Krijn-van-Noordwijk

Krijn van Noordwijk (Rotterdam, 1958) maakt al jaren naam met zijn prachtige en ongewone portretten, categorie: In Your Face. Zo reisde hij bijvoorbeeld 2 jaar lang de wereld over om 140 DJ’s te fotograferen. Iconen van nu. Zijn reeks portretten van kunstenaars, artiesten en schrijvers in opdracht van Vrij Nederland, NRC Handelsblad etcetera is absoluut een kliksessie waard, check vooral zijn site. Zijn modellen zijn bereid iets extra’s te doen/te ondergaan. Het levert onverwachte en indringende beelden op.

Ook raak en teder tegelijk zijn de portretten uit een nieuwe grote serie waar hij aan werkt: Tattoo. Z’n benadering is integer, de modellen zijn bij hem geen versierde freaks maar juist waardig en menselijk vastgelegd. “Simply beautiful ones, tattoos with a special meaning, big pieces or tiny hidden ones.”

{ 0 comments }

WouterVanRiessen1

Wouter van Riessen |Handmasker, 2003 | lambdaprint op aluminium, met uv beschermfilter, oplage 7 | 33 x 25 cm | € 900. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Wouter van Riessen (Bloemendaal, 1967) poseert in zijn werk tegelijkertijd als kunstenaar en clown, als poppenspeler en marionet. Van Riessen is een waar multi-talent. In foto’s, maskers, schilderijen, tekeningen, zijn muziek en zeefdrukken jongleert Van Riessen met zelfportretten en poppen. Van zijn hand ook deze fraaie foto, Handmasker. Het masker zelf is niet te koop – het duurt een eeuwige tijd voor ze af zijn en ze keren bovendien steeds weer terug in nieuw werk van Van Riessen.

Wouter van Riessen was bij ons al verschillende keren te zien (zie hier). We maakten onder meer een hele mooie video van de kunstenaar die zichzelf begeleidt op gitaar en een lied zingt in zijn atelier. De kunstenaar heeft een mooie reeks museale tentoonstellingen op zijn naam staan en zit in menig mooie collectie.

Van Riessen verblijft momenteel 2 jaar in Los Angeles samen met zijn partner en collega-kunstenaar Daphne van Rosenthal, zij ontving een beurs voor 2 jaar aan het California Institute for the Arts (CalArts).  Ze houden zo nu en dan een blog bij op de website van Heden. Erg leuk om te lezen, ze schrijven beiden als nieuwsgierige buitenstaanders die gretig observeren. Of Wouter zijn werk zal veranderen door een poos te vertoeven in een totaal andere habitat?

“Veel mensen hebben me gevraagd of Los Angeles al invloed heeft op mijn werk. Dat is moeilijk te zeggen. In de namiddag, een uur voordat de zon ondergaat, strijkt een zachtroze licht over deze stad. Het lijkt wel alsof de zwaartekracht erdoor opgeheven wordt. Die ijle gloed zou ik ook wel in een schilderij willen vangen.
 
Mijn onderwerpen zijn vooralsnog onveranderd. Ik werk niet rechtstreeks naar de waarneming, mijn schetsen zijn gebaseerd op beelden uit boeken. Google images kan nog steeds niet in de schaduw staan van de bijzondere, vervreemdende en obscure afbeeldingen die je in boeken vindt.

Inmiddels weet ik de tweedehands boekwinkels van Los Angeles goed te vinden. Ik ben altijd op zoek naar beelden die een van de abstracte motieven in mijn werk (zelf, zelfbeeld, nabijheid, onbereikbaarheid, geest en lichaam) al ergens in zich dragen. Schilderijen ontstaan door die metaforen te zien, naar me toe te halen, eigen te maken en aan te scherpen. De eerste fase is veel bladeren bij de kasten Art & Design, Sports & Games, Circus & Theater, Collectibles & Curiosa en natuurlijk Recently arrived. Het aanbod is interessant, maar niet heel verschillend van wat ik uit Nederland ken. 

De eerste maanden na de opening van mijn tentoonstelling De ziel van een atheïst in het Stedelijk Museum Schiedam kwam er niet veel uit mijn handen. Een nieuw groot schilderij van een man met een slap spook is vorige zomer al in de tekenfase vastgelopen. Mijn hoofd zat te vol. Toen ik in oktober in Los Angeles aankwam was er opeens enorm veel tijd. Daphne zat al vroeg in de ochtend op de 5, op weg naar Calarts. In het parkje een paar straten verderop heb ik twee nieuwe maskers afgemaakt. Ik heb geprobeerd wat te fotograferen en aan de hand van uit Nederland meegenomen boeken over Poolse en Litouwse religieuze volkskunst ben ik in Photoshop collages gaan maken.
 
De eerste dagen van februari had ik eindelijk een atelier. Twee kleine, helder verlichte ruimtes in een bedrijfsruimte, 575 dollar per maand, via internet gevonden. Dit pand was vroeger van Capital Records. In de kluis waar de gloednieuwe mastertapes van Help en Rubber Soul werden bewaard is nu een opnamestudio. Er werken schilders, ontwerpers, scriptwriters en filmers in dit gebouw. Aan de lawaaiige en stoffige San Fernando Road blijken veel meer ateliers te zitten. Lara Schnittger en Matthew Monahan, die ik al uit Nederland kende, werken honderd meter verderop.
 
In het land van de onbegrensde mogelijkheden ben ik kleine schilderijen gaan maken. Het grootste formaat is 66 bij 46 cm. Ik wil flexibel zijn, doeken in de auto of het vliegtuig kunnen meenemen. Maar vooral is het een manier om anders te gaan schilderen, vaste patronen open te breken. Want klein werken is echt anders. Het beeld is veel kwetsbaarder, vooral de lijn. Als je op het verkeerde moment een losse beweging maakt, ben je hem gewoon kwijt. Een klein werk vergt een ander soort concentratie dan een groot. Het komt dicht bij.”

{ 0 comments }

Linda-van-Boven

Linda van Boven | Zonder titel, 2013 | piezografie, mixed media (olieverf) in lijst, oplage 8 | 60 x 85 cm | € 900. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Linda van Boven (Arnhem, 1965) maakt foto’s met een filmisch karakter. Soms als een ‘collage’, een langgerekt fotowerk of filmbeeld van losse, onafhankelijke foto’s en soms foto’s op lichtbakken. De foto’s vormen fragmenten van een film, die in je hoofd een verhaal gaan vormen.

Bij de Bijenkorf een uniek werk in oplage. Een bijzonder ‘foto-werk’, een jongentje prikt met zijn stok in het water, om hem heen rietstengels en knalgroene bladeren. Kijk je beter (klik op de foto), dan zie je dat het werk beschilderd is (dus alle 8 exemplaren zijn uniek). De blonde haren, de takken en bladeren lijken te bewegen, een typische Van Boven dus.

De beelden die naar voren komen in haar recente werk hebben te maken met herinneringen uit haar jeugd en belangrijke gebeurtenissen in haar leven. Dit klinkt misschien vrij zwaar, maar dat is niet het gevoel dat je overhoudt aan de werken. Eerder een gevoel van hoop, ‘lichtheid’, de toekomst. Van Boven maakt vaak gebruik van beelden die voor iedereen bekend zijn, beelden die gemeengoed zijn. Een huis, bedden, kinderen, een schommel zijn herkenbare onderwerpen, laten je eigen omgeving zien, vroeger of nu. Bij vrijwel iedereen zullen de beelden al snel persoonlijk herinneringen oproepen. De fragmenten van Linda van Boven zorgen ongewild voor een soort dierbaar verhalend gedicht dat komt opborrelen uit het geheugen…

{ 0 comments }

VandB

V&B (Alex Jacobs & Ellemieke Schoenmaker), The Untamed Reality of Magic (2013), 60 x 50 cm, € 1.500. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Het kunstenaarsduo Alex Jacobs en Ellemieke Schoenmaker (V&B) is behalve in de Bijenkorf momenteel ook prominent te zien op de Kunstrai. In de stand van Galerie 10 tonen ze weer een aantal sterke werken, schilderijen en sculpturen. Vorig jaar op de Kunstrai verkochten ze vrijwel de hele stand leeg, dat was kort na de uitzendingen van De Nieuwe Rembrandt.  We schreven vorig jaar op We Like Art over het progammaformat en de winnaars, lees hier meer.

Het winnende werk van V&B was een koortsige atelierdroom waarin goddelijke ingeving en peer-pressure de kunstenaar lijken aan te sturen bij het maakwerk. Ook is het een pijnlijk openhartige beschouwing over het duo-kunstenaarschap en de liefde. De rollen van Ellemieke als muze, model, geliefde, inspirator en co-producent zijn allemaal te zien. De uit het werk op de grond gesmeten lappenpop met kwast is een verdubbeling van een vrouwfiguur op het doek. Rijk, ironisch en ongemakkelijk tegelijk.

V&B bespraken we al eerder op WLA (zie hier). Alex en Ellemieke hebben iets unieks te pakken. Hun bronnen lijken de graphic artists die al decennia lang excelleren in een parallelle ‘low-art’ kunstwereld van platenhoezen, affiches, comics en t-shirtdesigns. Nu kun je hier wel dol op zijn en elementen in willen zetten in je eigen werk – maar dan moet je het ook wel technisch kunnen. We schreven het al eerder over V&B:

“Want los van alle betekenissen, verwijzingen, zelfspot en grappen is het werk vreselijk goed gemaakt. Van moddervette partijen in alkydverf en olieverf, spuitbusnevels, lullige Photoshop oplossingen, waterige aquarel luchten, giftige fluor accenten; werkelijk alles wordt uit de kast gehaald. Heerlijk wat een maakplezier! Peter Doig meets Dr. Who. Deze schilders pur sang weten als combi het beste in elkaar naar boven te halen.”

In de Bijenkorf laten we twee werken zien van V&B, 1 remake van het winnende werk van de Nieuwe Rembrandt op klein formaat (zie boven) en een behoorlijk psychedelisch werk met geschilderde post-it. Typisch voor V&B is de techniek die zowel los als beheerst is. Van haast willekeurige fluoriscerende vlekken tot partijen die doen denken aan fijntjes beschilderde tinnen soldaatjes. Heerlijk!

VandB1

V&B (Alex Jacobs & Ellemieke Schoenmaker), The Paralysis of a Spiritual Irregularity (2013), 40 x 50 cm, € 1.450

{ 0 comments }

ScarlettHooftGraafland

Scarlett Hooft Graafland | Coca Truck, 2012 | kleurenfoto, opgeplakt op dibond, achter plexiglas, oplage 12 | 30 x 90 cm | € 1.850. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Scarlett Hooft Graafland (Maarn, 1973) is international bekend en geliefd met haar poëtische foto’s om helemaal in te verdwijnen. We toonden eerder al stillevens met trucks onder een krankzinnig blauwe hemel, uit de serie die ze op locatie fotografeerde op een afgelegen zoutvlakte in Bolivia. Nu bij de Bijenkorf Coca Truck. Een prachtige panoramafoto met een knalgele truck, en zout en coca piramides in een oneindig landschap.

Tijdens de WLA galeriemiddag met Scarlett Hooft Graafland vorige maand, vertelde de kunstenaar weer zo aanstekelijk over haar manier van werken, de avonturen op reis en de nieuwe werken uit de Douze douze douze-serie die ze net in Madagascar maakte! Scarlett ziet haar werken eerder als sculpturen dan als fotografie. De foto’s zijn een weergave van de ingrepen die zij doet in verschillende indrukwekkende, bijna surrealistische landschappen in de wereld. Locale gebruiken, legenden en natuurverschijnselen zijn aanleiding tot nieuwe verhalende situaties die enerzijds vaak normaal aandoen, maar die zich in tweede instantie op een vervreemdende wijze verhouden tot het landschap. In samenwerking met inwoners van het gebied, bij wie zij vaak zo’n drie maanden verblijft, laat zij de beelden in haar hoofd werkelijkheid worden. In maar een paar uitgekiende opnamen legt ze de sculpturale performances vast. Ook legde ze nog maar eens uit dat -en waarom- ze geen Photoshop gebruikt. (Binnenkort meer daarover in de film die we over haar maakten voor het AMC.)

Scarlett Hooft Graafland had vorig jaar een indrukwekkende solo-tentoonstelling (Soft Horizons) in Huis Marseille. En we hebben zo’n vermoeden dat er weer een grote solo-tentoonstelling in een museum aan zit te komen… En terecht!

{ 0 comments }

hoofdbeeld

Nog tot en met aanstaande zondag 19 mei kun je terecht in de Amsterdamse Bijenkorf om de We Like Art presentatie te bekijken. We zijn heel trots dat we goed en betaalbaar werk van zo’n uitgelezen gezelschap kunstenaars hebben kunnen verzamelen. Neem dus vooral de roltrap of de lift naar de 4e verdieping en laaf je aan de werken. Er is machtig veel te zien. En … pinnen kun je bij de kassa. Wij beloven een vlotte levering.

Hoe bijzonder is het eigenlijk dat werk van zoveel goede kunstenaars te zien is bij de Amsterdamse Bijenkorf? Heel bijzonder. Voor een groot publiek zijn deze werken gewoon te goed verstopt in galeries in de Jordaan en de Pijp. Of in musea waar ze wel over lezen maar te weinig komen. Een mooie laagdrempelige kennismaking dus.

02
04
05
07
11
12
14
24
27
28
29
33
38
42
43
44
45

In de categorie voorpret: omdat je natuurlijk popelt om al het werk te zien – hebben we een download van de pdf van de vouwfolder op A2 formaat klaarstaan. Als je hier klikt dan haal je de fraaie door Mart. Warmerdam vormgegeven poster binnen en kun je op je gemak de 64 werken van 49 kunstenaars bekijken.

Inmiddels zijn er de afgelopen 5 weken een stoet bezoekers langs de werken getrokken en zijn er al flink wat werken verkocht. De publiciteit die we kregen was heel mooi. Heb je bijvoorbeeld  het aanstekelijke bericht op ELLE Interior gezien? “Vanaf vandaag koop je kunst met een grote ‘K’ gewoon bij de Bijenkorf in Amsterdam.”

Of bij de AVRO (Koop je kunst bij de Bijenkorf) en de Glamour (Kunst te koop bij de Bijenkorf), een mooi stuk: Hoge Kunst, Lage Drempels in het Parool van Jan Pieter Ekker. En hier een aansporing om te gaan kijken bij Linda, en hier bij Trendbeheer en Kunstbeeld. Komend weekend als toegift nog een column van Hilda Bouma in het Financieel Dagblad.

En dan vergeten we bijna de lovende woorden van Jhim Lamoree in Vrij Nederland:
We Like Art, een van de meest sympathieke initiatieven van de laatste tijd, is neergestreken in de Amsterdamse Bijenkorf.

Fijn dat we blijkbaar een snaar geraakt hebben. Het komt vast ook doordat kunst in de Bijenkorf  een lange traditie kent. Zo waren de Cobra schilders eerder in de Bijenkorf te zien dan in het Stedelijk Museum. En vormgever Benno Premsela bijvoorbeeld had jarenlang vrij spel om met kunstenaars en vormgevers het warenhuis in te richten. De We Like Art Show pakt de draad weer op. Mooi als er een vervolg komt tezijnertijd.

Lees en bekijke meer over Impressie We Like Art @ de Bijenkorf

{ 0 comments }

Gerco_de_Ruijter

Gerco de Ruijter | Cropped (colorscheme), 2012 | ultrachrome print op dibond met ophangframe en bonus DVD, oplage 30 | 60 x 40 cm | € 525. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Gerco de Ruijter (1961, Vianen) fotografeert landschappen vanaf een hoogte van 10 t/m 100 meter met een op afstand bestuurbare camera die aan een Japanse vechtvlieger hangt. Het ongewone vogelperspectief in zijn foto’s maakt dat je zijn werk meestal in eerste instantie leest als een spel van abstracte variaties tot het duizelingwekkende moment dat je de locaties van boven kunt thuisbrengen.

Cropped is een serie die gemaakt is in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Daar wordt in de landbouw gebruik gemaakt van ‘cirkel-irrigatie’. De cirkels passen precies in de vierkante stukken land die na de Burgeroorlog ontwikkeld zijn. Met de vlieger bleken de cirkels te groot om te fotograferen, met google-earth heeft De Ruijter 1.000 cirkels verzameld, ge-cropped en in beeld en film omgezet. In een mooi abstract beeld ontdekken we sproeiarmen van circa 2 kilometer en allerlei stadia van groei en type gewassen. Locatie: vooral Oklahoma en Texas.

De Ruijter is een crack in zijn vak en zijn cv beslaat enige A4-tjes landelijke en internationale tentoonstellingen en aansprekende opdrachten. Hij vertelt in de video hieronder in een boeiend gesprek (in Avro’s 4Art) aan over Mondriaan, zijn vlieger-camera constructie, kadrering, een duif boven de stad, het Nederlandse landschap en vrijheid. Fascinerend hoe De Ruijter inmiddels textuur, windrichting en lichtspel op het landschap vanaf de grond kan inschatten. Ook het bewust inzetten van toeval duidt op een ervaren schildersoog.

Ook te koop in de webwinkel van de Bijenkorf: klik hier.

{ 0 comments }

MerijnBolink

Merijn Bolink | Geliefden (stampers en meeldraden op stengel), 2013 | c-print, plexiglas met ophangstrip, oplage 12 | 30 x 40 cm | € 575. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Merijn Bolink (1967, Amsterdam) maakte alweer 2 jaar geleden op het Nanolab van de Universiteit Twente kunst op nano-schaal. Met als eerste resultaat een nano-kandelaar, opgebouwd uit atomen van een antieke kandelaar. Een tweede antieke kandelaar werd in stukken gezaagd die vervolgens naar 144 adressen werden verstuurd. De adressen vormden tezamen een reuzenkandelaar op de wereldkaart met een afmeting van ruim 6000 kilometer. Het zijn dit soort gedachtesprongen waarom we dol zijn op het werk van Merijn Bolink.

Nu bij We Like Art @ de Bijenkorf een fantastisch nieuw werk. Geliefden op een stengel. Uit een serie werken van bloemstillevens – ontdaan van hun aandacht-trekkerige bloembladen en stelen – en teruggebracht tot de stampers en meeldraden, tot characters.

Typisch Bolink. Niet een beeldhouwer in de klassieke zin maar meer een tedere sloper/knutselaar/taxidermist/wetenschapper/ideeënfontein. Verdubbelingen, vloeiende versmeltingen, ontledingen en vooral absurde metamorfoses geloofwaardig maken – daar is Bolink dol op. Hij maakte in de jaren negentig naam met een reeks verrassende klassiekers die menigeen nog steeds op het netvlies gebrand staan. De eekhoorn opgenomen in een houten ladder, de doorgesneden uitgeholde appel gevuld met het vruchtvlees van een sinaasappel, de oermoederkinderwagen met haar stoet genetische kinderwagentjes, de verdubbelde piano, de versplinterde tijger in een frietsnijder met uit elke gesneden sliert een nieuwe tijger.

“Zelf zoek ik, in elk nieuw beeld, naar mogelijkheden iets te scheppen, buiten de natuur om. Beter dan de natuur.”

Merijn Bolink had museale exposities in het Groninger Museum, het Gemeentemuseum Den Haag en het Cobra museum Amstelveen. Zijn werk is in het bezit van een hele riedel musea en bedrijfscollecties zoals Akzo Nobel en de Rabobank. Nu bij de Bijenkorf een uitgelezen kans om zelf een Bolink te bemachtigen. Dit kan ook in de webwinkel van de Bijenkorf – zie hier.

{ 0 comments }

RaQuelvanHaver

Raquel van Haver | Mister No Man, 2012 | olieverf op jute | 33 x 28 cm | € 1.250. Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

RaQuel van Haver (1989, Bogota, Colombia) denderde afgelopen jaar vers van de academie de kunstwereld binnen met haar monumentale schilderijen. Donkere doorwerkte doeken met dikke olieverfkorsten. Trotse mannen met priemende blik in een stedelijke setting. Als jongste deelnemer aan de tentoonstelling van de Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst toonde ze een niet minder indrukwekkend klein portret dat al tijdens de opening een nieuwe eigenaar vond (ssst, de koningin). Bij de Bijenkorf ook zo’n prachtig klein portret, wat een boel zeggingskracht, directheid en verf op zo’n klein formaat!

Van Haver is vorig jaar afgestudeerd aan het HKU, richting Fine Arts. Maar was al meteen op verschillende plekken te zien bij onder meer de shortlist van de New Energy Prijs voor Aanstormend Jong Talent in Amsterdam-West, en bij podium T met Anne Wenzel in Tilburg. Een eerste galerieshow bij Appels gallery in Amsterdam en een solo met enorme doeken bij Sanquin. Een belofte, denken wij.

In een vraaggesprek dat we met de kunstenaar hadden zei ze het volgende: “Ik werk graag met de materie. Dit doe ik op rauwe jute. Het materiaal speelt voor mij een grote rol omdat het bijdraagt aan de ervaring van het werk. Op dit moment ben ik bezig met de twee uitersten – als in extreem dik en extreem dunne lagen olieverf of andere materie – met elkaar te combineren.” “…Op dit moment ben ik bezig om zelf mijn eigen materie te maken, dit omdat tubes olieverf en mijn portemonnee niet zo goed samengaan. Wat ik al zei; de materie is voor mij heel belangrijk – maar ook het proces van het maken en hoe je de materie aanbrengt speelt voor mij een grote rol in de ervaring van het werk.”

Vaak maakt Van Haver schilderijen op hypermonumentaal formaat, het is belangrijk voor haar, voor haar werk, om te intimideren. Het werk gaat over de spanning tussen culturele achtergronden, maar ook tussen de personen op het doek en de toeschouwer. Hierbij kan het formaat een hele belangrijke rol spelen om zo de toeschouwer zijn aandacht te trekken of juist af te stoten.

{ 0 comments }

MarcMulders

Marc Mulders | Bloementapijt, 2011 | c-print, oplage 100 | 42 x 27,5 cm | € 350.
Van 10 april tot 19 mei exclusief te zien bij We Like Art @ de Bijenkorf

Marc Mulders (Tilburg, 1958) -ooit de Angry Young Painter- die met CNN op de achtergrond zich afbeulde in zijn atelier met olieverf, karrevrachten lelies, zonnebloemen en vers geschoten fazanten is inmiddels een gelouterd en veelzijdig kunstenaar – zeer productief als schilder, aquarellist, fotograaf en glazenier. Zijn werk zit in talloze museale collecties en elke maand toont hij zijn werk wel ergens in het land in een tentoonstelling. Dit op de ateliervloer uitgestorte bloemstilleven met een tedere moeder Maria, kind Jezus en een reeks uitgescheurde aartsengelen is wat ons betreft een klein juweeltje.

Mulders wordt beschouwd als één van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars van dit moment. Zijn oeuvre wordt bepaald door de eeuwige cyclus van leven en dood. Bloemen, dood wild, vissen en gevogelte zijn daarbij steeds terugkerende onderwerpen, die hij in zeer uiteenlopende technieken vastlegt.
In veel van zijn werk stelt de kunstenaar de bloem centraal, in al haar facetten: van ontluiken en opbloeien tot het verwelken en afsterven. Hij schildert rozen en zonnebloemen in pasteuze verf, in weelderige lagen opgezet. Of papegaaitulpen, steeds in andere levensstadia vastgelegd. Om ze vervolgens in fotocollages te verwerken. Of in atelierfoto’s, waar hij bloemen en schilderijen samenbrengt. En niet te vergeten de tere bloemaquarellen, in strenge eenvoud van lijn en toets gepenseeld, in de traditie van de door hem zo bewonderde Chinese tekenkunst. Mulders’ werk laat zien hoe hij ‘geroerd’ wordt door de kwetsbaarheid van de natuur.

{ 0 comments }