Terry Rodgers – Marijn Leaning, 2010 – € 1.500

Terry Rodgers (1949, VS) brak in 2004 in Nederland door met zijn eerste tentoonstelling bij TORCH aan de Lauriergracht in Amsterdam. Monumentale schilderijen met titels als American Rhapsody en This is our Youth toonden kamers vol half ontklede rondhangende jonge mooie mensen, vaak met een half gevuld champagneglas in de hand. Na een flinke periode werk te hebben gemaakt in de slipstream van Eric Fischl had Rodgers eindelijk zijn eigen geluid gevonden. De fotorealistische stijl, de bestudeerde houdingen, de lege blikken, de intense verveling, de decadentie, het narcisme – het werd onmiddellijk herkend als onverbiddelijk hedendaags. Je bent verbaasd olieverf te ruiken als je met je neus op zijn schilderijen staat want je verwacht de geur van een versgedrukte glossy. Rodgers weet als geen ander de samensmelting tussen soft-porno en glamour te schilderen. Fancy appartementen en hotelkamers met zware gedrapeerde gordijnen, kroonluchters en massieve banken vormen vaak de anonieme setting van de scenes die Rodgers schildert, net als de standaard locaties in Playboy en Penthouse. Net als je in een Pavlov denkt dat er van opwinding sprake gaat zijn zie je de volledig holle blik boven het half-afgezakte pantybroekje.

De mooie modellen die in allerlei houdingen de doeken bevolken worden door Rodgers gecast en eerst uitgebreid gefotografeerd in allerlei poses. Een glimp van deze voorfase zie je in deze video. Of zijn potloodschetsen ook in de vooronderzoeksfase ontstaan is onduidelijk. Maar wat zijn ze heerlijk virtuoos en losjes. Je zou bijna denken dat Rodgers met plezier even ontsnapt is aan de fotorealistische schildersknoet. De schilderijen van Rodgers gaan inmiddels internationaal grif van de hand voor de hoofdprijs – bijzonder dat deze tekeningen nog betaalbaar zijn.

Een jaar geleden had Rodgers een grote tentoonstelling in het jawel Scheringa museum in Spanbroek. Een radiointerview met de kunstenaar beluister je bij De Avonden. (MH)