Misha-Sweden2015_bw3 We Like Art

Het werk van Misha de Ridder (1971), foto’s, films en fotoboeken gaat over het landschap, en om nog preciezer te zijn: over onze perceptie van het landschap. Met zijn bevreemdende foto’s, gemaakt met een technische camera, kijkt hij dóór dat landschap heen en laat hij zien wat we missen als we normaliter met onze mensenogen een winters bos of een krijtwitte klif bezien. Mos verandert van kleur, zonlicht wordt iedere minuut anders weerkaatst, en in een winters bos blijkt veel meer kleur te vinden dan we geneigd zijn te denken. Zijn werk gaat daarmee dus ook over kijken, en over nóg beter kijken, en uiteindelijk over door de werkelijkheid heen kijken. In die zin is zijn werk een voortdurende zoektocht naar, in de woorden van de kunstenaar, de onwerkelijke werkelijkheid van dat landschap.

We brengen een aantal speciale edities van Misha de Ridder, een mooie aanleiding om Misha een aantal vragen te stellen over zijn manier van werken.

Vertel eens over de plek waar je werkt?

Ik heb een atelier in een Amsterdams pakhuis uit 1620, vlakbij het huis waar Rembrandt woonde. Het was ooit een snoepfabriek. Hier maak ik prints, ontvang ik mensen en hier denk ik na, maar mijn echte atelier is in de buitenlucht, midden in het landschap waar ik op dat moment mee bezig ben. Meestal kampeer ik dan en ik draag ik allerlei zware apparatuur met me mee.

03_MdR_atelier2017

Met welke apparatuur werk je?

Ik fotografeer met een Linhof Technika. Dat is een opvouwbare technische camera die op allerlei manieren verstelbaar is, ik kan het scherptevlak verleggen en het perspectief corrigeren. Ik schiet op diapositieve analoge vlakfilm 4×5 inch (ong. 10×13 cm). Het beeld bevat veel informatie en heeft een hoge resolutie. Omdat ik op diapositief materiaal werk zijn de kleuren op de dia ook mijn referentie voor de afdruk.

Het werkproces lijkt op schilderen, alle beslissingen voor het uiteindelijke beeld maak ik in het veld. De camera is voor mij een kijkmachine, een stuk gereedschap om nog beter naar de wereld te kijken. Het is voor mij een manier om mijn eigen perceptie, eigenlijk mezelf te overstijgen. Op dat moment wordt fotografie kunst. Ik zie het landschap als een canvas, maar het beeld dat ik maak heeft door mijn werkwijze altijd een directe link met de werkelijkheid. Wat je ziet is in die zin ook ‘echt’, hoe abstract het landschap in mijn werk ook wordt.
Lees meer over Misha de Ridder

{ 0 comments }

Sarah Mei Herman, Yaki (2016) Fotoprint, 40 x 50 cm, oplage 20

Sarah Mei Herman (1980, Amsterdam) is opgeleid aan de Koninklijke academie in Den Haag en aan The Royal College of Art in Londen. Zij had solotentoonstellingen in Amsterdam, Xiamen (China) en Toulouse (Frankrijk) en deed mee aan talloze nationale en internationale groepstentoonstellingen. Ook kun je haar werk gezien hebben bij diverse edities van Unseen in Amsterdam.

Haar foto’s lijken voorzichtig genomen, precies en subtiel, en altijd gevangen in een bijzonder licht. Ze houden je blik vast en gaan over het steeds in verandering zijnde leven, over groei en over liefde. Wij zijn heel blij met deze allereerste We Like Art Editie van Sarah Mei Herman. Een mooie gelegenheid om haar wat vragen te stellen over haar werk en over specifiek deze bijzondere editie.

 Sarah Mei Herman Yaki We Like Art editie

Hoi Sarah Mei, wat inspireert jou?
Intimiteit tussen mensen en hoe ze zich tot elkaar verhouden – dat inspireert mij. Jonge mensen en de fasen tijdens het opgroeien. Het schemergebied. De kwetsbaarheid en soms eenzaamheid die met deze fasen gepaard gaan.

Kun je ons iets vertellen over hoe je begint aan nieuw werk? Start je met een idee, een verhaal of een beeld?
Meestal begin ik met een globaal idee in mijn hoofd en dan vormt het zich verder terwijl ik aan het fotograferen ben. Maar soms ontstaat het idee ook pas gaandeweg tijdens het fotograferen. Ook haal ik vaak mijn inspiratie uit observaties: soms kom ik tot een nieuw idee door iets dat ik in het dagelijks leven zie plaatsvinden.

studio Sarah Mei Herman Hoe ziet je gemiddelde werkdag er uit?
Dat verschilt heel erg. Ik werk wat dat betreft niet heel erg volgens een eenduidige structuur. De ene dag werk ik voornamelijk achter de computer, de andere dag ben ik op locatie aan het fotograferen voor mijn autonome werk of in opdracht. Of ik geef les (workshops) op de fotoacademie of privé.

Met welk materiaal werk je graag – is kleurgebruik voor jou belangrijk?
Ik werk met name op middenformaat kleurenfilm (altijd Fuji ProH 400) op een Mamiya 6 x 7 RZ. Fuji is een wat koelere film die ik erg mooi vind. Ik gebruik deze film al vanaf het begin en ben nooit overgestapt. Kleurgebruik is in mijn werk zeer belangrijk. Over het algemeen kies ik voor zachte tonen en kleuren, ik zoek naar een stille wereld waarin er niets schreeuwt.

Waar streef je naar in je werk? Wanneer is een werk voor jou af?
Als het gaat om een werk op zich dan is het voor mij belangrijk dat het een bepaalde intensiteit in zich heeft – dat je ernaar wil blijven kijken. En ik streef ernaar dichtbij te komen. De schoonheid van mensen vast te leggen en hun stilte.

Screen Touch overzicht, Seelevel Gallery
Screen Touch overzicht 2016, Seelevel Gallery

Kun je iets vertellen over de foto die we samen uitkozen voor de speciale editie en de serie ‘Screen Touch’ waar deze onderdeel van is?

In september 2014 kreeg ik dankzij een Vrije Beurs Praktijkverdieping van het Mondriaanfonds de mogelijkheid om vier maanden een Artist in Residence te doen bij het CEAC in Xiamen. Voor mijn autonome werk is deze periode heel waardevol geweest.

Tijdens mijn verblijf maakte ik het werk Screen Touch (2014/2015), waarvoor ik onderzoek deed naar de verschillen tussen mijn eigen en de Chinese cultuur, maar ook naar universele overeenkomsten; wat mensen met elkaar verbindt; de betekenis van vriendschap en liefde.

Linli and Naomi, Xiamen 2015

Linli and Naomi, Xiamen 2015

Eén van de eerste dingen die mij opviel in Xiamen was het extreme en constante gebruik van Smartphones, met name onder jonge mensen. De Smartphone functioneert als een instrument voor intimiteit; het scheidt mensen, maar tegelijkertijd brengt het mensen bij elkaar in fysieke zin door samen naar een scherm te kijken. Hierdoor lijkt het een alternatieve manier te zijn geworden om contact met elkaar te hebben en intimiteit te delen – haast als een excuus om in elkaars persoonlijke ruimte te treden. Deze contradictie fascineert mij, die ik omschrijf als ‘detached closeness.’

Yafang and Linli, Xiamen 2014

Yafang and Linli, Xiamen 2014

Tijdens deze Artist in Residence ben ik voor het eerst beelden van jonge mensen en hun intieme relaties met vrienden en geliefden, gaan combineren met ‘stillevens.’ Daarnaast bevat deze serie ook reflecties van de stad, of ‘screens of the city,’ zoals ik ze graag noem.

 Yaki Sarah Mei Herman We Like Art

Ik zag Yaki – het onderwerp van mijn speciale editie voor We Like Art – in de kantine van Xiamen University en vond haar heel mooi. Met name haar ogen fascineerden mij. Ze had iets ongrijpbaars. Ik sprak met haar af en fotografeerde haar op de universiteits-campus. Ik ben op een bankje gaan staan tijdens het fotograferen, zodat alleen de grond met de lichtvlekken achter haar zichtbaar werd.

BESTEL DEZE EERSTE WE LIKE ART EDITIE

Reserveer bij ons deze bijzondere, vrij grote en scherp geprijsde editie van Sarah Mei Herman, Yaki (2016), fotoprint, 40 x 50 cm, oplage 20. Verkoopprijs eerste 10 exemplaren: 350 euro, tweede 10 exemplaren: 450 euro. Meerkosten esdoornen lijst met glas bij Profilex Lijstenmakers: 150 euro. Mail ons.

Je bent van harte welkom om het werk te komen bekijken op ons kantoor (Leliëndaalstraat 4, Amsterdam).

{ 0 comments }

rosa-openingsbeeld-lange-film

Vorig jaar werd kunstenaar Rosa Smalen na een ernstig ongeluk binnengebracht bij de Spoedeisende Eerste Hulp van het AMC. Rosa zat in het vierde jaar van de Rietveld Academie toen ze een zwaar ongeluk kreeg. “Het is echt kantje boord geweest” vertelt Sabrina Kamstra van Kunststichting AMC. “In het AMC is Rosa er weer bovenop gekomen, stapje voor stapje in een proces van maanden, en ze mailde dat ze daar enorm dankbaar voor was.”

Rosa was van de kunstcollectie in het AMC diep onder de indruk geraakt. Kon ze via haar eigen werk niet iets terugdoen? Kamstra: “Daar zijn we meestal een beetje terughoudend in, maar hier was het direct raak. De caleidoscopische foto’s die ze maakte, gewoon met behulp van een iPad, bleken perfect te passen in het concept van de nieuwe Spoedeisende Hulp. Alsof ze ervoor gemaakt waren. En wat wij dan weer zo mooi vonden: haar deelname aan het kunstproject bleek haar vleugels te geven. Het gaat weer heel goed met Rosa.”

Met een app op haar iPad verwerkte ze foto’s van chaos – haar huis tijdens een verhuizing – tot uitgebalanceerde visuele patronen. Kunst als middel om orde te scheppen. Aan haar foto’s dacht ze toen ze later, tijdens een controlebezoek in het AMC, foto’s uit de kunstcollectie zag hangen. Uiteindelijk kreeg ze een kunstopdracht voor de familiekamers en huisartsenpost van de nieuwe afdeling, met fotowerken, uit haar caleidoscopische serie.

“Het zijn sierlijke patronen in de tinten van de natuur, bruin en groen. En hoewel digitaal gemaakt, verwijzen ze naar de traditie van Arts&Crafts behangsels. Ze hebben de vorm van florale motieven en van dichtbij is te zien hoe ze zijn opgebouwd uit allerlei objecten en huisraad uit het dagelijks leven van Smalen. In een abstract en sierlijk patroon gegoten, tonen deze stukjes chaos hoe ook gruzelementen weer heel kunnen worden. Een hoopvolle gedachte voor de familie die wacht in de Spoedeisende Hulp.” (tekst Kunststichting AMC)

Bekijk hier het ontroerende videoportret waarin Rosa terugkeert naar de Eerste Hulp. We maakten deze film met Bart van den Broek van Filmdoc.

Ook Maria Barnas en Jacco Olivier maakten nieuw werk voor de Spoedeisende Eerste Hulp van het AMC. Bekijk hun videoportretten hier en hier.

{ 1 comment }

1WLA-at-ArtRotterdam

Na twee succesvolle presentaties in 2014 en 2015 zijn we er weer bij op Art Rotterdam met Editions & Multiples. Zoals je van ons gewend bent richten we ons op een nieuw publiek van potentiële kunstkopers, van 9 t/m 12 februari 2017 in de Van Nellefabriek. Alle werken in de show zullen geprijsd zijn tussen € 100,- en € 2.000,-.

We stellen een presentatie samen op 150m2 met werk in oplage – dit in nauwe samenwerking met deelnemende topgaleries, Intersections-deelnemers en een aantal kunstenaars uit de Prospects en Concepts Show. Waar zijn we te vinden? In het Schiegebouw tegenover de hoofdingang van Art Rotterdam naast Intersections en restaurant L’Invité, waar je kunt ontbijten, lunchen, dineren en bij de barista de hele dag koffie kunt scoren.

4WLA-at-ArtRotterdam
Niet alleen kijken, maar ook kopen. Editions & Multiples heeft als doelstelling om het kunstkooppubliek te vergroten. Voor veel beursbezoekers is de stap naar de aanschaf van kunst in de galerie of op de beursvloer soms nog te groot. In onze vorige presentaties in de Van Nellefabriek werden in totaal 240 kunstwerken verkocht, een opvallend groot aantal kopers gaf aan nooit eerder kunst te hebben gekocht en debuteerde bij ons als kunstkoper. Mooie score!

We maken natuurlijk ook weer promotie voor de KunstKoop van het Mondriaanfonds, die mooie regeling waar je tegen 0% rente kunt lenen voor je kunstaankoop.

We zouden het erg leuk als je bij ons in Rotterdam komt kijken! In de komende tijd zullen we op het blog aandacht besteden aan een aantal edities die we gaan tonen, hou de site in de gaten.

7WLA-at-ArtRotterdam

Deelnemers Editions & Multiples:

Francis Boeske Projects, Baars Projects, C&H gallery, Cinnnamon, Fred Wagemans, Fons Welters, 1646 Den Haag, THE RAVESTIJN GALLERY, Flatland Gallery, Borzo , Annie Gentils, RAM, DE PLAYER, Billytown, Galerie van den Berge, Slewe, BRADWOLFF PROJECTS, Ellen de Bruijne PROJECTS, Livingstone Gallery, Sofie van der Velde, SCHWARZ CONTEMPORARY, De Vleeshal, Galerie Ron Mandos, Dapiran Art Project Space, Seelevel Gallery, PAKT en Galerie Ramakers, Dürst Britt & Mayhew en Galerie Maurits van Laar. De lijst met deelnemers wordt in de komende tijd nog aangevuld.
art-rotterdam-logo

ART Rotterdam

9 t/m 12 februari 2017

Van Nellefabriek
Van Nelleweg 1
3044BC Rotterdam

 

{ 0 comments }

Like a silent poet Sidi El KarchiLike a silent poet, pigmentdruk op 300 grs Hahnemühle aquarelpapier, 60 x 70 cm, editie 30

De krachtige portretten van Sidi El Karchi (1975) herken je meteen. Het zijn vaak monumentale kleurrijke werken met een ongewone verstilde uitstraling. De geraffineerd geschilderde geportretteerden zijn vrijwel altijd personen uit de directe kring rond de kunstenaar. De schilderijen gaan dan ook over zijn eigen leven, maar herbergen tegelijkertijd een diepere symboliek.

We zagen zijn werk eerder in het Bonnefantenmuseum, SCHUNK, Museum Hilversum, Museum Bommel van Dam en in diverse galeries. Super om nu hier op We Like Art nieuwe edities te brengen van Sidi El Karchi. In samenwerking met de kunstenaar, Galerie Post + García en het Bonnefantenmuseum presenteren we zes bijzondere prints. We vroegen de kunstenaar over deze werken, zijn werkdag en meer.

Sidi El Karchi - SanctuarySanctuary, pigmentdruk op 300 grs Hahnemühle aquarelpapier, 90 x 60 cm, editie 30

Ha Sidi, vertel ons eens over de edities?

Er verschijnen zes hoogwaardige pigmentprints naar zes van mijn schilderijen. Eerder heb ik geëxperimenteerd met allerlei technieken zoals lithografie en zeefdruk, maar daar was ik nooit tevreden over. Uiteindelijk kwam ik op de techniek van de pigmentprint en daar ben ik helemaal verliefd op geworden. Het zorgt er voor dat de prints hetzelfde er uitzien en aanvoelen als het schilderij. De prints behouden de ziel van het originele werk, en dat was natuurlijk ook de opzet.

Hoe ziet jouw dag er uit?

Nu begint die dag nog met een rit van dertig kilometer naar mijn atelier, maar dat gaat veranderen, want ik ga naar een nieuw atelier vlakbij mijn huis. Eenmaal daar begin ik met werken. Ik schilder elke dag zo’n vijf, zes uur achter elkaar, met misschien een kleine pauze. Soms luister ik naar klassieke muziek of jazz, meestal werk ik in stilte. Vijf uur lang schilderen is lang om je te moeten concentreren, maar ik vind dat prettig. In zo’n periode kom ik op heel speciale plekken in mezelf. Aan het eind van de dag rij ik weer naar huis, en meestal ben dan ik degene die thuis kookt.

Sidi El Karchi - WaitingWaiting, pigmentdruk op 300 grs Hahnemühle aquarelpapier, 69 x 6o cm, editie 30

Hoe bouw je een schilderij op?

Ik begin vaak met acryl, en stap daarna over op olieverf. Elk schilderij bestaat uit heel veel lagen: ik haal dingen weg, voeg andere elementen toe, ik laat me leiden door de verf. Een werk is af als ik het niet nóg beter kan maken. Wanneer dat het geval is weet ik inmiddels uit ervaring, al is het ook intuïtieve beslissing. Maar dat is steeds wel weer spannend. Als je één streepje extra zet dan heb je kans dat je ook ergens anders iets moet veranderen.

Dat klinkt heel arbeidsintensief…

[click to continue…]

{ 0 comments }