Daniele Buetti (1955, Fribourg, Zwitserland) is een geslepen verleider. In de jaren negentig verwierf hij bekendheid met zijn tienerkamer-installaties; wanden volgeprikt met beelden van topmodellen. De glamourfoto’s werden door hem elk subtiel voorzien van pseudo-tattoes en wonderlijk decoratieve wild-vlees partijen. Bekend en misschien wat minder subtiel is de serene look van een model met een joekel van een Nike litteken op haar wang. Het procedé hierbij is eigenlijk heel simpel; door te schrijven, te tekenen en te krassen met een balpen op de achterkant van de pagina’s uit de glossy-tijdschriften ontstaan er bij het juiste strijklicht aan de voorzijde de gewenste verontrustende verminkingen.
Buetti werd in korte tijd een ster in de kunstwereld. De foto’s van de originele bewerkte pagina’s werden gebracht in 3 formaten: 70 x 50 cm (oplage 3), 100 x 70 cm (oplage 3) en 180 x 120 cm (oplage 1). Google maar eens op Daniele Buetti en beeld, dan zie je een betoverende veelvoud. En het werkt – heel ontregelend – dat moet gezegd.
Buetti ging in 2001 een stap verder. Hij prikt patronen van gaatjes in de foto’s en plaatst ze in een lichtbox van het soort dat we kennen van luchthavens en shopping malls. Zelf zegt hij: “Light, no doubt, is the most seductive and the most magical of all the media. Flashing, colourfully sparkling spots enthrall us like moths drawn to the light. This simple, indeed crude trick allows me to lead the observers very close to the work. To seduce, to bewitch them, in order then to, almost imperceptibly, confront them with sentences and questions, swirling as speech bubbles around the models: “Have you ever considered suicide?”, or “Would you watch a capital punishment on television?”, or also “What do you feel guilty for?”
Let ook op Buetti z’n belettering, meesterlijk, alleen daar zou je al een boom over kunnen opzetten. De mens is een sentimenteel wezen weet Buetti, we laten ons graag betoveren door mierzoete kitsch om toegang te krijgen tot een prettige gemoedstoestand. Vaak willen we daarbij het spel van de verleider niet doorzien. In tentoonstellingen combineert Beutti zijn bewerkte foto’s met video’s, zachte muziek en lichteffecten, de fijne wat nostalgische sfeer doet inderdaad denken aan de cocon van de tienerkamer.
De laatste jaren lijkt Buetti iets meer moeite te hebben om zijn vinger op de tijd te leggen. In juni 2010 toonde hij in zijn galerie in Brussel Aeroplastics een totaal andersoortige serie, abstract werk, getiteld Oh Boy Oh Boy. Black Karma sprong eruit wat mij betreft. Op het prikbord van zijn Facebook pagina zijn nog een aantal aardige video’s te zien.
Het Zwitserse Fotomuseum Winterthur heeft een hele fraaie editie uit 2008 in haar webshop. Kleine oplage, mooi geprijsd ook. Niet doorgeprikt, geen lichtbak – wel lekker groot voor een editie. Ook vonden we nog een speciale editie bij uitgever Hatje Catz voor € 680, wel in een oplage van 25. En Blue Arabesque een mooi litteken-werk uit 1996/2002 bij Bernhard Knaus in Frankfurt, ook een mooi formaat en een bescheiden oplage, voor € 980. Wat een keus!
| titel: | For What Rights Would You Risk Death? 2008 |
| techniek: | Inkjet-Print on archival paper |
| afmetingen: | 52 x 42 cm |
| prijs: | € 1.170,- edition 10 + 3 artist proof |
| verkoopinfo: | We like art |
| kunstkoop: | Nee |
{ 0 comments }
