Dexter Dalwood – And the days are not full enough, And the nights are not full enough, 2009 – £ 750

Dexter Dalwood (Bristol, 1960) is één van de genomineerden voor de prestigieuze Turner Prize 2010, op 6 december 2010 wordt de winnaar bekend gemaakt. Tot 3 mei was in de Tate St.Ives in Cornwall een solo-tentoonstelling te zien met werk van Dexter Dalwood, daarbij maakte hij ook een selectie uit de Tate collectie met het jaar 1971 als vertrekpunt in zijn onderzoek naar culturele Westerse activiteiten. Hij heeft al veel internationale tentoonstellingen op zijn naam staan en werd ook door make-or-break Saatchi opgepikt.

Dalwood begint zijn schilderijen aan de hand van collages die hij samenstelt met knipsels uit tijdschriften en kunstgeschiedenis-boeken. Zijn werken refereren aan kunstgeschiedenis en popcultuur. Zoals in Art in America werd beschreven: die combinatie klinkt helder, tot je een werk ziet van Dalwood zoals White Bronco (2001), waarin aan Ed Ruscha en O.J. Simpson wordt gerefereerd. Wat je ziet is O.J.’s uitzicht, zittend in zijn welbekende SUV, waarbij je in het achteruitkijkspiegeltje de Hollywood-letters ziet voor een zonsondergang à la Ruscha.

Hij citeert vaak de stijl of kunstwerken van beroemde kunstenaars en maakt dankbaar gebruik van bekende media-figuren. In zijn laatste tentoonstelling in 2009 bij Gagosian Gallery in New York waren interieurs te zien, allemaal uit zijn gedachten ontsproten plekken waar beroemde (soms ook bedachte) historische figuren aan hun einde zouden zijn gekomen. Mooi is hoe zijn kunstwerken wringen. Iedereen heeft zijn eigen beelden bij bijvoorbeeld de dood van Kurt Cobain, Dexter Dalwood speelt met die wetenschap door zijn eigen versie van dit collectieve beeld op te dringen (zie Kurt Cobain’s Greenhouse). In bijvoorbeeld het schilderij Gorbachev’s Winter Retreat combineert hij de historische politieke figuur Michail Gorbatsjov met de stijl van schilderen van de Noorse kunstenaar Edvard Munch (dat laatste vanwege een extra Oost-Europese toevoeging ??).

De editie van Dalwood bij Alan Cristea Gallery is één uit een serie van zes, zie onder lees meer nog enkele. Typische Dalwood’s. De hele lang titel van dit werk is de helft van een gedicht van de Amerikaanse Modernistische dichter Ezra Pound, die net als Dalwood veel andere schrijvers citeert.