August 2010

Linda Arts (1971, Beneden Leeuwen) maakt abstracte schilderijen, licht-installaties en grafiek. In haar twee dimensionale werk overheersen zwart, wit en grijzen en verticale en horizontale banen. En tóch is haar werk heel spannend en vernieuwend. Je ogen worden door de kunstenaar uitgedaagd door het spel tussen licht en ruimte in haar werk. Zelf zegt ze: ‘ de kern van mijn manier van werken ligt in het verbinden van uitersten: horizontaal en verticaal, licht en donker, ruimtelijk en vlak, glanzend en mat’.

Tegelijk ligt de kracht van haar schilderijen ook in de uitvoering, de systematische aanpak waarbij de structuur van een werk al van te voren door haar bepaald is, gecombineerd met op-gevoel schilderen en de verwondering over het resultaat. Arts schildert staand, het doek ligt plat op een tafel, zodat de verf in elkaar kan overvloeien. Afstand nemen van het werk is bijna niet mogelijk tijdens het werken, en eenmaal droog en opgehangen op een muur in haar atelier kunnen precisie en de charme van onregelmatigheden haar nog steeds verrassen.

De banen in een schilderij lopen in verschillende gradaties van zwart naar wit, met een heleboel grijstinten daartussen. Door kleine beperkingen op te leggen of dingen uit te sluiten leveren deze zwart-wit banen heel veel verschillende resultaten op. Het ene werk lijkt te zweven en door het aangebrachte ‘licht’ los te komen van de wand. Een ander werk lijkt werkelijk te stralen en soms wijkt een zwart vlak door de enorme diepte die er gecreerd is. Het lijkt alsof je kijkt naar ruimtelijke objecten, naar TL-buizen of licht-installaties, naar aluminium voorwerpen met ‘uitgelaserde’ rechte strepen die na langer kijken niet recht blijken te zijn, maar rond lopen. Wonderlijk, wat een optische stimulans deze op het oog simpele kleurgradaties (soms voegt ze ook nog paars, groen, rood of blauw toe) kunnen bewerkstelligen!

Momenteel is werk van Linda Arts te zien in Sidney, op 4 september opent de tentoonstelling (NO)SNAPS bij Freemen Gallery, onder andere met Koen Delaere en op 5 september is het werk van Linda Arts te zien bij Heden in Den Haag in een duo-tentoonstelling met Kristina Schuldt. Linda Arts was al eens (2007) in Museum De Pont te zien in een mooie overzichtstentoonstelling.

Leuk interview op dit blog: Brent Hallard in gesprek met Linda Arts. Hou ook Arts’ initiatief PIT (Project Initiative Tilburg) in de gaten, de volgende tentoonstelling opent 23 oktober 2010.

Nu kunnen wij van Linda Arts, een echt prachtig werk in oplage aanbieden in de Bouwfonds-serie-buitenkansjes. Alles is aanwezig, in dit werk van bijna een meter breed; ruimtelijkheid, licht, diepte, optische rondingen (hol of bol?), de zwart-wit banen met warme grijs tonen, gecombineerd met glanzend paars. Hebben? Ja!

{ 2 comments }

Sinds afgelopen januari bespraken wij hier al een kleine 140 werken van prima kunstenaars voor symphatieke prijzen. Het valt ons op dat ook in de laagste prijscategorie (onder de € 500) heel veel fraai werk te bemachtigen is, veel meer dan we aanvankelijk dachten. Dat het nog gekker kan bewijst de tegendraadse John Körmeling – een primeur voor We Like Art: gratis kunst.

Voor nada, niente, niets is De Kloppende Kalender te downloaden van zijn site. Vervolgens is er wel wat huisvlijt nodig om het werk functionerend te krijgen maar dan heb je ook wel wat! Een mooi exemparisch werk van één van Nederlands meest ontwapenende kunstenaars, met een reputatie helemaal tot in China als kunstenaar/architect/bouwplaatsopzichter/idealist/volstrekte eigenheimer.

In een mooie film van Bas Roeterink kun je via Uitzending Gemist kijken naar de totstandkoming van Happy Street, het Nederlandse paviljoen voor de World Expo 2010 in Shanghai. Symphatiek en onverstoorbaar (oké af en toe een vloek) zie je Körmeling drie jaar lang in de weer bij dit megaproject. Het kan haast niet anders of er gaan hierna veel internationale deuren voor hem open. De Chinezen lopen in elk geval weg met hem weg, zo heerlijk ‘over the top’. Vaak was dat juist in Nederland in het verleden een reden waarom het nogal eens bij plannen bleef. En als het dan eens uitgevoerd werd zoals de rotonde met het rondraaiende huis in Tilburg – dan is het gemopper niet van de lucht. Kijk voor de aardigheid eens naar de buslading commentaren op Youtube bij een filmpje van dit heerlijk vreemde werk. Zoveel onnozelheid doet het goed bij de klanken van Mike Oldfield.

De Kloppende Kalender is een juweeltje. “Dat wat je telt is dat wat je buiten ziet”, is het credo van dit werk. Met behulp van drie schijven kun je de Gregoriaanse kalender afzetten tegen de zon- en de maankalender en de seizoenenkalender – met een extra werkdag als bonus! Aan de slag.

We kunnen het niet laten ook nog even te wijzen op de gratis replica’s van Sol Lewitt die momenteel uitgedeeld worden in het Van Abbemuseum. “Het museum wordt soms bestempeld als een gevangenis waarin het kunstwerk als een misdadiger is ‘opgesloten’. Met het project FREE SOL LEWITT vraagt SUPERFLEX het Van Abbemuseum op speelse wijze het werk Untitled (Wall Structure), 1972 van de Amerikaanse kunstenaar Sol LeWitt ‘in vrijheid’ te stellen,” aldus het museum op haar site. Totaal worden er door SUPERFLEX (een Deens kunstenaarscollectief) 21 replica’s gemaakt, er zijn nog 2 exemplaren beschikbaar. De parade van gelukkigen zeulend met hun forse wandobject is hilarisch. Soms gelukkig tegen wil en dank trouwens:

“Elk jaar gaan wij, mijn (schoon)zussen en moeder een weekend op stap. Winkelen, uit eten, bijpraten en een museumbezoek. Omdat we in Eindhoven zijn, gaan we naar het van Abbemuseum. We volgen een rondleiding met een gids die boeiend vertelt over het minimalisme en het project dat daar plaats vindt, FREE SOL LEWITT. In de trein word ik gebeld. Ik heb gewonnen. Mijn echtgenoot kijkt mee op de computer en zegt: “Wat is het voor werk? Ik vind het niet mooi. Het is te groot. Had je geen schilderijtje kunnen winnen? Nu hangt het bij mijn zus in de tuin.” Jammer dat daar geen foto van op de site van het van Abbe staat.

Art for All was het uitgangspunt van de sympathieke Free Art Fair in Londen. Als alternatief voor de enorme nadruk in de kunstwereld op prijzen en status, een markt gekaapt door ‘big money’. Kunst (vaak monumentaal) van een flinke batterij goede kunstenaars werd weggegeven aan bezoekers die op een commerciële kunstbeurs veelal af moeten haken. Loting bepaalde of je bijvoorbeeld met een Marlene Dumas of een Markus Vater naar huis mocht. Zou mooi zijn als zoiets een keer hier in Nederland georganiseerd zou kunnen worden – of geef je dan het verkeerde signaal?

{ 0 comments }