Aukje Koks – Angle – € 800

Het is vaste traditie dat er vrijwel jaarlijks gemorreld wordt aan de status van Art Amsterdam. Het zou te slap en te tam zijn allemaal, teveel vierkante meters voor te weinig topkwaliteit, geen underground, geen internationale uitstraling, noem maar op. En telkens leidt dat tot leuke side-events die meestal eenmalig zijn. Geen enkel probleem als dat zoals dit jaar een tochtje mogelijk maakt naar de privé vertrekken van oude bekende Gijs Stork (1.026 Facebook vrienden) aan de Oudezijds Voorburgwal 153 in Amsterdam. Hij stelt zijn nogal omvangrijke woonhuis open voor Juliette Jongma, Diana Stigter en Martin van Zomeren. Deze 3 avontuurlijk ingestelde galeries vieren hier hun eigen feestje onder de noemer Minimarket en nodigden een paar verwante internationale collega’s uit (Hoet Bekaert/Gent, Christina Wilson/Kopenhagen en Office Baroque/Antwerpen). Zonder al te brede gangpaden een parade van fijne kunstenaars. Opening vrijdag 28 mei 2010 om 14u00. Dat wordt leuk!

Nieuw werk van Aukje Koks wordt hier gepresenteerd door Diana Stigter. Ze viel al eerder op afgelopen jaar bij Stigter op Art Rotterdam, op de tentoonstelling Nieuwe Schilders in de kunstruimte van het LUMC en met een paar mooie internationale presentaties. Ze is bovendien komend najaar artist in residence bij het gerenommeerde Wiels in Brussel. Koks gooide een aantal jaren geleden het roer flink om. Na in 2005 de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst binnengesleept te hebben met verhalende figuratieve voorstellingen in knallend kleurrijk tempera en brede streken, raakte ze tijdens een werkperiode aan de Rijksacademie in een heel ander spoor. Je zou het misschien een verlangen kunnen noemen om de te stoeien met de fundamenten van de schilderkunst zelf. Het vermogen om op het platte vlak een driedimensionale wereld te creëren is iets dat Koks behoorlijk bezog houdt en wordt steeds meer de aanleiding voor haar schilderijen (deels op afgespannen doek, deels op de muur) en installaties. Het werk is soberder geworden – maar ook dartel, licht van toon en prettig ongrijpbaar.

Niets spreekt bij Koks vanzelf. “Constructies van geschilderde fragmenten” heet het dan. Het zou jammer zijn als haar werk overgoten raakt door jargon. Het is juist zo mooi in z’n onnozelheid of raadselachtigheid die hangende boekenplankjes van linnen – “echt” en geschilderd op de muur – en het spel met zichtlijnen en luchtbellen en verdubbelde deurknoppen. Het idee dat de kunstenaar in zijn werk de slordige werkelijkheid ordent wordt door Koks mooi gekanteld.