Alice Brasser bermbloemen #3Bermbloemen # 3 (2016), 50 x 35 cm, olieverf op papier

De schilder Alice Brasser (Alkmaar 1965) is iemand die we al jaren volgen. Haar onderzoek in de schilderkunst richt zich vaak op landschappen – waarbij verf en kleur een strategische rol spelen. Dan weer vlammend, dan weer in ongewone pasteltinten. Lekker frêle en transparant of juist modderig geschilderd met arceringen, spatten en dunne waterige stukken. De kijker wordt gelokt om met zijn neus op het doek het verflandschap te bekijken.

Alice Brasser bermbloemen #1 Bermbloemen # 1 (2016), 50 x 35 cm, olieverf op papier

Brasser stopt graag flarden van verhalen en anekdotes in haar werk. De vrijheid in het schilderen en een flink arsenaal aan schilderoplossingen stuwen de voorstelling vaak in het ongerijmde. Geen wonder dat ze wegloopt met schilder-schilders als David Hockney, Peter Doig en Francisco Goya.

Alice Brasser bermbloemen #5Bermbloemen # 5 (2016), 50 x 35 cm, olieverf op papier

Alice Brasser: “Ik zoek voortdurend manieren om de platte werkelijkheid te omzeilen. Vaak combineer ik beelden, is een schilderij opgebouwd uit verschillende landschappen. De rol van kleur is erg belangrijk. Om tegemoet te komen aan een vooraf bepaalde sfeer worden de kleuren verhevigd of bedenk ik van te voren in welke kleurstelling iets gemaakt moet worden. De omkering – dat wat licht is wordt donker en omgekeerd – is ook een terugkerend fenomeen.”

Lees meer over Alice Brasser

{ 0 comments }

Joep van Lieshout SlaveCity De Pont2
Joep van Lieshout (1963, Ravenstein) behoeft geen introductie meer. Deze Rotterdammer maakt al jaren internationaal furore met zijn 20 man sterke team. Moeiteloos schudt hij de ene na de andere tentoonstelling uit zijn mouw. Deze zomer strijkt hij neer in De Pont in Tilburg (en in Venetië, New York en Brussel). In de grote zaal van De Pont toont hij de installatie SlaveCity waaraan hij al sinds 2005 werkt.

Joep van Lieshout SlaveCity De Pont3

“Van Lieshout heeft nauwkeurig berekend dat met de inzet van 200.000 slaven die zeven uur per dag in een call center werken, de jaarlijkse winst kan oplopen tot 7,8 miljard euro. Loon verdienen de slaven niet, maar kost, inwoning, vertier en bordeelbezoek zijn perfect geregeld. Van alle gebouwen en installaties bestaan inmiddels maquettes, tekeningen of schilderijen en de stad is – hoe kan het anders – energieneutraal. Alles is recyclebaar, inclusief de slaven zelf.

Wie het ongemakkelijke gevoel bekruipt dat SlaveCity verdacht veel overeenkomsten vertoont met een concentratiekamp, heeft geen ongelijk. Deze macabere oorden van massavernietiging vormden een inspiratiebron, maar SlaveCity is volgens Van Lieshout helemaal up-to-date. In zijn Gesamtkunstwerk is de mens gereduceerd tot een radertje in een goed geoliede machine, die geheel is ingesteld op duurzaamheid en winstgevendheid. Helemaal onbekend komen deze uitgangspunten ons niet voor, maar de situatie in SlaveCity lijkt veel op satire of op een tamelijk lugubere grap.” (tekst via De Pont)

Joep van Lieshout SlaveCity De Pont4

Plagen en sarren daar is Van Lieshout dol op. En groot denken. Sinistere science-fiction in polyester. Zoals het ‘hergebruik’ van menselijke slaven in dit SlaveCity project. Lugubere praktische oplossingen voor de aanstaande eindtijd waarin de strijd om de natuurlijke grondstoffen pas echt goed is losgebarsten. Van Lieshout staat voor een apart soort beschavingsoffensief.

Joep van Lieshout SlaveCity De Pont5

Hij krijgt daarmee niet altijd enthousiaste reacties. De zo typische klinische setting van sculpturen, maquettes, destilleerketels, werktuigen en containers – een gesloten circuit van voedsel, alcohol, uitwerpselen en energie – is daar debet aan. Ga het vooral zien en oordeel zelf.

Joep van Lieshout, SlaveCity (in het kader van Jheronimus Bosch 500), De Pont, 11 juni – 2 oktober 2016

Joep van Lieshout

De prijzen van het werk van Van Lieshout houden gelijke tred met zijn internationale faam en dus is het zoeken geblazen naar betaalbare edities. We hadden een poos geleden een mooie oplage gevonden van een overzichtstekening van AVL-Ville uit 2001. Het eerste mega-project van Van Lieshout. Een autarkische vrijstaat in de haven van Rotterdam. Inclusief ziekenhuis, kunstacademie, kantine, brouwerij, worstenfabriek, boerderij, eigen valuta en wapenfabriek. Mooi harkerig getekend, bijna aandoenlijk. En leuk om te weten, het werk zit ook in de collectie van het Kröller-Müller Museum. De editie is inmiddels uitverkocht. Op ons nieuwe kantoor in Amsterdam hebben we nog 1 allerlaatst ingelijst exemplaar (nr 74 van de 125, 92 x 116 cm). Hier kun je hem reserveren.

Joep van Lieshout in lijst

(Klik op het beeld voor een grotere foto)

{ 0 comments }

Gabriel-Lester1fotograaf: Antonio Picascia

Ken je de website FC Kunst al? Zeker eens gaan kijken. De beschrijving van de site zegt: Al uw kunstnieuws. 0% voorspelbaar, 100 % betrouwbaar. Wat wil een mens nog meer (naast We Like Art natuurlijk)?

In elk geval, de horoscoop van FC Kunst raadt sterrenbeeld Eend aan om naar De Appel te gaan:

EEND 4 mei – 2 juni
Je leven dreigt in een sleur te raken, lieve Eend, nu je vorige maand eindelijk je bureau hebt opgeruimd en je liefdesleven ook. Ga voor een beetje opschudding kijken naar Gabriel Lesters solotentoonstelling in de Appel. Gastoptredens, remixes en een hoop andere gekkigheid.
Gabriel Lester’s Unresolved Extravaganza bij de Appel t/m 2 oktober
Het lijkt ons ook een goed idee om naar deze tentoonstelling over en door Gabriel Lester te gaan. We kunnen installaties verwachten met sculpturen, zand, licht, geluid, als ook video en gedichten.

Over Lester schreven we eerder op WLA. Hij studeerde film op de Sint-Lukas in Brussel, en belandde uiteindelijk op de Rijksakademie in Amsterdam. Hij besloot tijdens de opleiding dat hij geen videokunst wilde maken en creëerde een bijzondere kunstenaarspraktijk; die hij beschrijft als ‘film zonder camera’.

Gabriel-Lester2Installatie Unresolved bij De Appel – fotograaf: Antonio Picascia

Lees meer over Gabriel Lester in De Appel Arts Centre

{ 0 comments }

FernandoSanchezCastillo-1

We schreven al eens op WLA over Fernando Sanchez Castillo. Geboren in 1970 in Madrid, maakte hij nog net de laatste jaren van de dictatuur van Franco mee. De rode draad in zijn werk vormen de geschiedenis van Spanje op het gebied van politiek, kunst en cultuur en de verhoudingen tussen de gewone mens en de politieke macht. Zijn kritische blik op de wereld komt op een heftige, en tegelijk ook speelse en grappige manier naar voren in zware bronzen beelden, video’s, en tekeningen.

FernandoSanchezCastillo-2

In 2005-2006 studeerde Sanchez Castillo aan de Rijksakademie en werd in Nederland bekend. In 2013 liet de Rabobank collectie in de (intussen helaas gesloten) Rabo Kunstzone een indrukwekkende solo-tentoonstelling zien met het werk van Sanchez Castillo. (check de video). In deze tentoonstelling ‘De slaap van de rede’  trok de kunstenaar iconische beelden uit zijn context en als het ware naar deze tijd. Wat als alles anders gelopen zou zijn? Rabo Kunstzaken schreef: “Hij benadert de symbolen uit nieuwsgierigheid. Zo herschrijft hij met zijn kunst de geschiedenis”.

Lees meer over Fernando Sanchez Castillo in SM Den Bosch

{ 0 comments }

Rietveld Eindexamen

Ga je deze week kijken naar de eindexamen presentatie van de Rietveld in Amsterdam? Schrik dan niet van de hoeveelheid. Het beste is om de enorme vloed van kunstwerken en presentaties monter te ondergaan, er valt veel te genieten. En de broodjes van de kantine zijn prima.

AnimatedPoster Rietveld Academie

Een voordeel van de Graduation Show van de Rietveld is dat de gangen en lokalen – die normaliter getuigen van een vrolijke onopgeruimde chaos – nu netjes en blinkend opgepoetst zijn. In het fraaie oude Rietveld pand kun je het beste meteen de trap naar boven nemen en dan per vloer afdalen. Er wordt door studenten en begeleiders vaak gemopperd over het oude Rietveld gebouw uit 1966, het kan er met al dat modernistische glas knetterheet worden. Maar let vooral op de unieke sfeer en de mooie oplossingen, zo worden lokalen door schuifpanelen veranderd in een museale setting. Autonome kunst, mode en vormgeving wisselen elkaar af. Het is fijn ronddwalen door de gangen, lokalen en de gymzaal waar al tientallen jaren niet meer gebasketbald wordt.

voorbereidingen eindexamen presentatie Rietveld Academie 1

De nieuwbouw van Benthem Crouwel komt over als een vrolijk anarchistische kunstenaarsflat met prominent zicht op de oudbouw. Voor de gelegenheid zijn er naast de Rietveld aan het water glaspaviljoens neergezet voor de modeafdeling en een kekke bar. De nieuwbouw kun je ook handig per verdieping afkammen. Niet allemaal achter elkaar natuurlijk want dat is wat veel gevraagd. Neem een pauze in de zon en bekijk tussendoor de afdeling keramiek, elk jaar is het weer smullen van de speelse oplossingen en lucide beelden. Het Rietveld Paviljoen op het middenterrein is een pareltje, het is onlangs opnieuw opgeknapt en voorzien van een eigen website waar je je horizontaal ongans kunt scrollen: http://pavilion.rietveldacademie.nl/

voorbereidingen eindexamen presentatie Rietveld Academie 3
Veel eindexamen werk dat je zult zien is niet meteen te begrijpen. Vaak liggen er charmante visitekaartjes of ansichtkaarten naast de bloemen en flessen wijn van familieleden, een toelichting op het werk ontbreekt meestal of is ondoorgrondelijk (Engels) kunstlingo opgesteld. Zijn de makers dan niet aanspreekbaar? Toch wel, het is juist superleuk om een praatje aan te knopen met de kunstenaars. Hun verhaal is vaak heel bijzonder en ze zijn er bijna altijd voor in. Bedenk wel dat de voertaal Engels is, een meerderheid van de verse alumni komt uit het buitenland.

Rietveld Graduation Show

Het is al met al een feest om rond te lopen. Als er een academie is die een geweldige sfeer van hooggestemde verwachtingen weet te op te roepen dan is het de Rietveld. Niet onterecht natuurlijk. Veel kunstenaars en vormgevers van naam en faam hebben er een paar jaar doorgebracht.

Rietveld Graduation Show, 6 t/m 10 juli 2016, informatie: link

{ 0 comments }