David Lindberg – Vanishing Point, 2010 – € 1.400

Wat een fantastische nieuwe tentoonstellingsplek in Amsterdam! Morgen opent The Smooth and the Striated in Nieuw Dakota dat samen met Motive Gallery zetelt in een voormalige metaalwerkplaats met museale allure in Amsterdam-Noord. Vlakbij de NDSM-werf en de charmante IJ-kantine – tien minuutjes varen vanaf het Centraal Station. Een echte aanrader om eens te gaan kijken. De internationaal opererende Motive Gallery verhuisde onlangs vanuit de Jordaan naar Noord om hier samen met Nieuw Dakota te gaan pionieren. De insteek van Nieuw Dakota is om gerenommeerde en opkomende spelers uit de internationale kunstwereld bij elkaar te brengen. Galeries, instituten, verzamelaars, curatoren en kunstenaars verzorgen exposities en evenementen, waardoor een creatief platform voor nationale en internationale hedendaagse kunst moet gaan onstaan. Dat het met de content wel goed zit bewees de eerste tentoonstelling Common Ground. Met tijdelijke bruiklenen van o.a. powergaleries Annet Gelink, Ellen de Bruijne en Fons Welters, Stedelijk Museum Schiedam, de AKZO Nobel kunst collectie en verzamelaar Rattan Chadha. Via Facebook kon je mooi zien hoe er per week steeds meer werk bijkwam in de tentoonstelling en er letterlijk kwartier gemaakt werd aan het IJ.

Een kunstenaar die eruitsprong was David Lindberg (1964, Des Moines, USA) met het werk Hier (2010), een meer dan 6 meter hoog glasvezel gordijn met epoxyhars dat vanaf een van de dakramen naar beneden kwam druipen (zie de foto bij lees meer). Deze bevroren epoxy waterval is een mooi voorbeeld het werk van deze Amerikaanse kunstenaar. Lindberg (werkzaam op de NDSM-werf) draait al heel wat jaren mee en is internationaal zwaar vertegenwoordigd met galeries in Italië, Zwitserland, Duitsland en Nederland. In zijn atelier experimenteert de kunstenaar met allerlei materialen maar vooral met epoxy, hij is een meester in toeval en sturing bij het werken en stilzetten van deze transparante kunsthars. De monumentale veelgekleurde wandpanelen met hun bevroren druppels en stalagmieten zijn fantastisch. Lindberg verwerkt graag gevonden foto’s, briefjes, tekeningen, verpakkingen, doosjes en flesjes in zijn werk.

Hij zegt er zelf het volgende over: “My artworks are points of connectivity to thoughts, feelings, and places traveled. They offer a vehicle to transport us from thoughts we wish to forget, or escape from.” Mooi.

Voor ons is het ook fijn dat hij ook dergelijke associatieve voertuigen maakt als wandobject. Bij Nieuw Dakota hingen 3 juweeltjes uit een serie van 10, Vanishing Point, Office Yoga en Lake Garda. Een raadselachtige mengeling tussen foto’s en plasma, inclusief getrapt en verdiept perspectief. Een deel van de opbrengt komt ten goede aan de programmering van Nieuw Dakota.