Gijs Frieling – I love Donald Judd, 2010 – € 1.500

Gijs Frieling, (Amsterdam, 1966) neemt deze maand afscheid als directeur van het Amsterdamse kunstcentrum W139. In deze enorme expositieruimte grenzend aan de Wallen, pal aan de Warmoesstraat – zo’n beetje naast de vrolijke Condomerie – organiseert Frieling een afscheidstentoonstelling met negen schilders (inclusief zichzelf) over de duivel. De monumentale achterzaal van W139 is van onder tot boven met muurschilderingen bedekt naar aanleiding van de roman Doctor Faustus van Thomas Mann. Gaat dat zien, het is echt fantastisch wat hier verricht is. In het weekend van Art Amsterdam wordt de tentoonstelling afgesloten, 26 mei is hier de after-party na de opening van de beurs, een ideale plek om hippe monturen te spotten.

Frieling is naast sympathieke kunstbobo (hij begint 1 juni als senior adviseur beeldende kunst voor het Atelier Rijksbouwmeester in Den Haag) ook een begenadigd kunstenaar. Al vele jaren maakt hij naam met schilderijen en vooral met zijn enorme wandschilderingen. “Ik werk voor mijn muurschilderingen altijd met assistenten die door hun handschrift een hele eigen en belangrijke rol in het eindresultaat hebben, we werken niet met projecties of tekeningen, alles word door iedereen uit de hand geschilderd.” Op Frieling’s site is een mooi overzicht te zien van deze vaak tijdelijke schilderingen – van Het Bonnefantenmuseum in Maastricht tot in de badkamer van een particuliere opdrachtgever.

Frieling probeert in zijn werk decoratieve schilderkunst, volkskunst, religieuze schilderkunst, “hoge kunst” en avant garde samen te brengen. Hij heeft uitgebreid studie gemaakt van allerlei traditionele technieken in de volkskunst om verf aan te brengen en gebruikt dit nu geraffineerd in zijn eigen werk. Dat is goed te zien in I Love Donald Judd. Eigenlijk komen hier drie kanten van zijn kunstenaarschap heel mooi bij elkaar: pastorale folkore, natuurbeleving en oprechte bewondering voor collega kunstenaars. Frieling zegt er zelf het volgende over: “Ik probeer in mijn werk alle dingen waarvan ik houd bij elkaar te brengen in een grote samenhang. Door werken van anderen opnieuw te maken worden ze van mezelf en kan ik er vrij mee omgaan.”  Van Donald Judd, de koele Amerikaanse minimalistische stalen dozenbouwer, maakte Frieling in het verleden al eens aandoenlijke kartonnen replica’s, als hommage en als oefening. Dit werk op papier is teder, puur en oenig tegelijk, heel sterk.

Het interview dat Wim Noordhoek van De Avonden had met Gijs Frieling is hier te beluisteren.