled (antenna) 4/5, 2009 |
| techniek: | schilderij op doek |
| afmetingen: | 55 x 45 cm |
| prijs: | € 1.450, multiple |
| verkoopinfo: | We like art |
| kunstkoop: | Ja, aanbetaling € 145, daarna € 36 per maand afbetalen |
{ 4 comments… read them below or add one }
Persoonlijk hoop ik dat Otter de prijs wint. Echt een schilders schilder. Vind het werk van Hendriks overigens ook zeker niet slecht, erg goed geschilderd en mooie beeldende poëzie.
Het werk van Zyl moet me blijkbaar nog eens uitgelegd worden, want ik zie niet in waarom die als een sensationele schilder beschouwd wordt. (Michiel help me daar eens bij ;) )
Denk dat ik op LP blog eerdaags toch maar eens een Otter-special doe.
We kregen afbeeldingen van twee sterke tekeningen binnen van Ina van Zyl – gaan we 1 dezer dagen (enthousiast) over schrijven. Verder heb ik voor de winnaar Wim Izaksprijs geen voorkeur. Ik zag alleen in het lijstje winnaars en genomineerden van deze prijs een hausse aan oud-bewoners van de Ateliers en de Rijksacademie. Het zou leuk zijn om dat voor de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst eens in kaart te brengen. Worden dergelijke prijzen gemonopoliseerd – of valt het reuze mee? Echt een item voor http://www.lost-painters.nl …?
@Michiel
Is inderdaad een goed idee om dat eens uit te zoeken. Moet ik wel toegeven dat mensen die langer studeren misschien ook meer kunnen, en natuurlijk meer netwerken?
Enig idee waar ik dat lijstje prijswinnaars uberhaupt vandaan kan halen? Of de stichting zelf eens vragen?
Die tekeningen van Ina van Zyl wil ik dan wel eens zien. Ben benieuwd of ik haar werk dan wel ineens kan waarderen. Vind het inhoudelijk namelijk nogal slapjes en qua vorm ook niet echt bijzonder. (maar nogmaals, onder voorbehoud)
Laatste nieuws: Ina van Zyl heeft gewonnen. Van harte. Binnenkort meer dus over Van Zyl.
Volgens juryvoorzitter Rob Smolders kenmerkt het werk van Ina van Zyl zich door de steeds aanwezige confronterende wil om beladen vormen te tonen en de terughoudendheid die de ons ingeboren schaamte van ons verlangt. Haar schilderijen van geslachtsdelen en “schaamstreken” zijn nooit sensatiebelust. Het is juist de ontwapenende eerlijkheid in haar werk die de kijker dwingt om van dichtbij te bekijken wat hij eigenlijk ver weg zou houden. Opmerkelijk is dat de drie genomineerden van dit jaar ieder op eigen wijze spelen met realisme en illusionisme. Van Zyl zoekt daarbij haar onderwerpen vooral in het menselijk lichaam, bloemen, portretten en vruchten.
http://cms.dordrecht.nl/dordt?nav=oqsdzWsHaKpPkCdCyCfF
{ 4 trackbacks }