JCJ Vanderheyden – Chomolungma/Everst I, 2007 – € 476,-

JCJ Vanderheyden (Jacobus Cornelis Johannes van der Heyden, 1928, ’s Hertogenbosch) gaat nog altijd gelijk op met de jonkies in de kunst. In de tijd van de opkomende meer figuratieve CoBrA kunst viel hij al op met zijn abstracte benadering van het schilderen. En Vanderheyden laat het niet bij schilderen, hij maakt ook installaties van kunstwerken en inspiratiebronnen in zijn atelier en fotografeert en filmt deze. In de vaak zaalvullende kabinetten onderzoekt hij licht, ruimte en tijd. De tengere geschilderde doekjes kunnen bij hem net zo goed rond of bol zijn, en de achterkant van het werk heeft eveneens zijn grote belangstelling. Wat is de werking van vlakverdeling, voor- en achtergrond en het illusionistische effect van (ruit)patronen? Er zou een JCJ-blauw gedeponeerd kunnen worden, een mat en tegelijk onwezenlijk diep hemelsblauw.

Zijn schilderijen, de landschapsfoto’s, de vliegtuigraampjes, de reproducties ervan, we kijken graag mee in het rondtollende ‘laboratorium’ in zijn hoofd.

JCJ Vanderheyden had een batterij aan memorabele museale solotentoonstellingen in Nederland en deed in 1982 mee aan de Documenta in Kassel, maar is gek genoeg in het buitenland relatief onbekend gebleven. Vorig jaar kreeg hij echter in Lissabon een overzichtstentoonstelling aangeboden; The Analogy of the Eye (catalogus) in Fundacao Caixa Geral de Depositos – Culturgest Lissabon, Portugal.

Cornald Maas schreef  naar aanleiding van een interview met de kunstenaar een geweldig portret van JCJ: ‘Ik ben mezelf steeds een stap voor’. ‘De horizon staat voor het verlangen. Verlangen naar de verte, en naar de onbegrensdheid. En tegelijkertijd draagt de horizon de beperktheid in zich mee: het is de begrenzing die het oog van zichzelf heeft.’

2e foto van boven van Nickel van Duijvenboden